
<p><strong>Her yıl 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde sosyal medya “güçlü kadınlar” üzerine ilham verici mesajlarla dolup taşıyor. Şirketler motivasyonel alıntılar paylaşıyor, markalar kadın liderleri öne çıkarıyor ve insanlar siyaset, iş dünyası, bilim ve sporda engelleri aşmış kadınların başarılarını kutluyor. Bu kutlamalar anlamlı olsa da aynı zamanda önemli bir soruyu da gündeme getiriyor: Güçlü kadınları kutlamak gerçek bir toplumsal cinsiyet eşitliği yaratmak için yeterli mi?</strong></p>



<p>“Güçlü kadın” fikri güçlü ve ilham verici. Engelleri aşarak erkek egemen alanlarda başarı elde eden kadınların hikâyeleri başkalarını motive edebilir ve eski stereotiplere meydan okuyabilir. Temsil önemlidir. Kadınların şirketleri yönetirken, seçimleri kazanırken ya da bilimsel atılımlar gerçekleştirirken görülmesi, genç kızların kendi gelecekleri için yeni olasılıklar hayal edebilmesine yardımcı olur.</p>



<p>Ancak yalnızca bireysel başarıya odaklanmak, birçok kadının hala karşı karşıya olduğu daha derin yapısal engelleri gözden kaçırmamıza neden olabilir. Toplum birkaç istisnai kadını kutladığında, bazen başarıyı yalnızca kişisel kararlılığın bir sonucuymuş gibi gösterir. Mesaj şu hale gelir: Bir kadın başarabiliyorsa herkes başarabilir. Oysa bu anlatı, dünya genelinde milyonlarca kadının fırsatlarını sınırlamaya devam eden sistemsel eşitsizlikleri görmezden gelir. Dünya genelinde kadınlar hala ücret eşitsizlikleri, liderlik pozisyonlarına sınırlı erişim ve iş yerinde ayrımcılık gibi sorunlarla karşı karşıya. Birçok kadın kariyerlerini sürdürürken çocuk bakımı ve ev işleri gibi ücretsiz bakım emeğinin büyük kısmını da üstlenmek zorunda kalıyor. Bu sorunlar yalnızca bireysel güçle çözülebilecek meseleler değildir. Politika değişiklikleri, iş yeri reformları ve kültürel dönüşümler gerektirir.</p>



<p>“Güçlü kadın” fikri aynı zamanda adil olmayan beklentiler de yaratabilir. Kadınların başarılı olabilmesi için her zaman güçlü, bağımsız ve dayanıklı olması gerektiğini ima eder. Bu özellikler elbette olumlu olsa da kadınların sürekli olarak adaletsiz sistemlere uyum sağlamak zorunda kalmaması gerekir. Bunun yerine kurumlar ve toplumlar bu sistemleri değiştirmek için çalışmalıdır.</p>



<p>Yalnızca güçlü başarı hikâyelerine odaklanmak, birçok kadının deneyimini de görünmez kılabilir. Bazı kadınlar yoksulluk, ayrımcılık, çatışma ya da sınırlı eğitim olanakları gibi zorluklarla karşı karşıya kalır. Bu mücadeleler ilham verici başarı hikâyelerine benzemeyebilir, ancak toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin önemli gerçekleridir. Eğer yalnızca başarılı kadınları kutlarsak, en kırılgan konumdaki kadınların sesleri göz ardı edilebilir.</p>



<p>Gerçek ilerleme sembolik kutlamaların ötesine geçmeyi gerektirir. Hükümetler kadınları ayrımcılık ve şiddetten koruyan yasaları etkin biçimde uygulamalıdır. İşverenler ücret eşitsizliğini ele almalı ve liderlik pozisyonları için adil fırsatlar sağlamalıdır. Eğitim sistemleri ise kız çocukları ve kadınların her alanda kariyer yapabilmelerine olanak tanıyan yollar oluşturmalıdır. Başka bir deyişle eşitlik, bireysel kadınların tek başına engelleri aşmasına bel bağlamak yerine toplumun yapısına yerleştirilmelidir.</p>



<p>Elbette bunların hiçbiri kadınların başarılarını kutlamanın yanlış olduğu anlamına gelmez. Kadınların başarılarının tanınması hem önemli hem de uzun zamandır gecikmiş bir durumdur. Ancak kutlama eylemin yerini almamalıdır. Dünya Kadınlar Günü’nün amacı yalnızca güçlü kadınları övmek olmamalıdır. Amaç, kadınların eşit muamele görmek için olağanüstü olmak zorunda kalmadığı bir dünya yaratmaktır. Toplumsal cinsiyet eşitliği yalnızca ilham verici sloganlarla sağlanamaz. Bu, toplumlarımızda fırsatları, gücü ve kaynakları şekillendiren sistemlerin ele alınmasıyla mümkün olacaktır. Güçlü kadınları kutlamak değişim için ilham verebilir, ancak gerçek eşitlik, bu gücü gerekli kılan koşulların dönüşmesiyle sağlanabilir.</p>


Why Celebrating “Strong Women” Isn’t Enough


<h2 class="wp-block-heading"><strong>Önder Tiryaki için saç hiçbir zaman sadece saç olmadı. Her zaman daha fazlasıydı.</strong> <strong>Yirmi yılı aşkın süredir saçla çalışıyor. Ona şekil veriyor, onu onarıyor, zamanla nasıl değiştiğini ve nasıl yeniden güçlenebildiğini yakından gözlemliyor. Gençlik yıllarında bir hayal olarak başlayan bu yolculuk, 2015 yılında kurduğu Önder Tiryaki Hair &amp; MakeUp Studio ile somut bir gerçekliğe dönüştü. O günden bu yana stüdyo, onun deneyiminin ve saça yaklaşımının doğal bir uzantısı olarak varlığını sürdürüyor.</strong></h2>



<p><strong>Şimdi ise bu birikim, yeni bir form kazanıyor.</strong></p>



<p>3R Şampuan ve Saç Kremi, yıllar boyunca karşılaştığı tek bir sorudan doğuyor: Saç nasıl gerçekten onarılır? Stüdyoda edinilen bilgi ve deneyim, artık günlük hayatta da devam edebilecek bir bakım ritüeline dönüşüyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2072" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/Screenshot-2026-03-05-at-13.35.02.png" alt="" class="wp-image-71879"/></figure>
</div>
</div>



<p>Nilperi Şahinkaya, Dilan Gerede, Ece Sükan, Didem Soydan ve Eda Güngör’ün yer aldığı kampanya da bu yaklaşımı yansıtıyor. Sade. Doğrudan. Olduğu gibi. Odak yalnızca saçta. Sağlıklı, güçlü ve kendi halinde.</p>



<p>Hint yağı, argan yağı ve meyve özleri içeren onarıcı formül, yıpranmış saç tellerini beslemeye ve yeniden güçlendirmeye yardımcı oluyor. İlk kullanımdan itibaren saçta yumuşaklık sağlarken, elektriklenmeyi azaltıyor ve saçın doğal parlaklığını geri kazandırıyor. Yoğun yapısına rağmen ağırlık hissi bırakmadan saçın hareketini koruyor.</p>



<p>Paraben, sülfat ve renklendirici içermeyen, dermatolojik olarak test edilmiş formülüyle 3R serisi, saçın doğal dengesine saygı duyan bir bakım sunuyor.</p>



<p>Önder Tiryaki için bu, yıllardır süren bir yolculuğun yeni bir adımı. Stüdyoda başlayan bu deneyim, artık herkesin kendi günlük bakımının bir parçası haline geliyor.</p>



<p>Onarım, en doğru haliyle, başladığı yerde devam ediyor.&nbsp; Önder Tiryaki, içindeki ışıltıyı ortaya çıkarmanı sağlıyor.&nbsp;</p>


Expose Your Glam with Önder Tiryaki 


<h2 class="wp-block-heading"><strong>Bazı şeyler tekrar yaşadıkça anlamını bulur. Kökler; ne kadar&nbsp; derine inersen, o kadar kendine dönersin. Ritüeller, eski konular, ısrar… Kim olduğunu yeniden ve yeniden hatırlatmanın farklı yolları. Döngünün içinde tutsaklık mı var, yoksa bir arınma mı?</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Aynı köprüye yeniden bakmak, aynı şiiri bir kez daha okumak; her defasında başka kelimelerle, başka bir senle… Zeynep tekrardan huzurlu bir yer olarak bahsediyor, İstanbul ile olan tatlı-sert ilişkisinden edindiği deneyim ile. Tanıdık olanın içinde hep yeni bir şey var.</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Belki de tekrar etmek hatırlamanın en dürüst biçimi.</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Aynı hikaye kaç kez anlatınca değişir?</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Düşünmeye değer.</strong></h2>



<p><strong>DUYGU İstanbul</strong>’<strong>da hayatı tanımla.</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> Kendimi “bir yerli” olarak tanımlayacak olsam bu yer İstanbul olmaz. Oralı olmadan orada yaşamaya çalışıyorum bu daha iyi hissettiriyor.&nbsp;</p>



<p><strong>DUYGU İstanbul ile ilgili ilk anılarını düşündüğünde, aklına hangi görüntüler veya hisler geliyor; bunlar fotoğraflarına da yansıyor mu?</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> Çocuk yaşlarında annem ile İstanbul&#8217;a her geldiğimizde teyzemin evinde kalırdık ve onun boğaz köprüsüne bakan terası yetişkinlerin benim için uygun gördüğü bir sürgün yeriydi. Orada istanbul’a bir şiir yazmıştım. Sürekli köprüye bakarak bu şiiri tekrarlardım. Her defasında da şiir yeni kelimeler eklenerek değişirdi. Bu beni çok rahatlatırdı. Tekrar eden her şey beni çok rahatlatır hala. Sesler, görüntüler, insanlar sözler kelimeler… Takıntıların tekrar ile vücut bulması… Israrcılığın güven veren ama tehditvari hissi…</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/DSCF8444-2-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71867"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/DSCF8457-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71866"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1447" height="2170" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/img0012-2.jpeg" alt="" class="wp-image-71860"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>DUYGU Objektifini, süjeni ve İstanbul&#8217;u bir araya getirdiğinde, ortaya nasıl yeni bir hikaye çıkıyor? Belki de bu üçü bir araya gelmeden var olamayacak bir hikaye mi?</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> İstanbul fotoğrafları çeken bir fotoğrafçı değilim. İstanbul&#8217;da sokakta fotoğraf çekiyorum ama bunu ‘İstanbul fotoğrafı’ olarak tanımlamam. İstanbul’da yaşayan biri olarak fotoğraftaki üslubum ve dilim yaşadığım şehirden elbette etkileniyor.</p>



<p><strong>DUYGU Sokak lezzetleri çoğu zaman şehre ait hafıza, ritüeller ve samimiyetle var olur. Neden özellikle bu yemeği ve kişiyi seçtin? İstanbul</strong>’<strong>un kültürü hakkında nasıl bir hikaye anlatıyor?</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> Sokak lezzeti diyince aklıma gelen ilk şey uzun yıllar babamın asla yememe izin vermediği yiyecek grubu. Sokakta satılan yemeğin, hijyen koşulları konusunda emin olamadığı içindir sanırım… Ben de babama kendimin en çok sevdiği sokak lezzetini yedirmek istedim.&nbsp; Eski konular açılmadı. İçinde bir deniz ürünü olan bir sokak lezzeti, elbette tam bir İstanbul kültürü…</p>



<p><strong>DUYGU Paylaşmak da bu kültürün büyük bir parçası. Yaratıcı dünyanı temsil etmesi için neden bu kişiyi seçtin?</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> Kökler önemlidir.&nbsp;</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/img0020-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71865"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1975" height="2963" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/img0021.jpeg" alt="" class="wp-image-71861"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="853" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/img0026-1-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71864"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p>“Kendimi ifade ederken seçtiğim disiplinin sınırları ve kısıtları benim için keyifli bir alan. Kısıtlar, alternatif yolları aramaya, oradan da yeni potansiyellerin doğmasına sebep oluyor.”</p>



<p>-Zeynep Özkanca</p>
</blockquote>



<p><strong>DUYGU Şehirler paradokslarla dolu—kaotik ve sakin, geleneksel ya da yenilikçi. Bu gerilim görüntülerinde nasıl aktarılıyor?</strong></p>



<p><strong>ZEYNEP</strong> Zıtlıkların gerilimi şehrin ritmini oluşturuyor. Bu ritimdeki ısrar ve ısrarın oluşturduğu dil yolda nasıl yürüdüğümü bile domine ederken bir görüntüyü algılayışımı ve onu sunuşumu da elbette etkiliyor.</p>



<p><strong>DUYGU Söz konusu hayat olduğunda cesur olduğunu düşünüyor musun?</strong></p>



<p>ZEYNEP Cesur biri olduğumu düşünmüyorum.</p>



<p><strong>DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekilleniyor?</strong></p>



<p>ZEYNEP Kendimi ifade ederken seçtiğim disiplinin sınırları ve kısıtları benim için keyifli bir alan. Kısıtlar, alternatif yolları aramaya, oradan da yeni potansiyellerin doğmasına sebep oluyor.</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Interview &amp; Words by</strong> Duygu Bengi, Yankı Tan</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Editorial Assistant</strong> Duru Ustaoğlu</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Photography by</strong> Zeynep Özkanca</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Muse</strong> Zeynep&#8217;s Father</p>


Food For Thought w/ Zeynep Özkanca


<p>&#8216;<strong>Smokey eye’da insanı hemen havaya sokan bir şey var. Ne kadar dağınıksa o kadar iyi. Bazen o siyah eyeliner gözünün içine kadar girmeden kendini tamamlanmış hissetmiyorsun. Ama o mükemmel smokey eye’ı yapmak için biraz umursamaz bir tavır gerekiyor; hatta smokey eye’ın ruh haliyle aynı frekansta olman lazım. </strong></p>



<p>Çünkü o ruhu yakalamadan yapmaya çalışırsan sonuç bayağı duruyor. Aynada kendine bir rakun gibi bakakalıyorsun.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1431" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/BACKSTAGE-Gucci-Primavera-informs-ideas-of-lightness-ease-comfort-and-body-aware-silhouettes-4.jpg" alt="" class="wp-image-71844" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1440" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/BACKSTAGE-Gucci-Primavera-informs-ideas-of-lightness-ease-comfort-and-body-aware-silhouettes-1.jpg" alt="" class="wp-image-71842" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="593" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/SEXY-MAKEUP-FOR-@gucci-@demna-@piergiorgio-@anthonyturnerhair-@pat_boguslawski-@samvissermakeup-1.jpg" alt="" class="wp-image-71845"/></figure>
</div>
</div>



<p>Belki de smokey eye en spiritüel makyaj deneyimi olabilir. Ne kadar az “mükemmel” yapmaya çalışırsan o kadar iyi oluyor. Siyah göz kalemini ya da koyu far paletini al, en badass şarkılarının olduğu moody playlist’ini aç ve kendini zincirleme sigara içip kürk giyerek sokakta yürüyormuş gibi hissettiren ruh haline bırak. Ve karşında: en mükemmel smokey eye.</p>



<p>Indie sleaze’in geri dönüşü “effortless” makyaja olan ihtiyacı da geri getirdi. Dağınık, dramatik, umursamaz. Clean girl, huzur içinde yat. Seni uğurlamış olmak bizi hiç üzmedi. İnsanlar artık ne kadar yalvarsan da akacak olan göz kalemini istiyor. O dramatik etkiyi ve o dağınıklığı istiyoruz. “No makeup” makyajından bıktık. Eğer fırçaları eline alıp aynanın karşısına oturuyorsan, bari biraz dağınıklık kat. Makyaj yaptığın belli olsun.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1403" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/SEXY-MAKEUP-TESTS-FOR-@gucci-@demna-WITH-@anthonyturnerhair-THANK-YOU-TO-MY-ENTIRE-INCREDIBLE-T-3.jpg" alt="" class="wp-image-71849"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1403" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/SEXY-MAKEUP-TESTS-FOR-@gucci-@demna-WITH-@anthonyturnerhair-THANK-YOU-TO-MY-ENTIRE-INCREDIBLE-T-7.jpg" alt="" class="wp-image-71847"/></figure>
</div>
</div>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1403" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/SEXY-MAKEUP-TESTS-FOR-@gucci-@demna-WITH-@anthonyturnerhair-THANK-YOU-TO-MY-ENTIRE-INCREDIBLE-T-6.jpg" alt="" class="wp-image-71848"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="878" height="1140" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/SEXY-MAKEUP-TESTS-FOR-@gucci-@demna-WITH-@anthonyturnerhair-THANK-YOU-TO-MY-ENTIRE-INCREDIBLE-T-4.jpg" alt="" class="wp-image-71846"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Ve o şımarık hissettiren dağınıklık özlemimizi Demna’nın Gucci için yaptığı ilk defile&nbsp;<strong>Primavera</strong>&nbsp;karşıladı. Makyaj sanatçısı Sam Visser gerçekten ihtiyacımız olan smokey eye’ı sundu. Defilenin kendisi zaten o podyum yürüyüşü enerjisini, o “bana bulaşma” tavrını taşıyordu. Makyaj da o enerjiyi kıyafetlerin ötesine taşıdı.</p>


the smokier, the better


<h2 class="wp-block-heading wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>Sene 2017, Leyla ilk kapağı biz ise 24. kapağımız için heyecanlıyız. O zamanlar aylık bir dergi olarak yola devam etmek ve her şeyin tüm sıradanlığı içerisinde 30 günde yepyeni bir dünya sunabilmek hiç kolay değil, çok net hatırlıyorum.&nbsp;</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Ama o günkü Leyla</strong><strong>’</strong><strong>nın heyecanını ve enerjisini, bütün bu kaygıları yok edebilme gücünü de çok net hatırlıyorum. Bazı insanlara bakmanız mutlu olmak için yeterli oluyor, Leyla da tam öyle biri bizim için… İçerisinde olduğu her yere kendi ışığını taşıyan hali, onlara bir parça sunmaktan çekinmeyecek kadar cömert ruhu&#8230;&nbsp;</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>“</strong><strong>Kimseye benzemeden üretmeye devam etmek cesaret istiyor.” diyor Leyla, bu söylediğini birçok kişi anlamış gibi yapsa da çok azınız ağırlığını taşıyabilmiştir. </strong><strong>“</strong><strong>Her seferinde bunun üstesinden geleceğime olan inancım.” Leyla ile konuşmamızda zihnime kazanıyor, özgüvenin sükunetini görmek gibi Leyla</strong><strong>’</strong><strong>yı tanımak.</strong></h2>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda &#8220;cesur&#8221; olmak senin için ne ifade ediyor?&nbsp;</strong></p>



<p>LEYLA Benim için cesur olabilmek, her zaman kendim olabilmekten geçiyor. Kendi tavrınla kimseden çekinmeden, kimseye benzemeden üretmeye devam etmek cesaret istiyor.</p>



<p><strong>DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?</strong></p>



<p>LEYLA İki yıl önce ilk kez sahneye adım attım ve o gün attığım adım, beni bugün mesleğimle tamamen bütünleşmiş hissetmemi sağladı.</p>



<p><strong>DUYGU Korku —ya da onun yokluğu— kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?</strong></p>



<p>LEYLA Korku beni mesleğimde geliştiren bir duygu. Bir projeye baslarken korku ve heyecan hissediyorsam, doğru yolda olduğumu anlıyorum. Cesaret, işte o korkuya rağmen bir adım atabilmek demek.</p>



<p><strong>DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?&nbsp;</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">LEYLA Her işimi severek, tutkuyla ve heyecanla yapıyorum. Kendi yolumda yürüyüp, her durumda kendim kalıyorum. Korkup vazgeçmiyorum; çünkü cesaretim, tutkumu kaybetmeden ilerlememde gizli.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/LEYLA_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-71824" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8736" height="11648" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/B_3087-copy.jpeg" alt="" class="wp-image-71823" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption"><strong>LEYLA</strong> wears a full look by <strong>Louis Vuitton</strong>.</figcaption></figure>
</div>
</div>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;</strong></p>



<p>LEYLA Her zaman hayatın akışına ve kendine güven.</p>



<p><strong>DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?&nbsp;</strong></p>



<p>LEYLA Bilinmezliğin getirdiği merak duygusu bana ilham veriyor; bir sonraki işte nasıl bir hikâyede yer alacağım, hangi karakteri canlandıracağım&#8230; Ve her seferinde, bunun üstesinden gelebileceğime dair kendime olan inancım bana güç veriyor.</p>



<p><strong>DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?&nbsp;</strong></p>



<p>LEYLA Çoğu zaman cesur olduğumu düşünüyorum. Benim de kararsızlıklarım ve tereddütlerim oluyor ama o tereddütlere rağmen attığın adımlar seni cesur yapıyor.</p>



<p><strong>DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">LEYLA Benim için yaratıcılık, hayatın her anından ilham almak ve beslenmek demek. Özgür ve özgün olmak, kimseye benzemeye çalışmadan kendin olabilmek.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/B_3104-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71825"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8736" height="11648" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/B_3181.jpeg" alt="" class="wp-image-71822"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716"><em><em><span class="font-snell"><em><em>“<em>Mükemmellik kaygısından vazgeçtiğim gün daha özgür hissettim. Kusurlarımı da seviyorum. İyi kötü her verilen karar, bizi büyütüp geliştiriyor o yüzden sadece kararlarımın sorumluluğunu almak bana cesaret veriyor.</em>”</em></em></span></em></em></p>



<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716">-Leyla Feray</p>
</blockquote>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?&nbsp;</strong></p>



<p>LEYLA Sınırları zorlamak, konforlu alanımdan çıkmak demek. Yeniliklere fırsat vermek. Yeni tecrübelere açık olmak demek.</p>



<p><strong>DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi baraktın?&nbsp;</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">LEYLA Mükemmellik kaygısından vazgeçtiğim gün daha özgür hissettim. Kusurlarımı da seviyorum. İyi kötü her verilen karar, bizi büyütüp geliştiriyor o yüzden sadece kararlarımın sorumluluğunu almak bana cesaret veriyor.</p>



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Leyla Feray | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/AxpODWWnm1s?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES</p>



<p><a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><span class="font-snell">Cover Guest</span></em></em> Leyla Feray<br><em><em><em><span class="font-snell">Creative Direction &amp; Words by</span></em></em> </em>Duygu Bengi<br><em><em><em><span class="font-snell">Photography by</span></em></em></em> Abdullah Yazıc<br><em><em><span class="font-snell">Styled by</span></em></em> Emre Köklüçınar<br><em><em><em><span class="font-snell">Head of Talent Hair and Makeup</span> </em></em></em> Önder Tiryaki<br><em><em><span class="font-snell">Creative Group Head </span></em></em> Yağız Yeşilkaya<br><em><span class="font-snell">Producer</span> </em>Tunga Yankı Tan<br><em><span class="font-snell">Creative Production by</span></em> BI Creative<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Special Thanks to</span></em></em></em></em></em>&nbsp;Cansu Sıtacı<br><em><em><span class="font-snell">Creative Team</span></em> </em>Duru Ustaoğlu, Kerem Acar<br><em><em><span class="font-snell">Hair Team</span></em>&nbsp;</em>Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül<br><em><em><span class="font-snell">Make-Up Team</span></em>&nbsp;</em>Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk<br><em><em><span class="font-snell"><em>Gaffer</em></span></em></em> Onur Karaca<br><em><span class="font-snell"><em>Photography Assistants</em></span></em> Hakan Diner, Hamza Kazım Ese<em>n</em><br><em><span class="font-snell"><em>Styling Assistants</em></span></em> Elif Akpunar, Şimal Özyiğit<br><em><em><span class="font-snell"><em>Editorial Brews by</em></span></em></em>&nbsp;Starbucks Türkiye<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Bites by</span></em></em></em></em> </em>Focamia</p>


Brave Monologues w/ Leyla Feray


<p><strong>Sanat, ruhunu ortaya koymak değilse nedir? Özünden bir parçayı dünyaya enjekte etmek değilse? Bunu yapabilmek için kırılgan olman gerekir. Biraz çıplak. Kendini isteyerek açman gerekir. Çünkü o acı ve ıstırabı içinde tutup şişelersen nereye gider? Tate Modern’deki <em>Tracey Emin: A Second Life</em>, sanatçının kırk yılı aşkın üretimine bakan bir retrospektif; buna dönüm noktası ve bir o kadar da meşhur enstalasyonu My Bed de dahil.</strong></p>



<p><em>My Bed</em> 1998’de ilk kez sergilendiğinde neredeyse meydan okur gibiydi. Emin, ağır bir depresyon ve ayrılık sürecinin ardından kendi dağınık yatağını; lekeli çarşaflar, boş şişeler, kullanılmış prezervatifler, iç çamaşırları ve adet kanıyla birlikte olduğu gibi sergiledi. Galeri mekanında daha önce pek görülmemiş nesnelerdi bunlar. Kimileri irkildi, kimileri derinden etkilendi. Eser Turner Ödülü’ne aday gösterildi ve Emin’i bir anda herkesin tanıdığı bir isim haline getirdi. Etkilenenler, bunun şok etmek için yapılmadığını; kendini tüm açıklığıyla ve özür dilemeden sanatın içine yerleştirmenin en net yollarından biri olduğunu gördü.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2280" height="3458" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/5010.jpeg" alt="" class="wp-image-71811" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1369" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/@traceyeminstudio-Tracey-Emin-opens-her-exhibition-ASecondLife-at-the-Tate-in-London.—-At-the-2.jpeg" alt="" class="wp-image-71800" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1440" height="1067" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/4_Tracey_Emin.width-1440.jpeg" alt="" class="wp-image-71805"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Tate Modern</strong>’a gidip <strong>Tracey Emin: A Second Life</strong>’ı görme şansınız olursa, sanatçının en ham duygularının içinden geçeceksiniz. Kırılganlığı çağdaş sanatta yeniden tanımlayan <em>My Bed</em>’den, resimle ilişkisini sorgulamak için kendini bir mekâna kapattığı <em>Exorcism of the Last Painting I Ever Made</em>’e uzanan bir yol. El yazısıyla yazılmış neon işleri aşk, pişmanlık ve özlem itiraflarıyla parlıyor; işlemeli battaniyeleri ise kumaşa dikilmiş günlük sayfaları gibi. Sergi ayrıca kanserle mücadelesinden sonra ürettiği büyük ölçekli resimleri ve bronz heykelleri de içeriyor; burada beden hem kırılgan hem de direngen görünüyor. Bu sadece bir retrospektif değil. Her bir işle birlikte hayatta kalmanın içinden yürümek gibi.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow" style="flex-basis:66.66%">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3800" height="2852" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/7200.jpeg" alt="" class="wp-image-71812"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow" style="flex-basis:33.33%">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1369" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/03/@traceyeminstudio-Tracey-Emin-opens-her-exhibition-ASecondLife-at-the-Tate-in-London.—-At-the-.jpeg" alt="" class="wp-image-71801" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Tracey Emin’i olağanüstü kılan şey şeffaflığı. Sanatı için, bazen en literal anlamıyla bile, çıplak kalmaktan korkmaması. Acı çekiyor, ıstırap içinde ağlıyor ve sahip olduğu her şeyi malzemeye dönüştürüyor. Bu, hesaplanmış bir ifade biçimi gibi değil. Daha çok hayatta kalma biçimi gibi.</p>



<p>Onun sanatı ağır duygular için sentetik bir kılıf değil; duygunun ta kendisi.</p>



<p>A Second Life, 31 Ağustos’a kadar Tate Modern, Londra’da ziyarete açık.</p>


When Art Bares It All


<h2 class="wp-block-heading">On beş model.<br>Her biri dört kez yürüdü.<br>Toplam altmış look.</h2>



<p>Prada FW26’da, Milano Moda Haftası kapsamında, tekrar aslında tekrar değildi. Bir inşa süreciydi.</p>



<p>Eğer moda bir hesaplama ise, Prada onu çözdü.</p>



<p>On beş modelin her biri podyuma dört kez geri döndü. Her dönüşte bir katman çıkarıldı. İlk bakışta tamamlanmış görünen bir görünüm, yavaşça başka bir görünüme dönüştü. Finalde altmış görünüm ortaya çıktı; fazlalıkla değil, eksiltmeyle.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00008-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71777"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00023-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71778"/></figure>
</div>
</div>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00038-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71779"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00053-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71780"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Kurgu neredeyse matematiksel, ama bir o kadar da duygusaldı. İlk kombin bir sonrakini içinde taşıyordu, matruşka bebekleri gibi açılıyordu. Bir parça, hemen altında saklı olan diğerini ortaya çıkarıyordu.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00010-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71781"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00025-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large.jpg" alt="" class="wp-image-71782"/></figure>
</div>
</div>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00040-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large-1.jpg" alt="" class="wp-image-71787"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/00055-prada-fall-2026-ready-to-wear-credit-gorunway-Large-1.jpg" alt="" class="wp-image-71788"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Çünkü moda hiçbir zaman yalnızca tek başına duran kıyafetlerden ibaret değildir. Mesele kompozisyondur. Bedendeki parçaların birbirleriyle ilişkisi. Sıralama. Çıkarma eylemi. Hiyerarşi ya da onun bilinçli reddi. Bir şey ortadan kaybolduğunda silüetin nasıl değiştiği.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Fabrications-fuse-disparate-identities-superimposed-materials-eaten-away-as-a-means-of-revelati.jpg" alt="" class="wp-image-71790"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Fabrications-fuse-disparate-identities-superimposed-materials-eaten-away-as-a-means-of-revelati-2.jpg" alt="" class="wp-image-71789"/></figure>
</div>
</div>



<p>Prada yalnızca kıyafet göstermedi. Süreci gösterdi.</p>



<p>İlk görünümler sonrakileri bir fikir eksikliğinden değil, modanın bugün ne olabileceğine dair bilinçli bir pozisyondan ortaya çıkardı. Sonsuz tüketim değil. Sürekli yeni bir şey satın alma döngüsü değil. Yeniden kurgu. Aynı parçalar, yeniden düzenlenmiş. Katman katman.</p>



<p>Gösterişin ve yenilik arzusunun baskın olduğu bir sezonda, Prada ölçülülüğü seçti. Yeniliğin her zaman eklemekle gelmediğini hatırlattı. Bazen eksiltmek gerekir.</p>



<p>Katmanların gücünü asla küçümsemeyin.<br>Prada bunu kanıtladı.</p>


Prada FW26, a Story Told in Layers


<h2 class="wp-block-heading wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">Başlamak, bir yola çıkmak ve bunu sadece kendi gerçekliğin için yapmak. Özgür Masur’la 10 yılı aşan dostluğumuz, üretmenin bir sonuç değil bir yolculuk olduğunu işaret eden anlarla dolu. Bu dışarıdan görüldüğü gibi öyle şaşalı bir dünyanın perde arkası değil… Birçok iç savaşın ve kendine rağmen ayakta kalabilmenin göstergesi. Bu yola ilk başladığımızda hep onun cümleleri kazınmıştı hafızama, 10. yılı geride bırakırken de ne zaman güçsüz hissetsem yine onun cümlelerine sığınır onda cevapları ararım, çünkü o gördüğüm en büyük savaşçı. Bağımsız olmak ve bağımsız kalabilmenin sembolü gibi. İnandığı tek şey kendi hayal gücü. Tek silahı işine olan sonsuz sevgisi. O yüzden zamana meydan okuyor ve her dönem güncelliğini koruyor. Özgür Masur dünyasında toplumun dayattığı doğrulara ya da trendlere yer yok. Kendi doğrularını ve kendi modasını yaratabiliyor. “Korku, uzun yıllar boyunca bir gölge gibi yanımdaydı. Satacak mı, kabul görecek mi, doğru mu yapıyorum gibi sorular yaratıcılığımı sıkıştırıyordu.” diyor Özgür. Bugün geldiği noktaya bakınca ne kadar da anlaması güç ama bir o kadar da tanıdık duygular değil mi? Ve ekliyor; “Ama korkunun yokluğu, beni asıl ben yapan şey oldu. Kendi sezgilerime güvenmeye başladığımda, yani korkunun zincirlerini kırdığımda, tasarımlarım daha samimi, daha özgür ve daha güçlü bir dile kavuştu. Artık korkusuzca hata yapabilme ihtimalini de, kaybetmeyi de göze alıyorum. Bu özgürlük, bugün benim imzamı belirleyen en önemli şey.” Kendi olmaktan korkmayan herkesin güvenli bir limanı vardır, ben benimkini uzun süre önce buldum sanırım.</h2>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda </strong><strong>“</strong><strong>cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Bana göre cesur olmak, kaybetmeyi de göze alabilmektir. Risk almadan yaratıcılık olmaz. Bazen düşmekten korkmadan yürümek, bazen de her şeyin ters gitme ihtimaline rağmen kendi yolunda kalabilmektir.</p>



<p><strong>DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Bağımsız bir moda markası olarak yolculuğumun başında ticari kaygılarla aslında hiç istemediğim tasarımlar yaptığım dönemler oldu. Ama bir gece, mutsuzluğumla yüzleşerek ‘Ben gerçekten yapmak istediğim şeyi yapmak istiyorum; satmasa da denemek istiyorum’ dedim. O kararı verdiğim gecenin sabahına uyandığımda hissettiğim o tarifsiz mutluluk ve özgürlük duygusunu asla unutamıyorum.</p>



<p><strong>DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Korku, uzun yıllar boyunca bir gölge gibi yanımdaydı. Satacak mı, kabul görecek mi, doğru mu yapıyorum gibi sorular yaratıcılığımı sıkıştırıyordu. Ama korkunun yokluğu, beni asıl ben yapan şey oldu. Kendi sezgilerime güvenmeye başladığımda, yani korkunun zincirlerini kırdığımda, tasarımlarım daha samimi, daha özgür ve daha güçlü bir dile kavuştu. Artık korkusuzca hata yapabilme ihtimalini de, kaybetmeyi de göze alıyorum. Bu özgürlük, bugün benim imzamı belirleyen en önemli şey.</p>



<p><strong>DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">ÖZGÜR Sanatımda sadece benim ne istediğimin önemli olduğunu fark etmem ve bunu düşünebilme becerisine sahip olmam, yaşadığım tecrübelerle mümkün oldu. Bu süreç, iç sesimin doğruluğunu her zaman kabullenmemi sağladı. Aldığım tüm kararlar riskli olsa da, bana ait hislerden doğdukları için onlara her zaman daha çok sahip çıktım.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/OZGUR_WEBLAYOUT_1.jpg" alt="" class="wp-image-71764" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/B_0870-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71767" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption"><strong>ÖZGÜR</strong> wears a full look from his archive.</figcaption></figure>
</div>
</div>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Eğer yaratıcı işlerin dünyaya tek bir cesur monolog sunabilseydi, ne söylerdi?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Bütün yolumu ve hikayemi ben yazıyorum.Ve buna kimseninde karışmasına izin vermiyorum.Bu moda bağımsızları için söylenebilecek en büyük monolog olabilir.</p>



<p><strong>DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;</strong></p>



<p>ÖZGÜR Bence sessizlik insana hakikati söyler. Kendine gerçekleri söyleyebilmek bana göre çok büyük cesaret.</p>



<p><strong>DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Özgürlüğüm bana her zaman cesaret verir. Mantığım ile hareket etmek belki sistemi yürütmek için yardımcı olabilir ama duygularımdan emin olmam beni her zaman ileriye iten bir hareket olmuştur.</p>



<p><strong>DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu&nbsp; düşünüyor musun ? &nbsp;</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">ÖZGÜR Hayata karşı cesur görünebilirim ama bazen kendime karşı cesur olamayabiliyorum.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/OZGUR_WEBLAYOUT_2.jpg" alt="" class="wp-image-71765"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/B_0901-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71768"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716"><em><em><span class="font-snell"><em><em>“<em>Bana göre cesur olmak, kaybetmeyi de göze alabilmektir. Risk almadan yaratıcılık olmaz. Bazen düşmekten korkmadan yürümek, bazen de her şeyin ters gitme ihtimaline rağmen kendi yolunda kalabilmektir.</em>”</em></em></span></em></em></p>



<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716">-Özgür Masur</p>
</blockquote>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Benim için yaratmak, dünyayı sessize almak ve kendi içimde açılan kanallara kulak vermek. O anlar, benim meditasyonum.</p>



<p><strong>DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?</strong></p>



<p>ÖZGÜR Sınırları zorlamak , aslında bilmediğim bir sorunun cevabını aramak için yola çıkmak benim için. Bu yolculuk beni hem geliştiriyor hem de öğretiyor. Bilinmezlikte attığım her adım bir risk; bazen kazandırıyor, bazen sadece ders veriyor. Ama her seferinde beni kendi gerçeklerimle yüzleştiriyor. O gerçeği kabul ederim ya da etmem, ama bilirim ki cesaret, cevabını bilmediğin soruların arkasından koşmak ve öğrenmek için mücadele etmek. Sınırlar ancak bu şekilde şekillenebilir benim için.</p>



<p><strong>DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">ÖZGÜR Ben genel olarak kendimden hiç özür dilemedim galiba. Şu anda özür dileyebileceğim bir hayat karamsarlığında değilim ama ilerleyen yaşlarımda bu söylediklerimden umarım pişman olmam: Kaçırdıklarım veya yapamadıklarım için.</p>



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Özgür Masur | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/KFx2VUTdKmU?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES</p>



<p><a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><span class="font-snell">Cover Guest</span></em></em> Özgür Masur<br><em><em><em><span class="font-snell">Creative Direction &amp; Words by</span></em></em> </em>Duygu Bengi<br><em><em><em><span class="font-snell">Photography by</span></em></em></em> Abdullah Yazıc<br><em><em><span class="font-snell">Styled by</span></em></em> Emre Köklüçınar<br><em><em><em><span class="font-snell">Head of Talent Hair and Makeup</span> </em></em></em> Önder Tiryaki<br><em><em><span class="font-snell">Creative Group Head </span></em></em> Yağız Yeşilkaya<br><em><span class="font-snell">Producer</span> </em>Tunga Yankı Tan<br><em><span class="font-snell">Creative Production by</span></em> BI Creative<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Special Thanks to</span></em></em></em></em></em>&nbsp;Cansu Sıtacı<br><em><em><span class="font-snell">Creative Team</span></em> </em>Duru Ustaoğlu, Kerem Acar<br><em><em><span class="font-snell">Hair Team</span></em>&nbsp;</em>Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül<br><em><em><span class="font-snell">Make-Up Team</span></em>&nbsp;</em>Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk<br><em><em><span class="font-snell"><em>Gaffer</em></span></em></em> Onur Karaca<br><em><span class="font-snell"><em>Photography Assistants</em></span></em> Hakan Diner, Hamza Kazım Ese<em>n</em><br><em><span class="font-snell"><em>Styling Assistants</em></span></em> Elif Akpunar, Şimal Özyiğit<br><em><em><span class="font-snell"><em>Editorial Brews by</em></span></em></em>&nbsp;Starbucks Türkiye<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Bites by</span></em></em></em></em> </em>Focamia</p>


Brave Monologues w/ Özgür Masur


<p><strong>Çantalar. Çantalar. Çantalar. Gittiğimiz her yere yanımızda taşıdığımız küçük bir ev gibiler. Nerede olursak olalım bizi merkezleyen bir alan. Taşınabilir bir iç mekân. Fermuarı kapalı, sadece bize ait bir düzen. İçine koyduklarımızla birlikte dünya biraz daha kontrol edilebilir hale geliyor. Çanta, hazır olduğumuz hissini veriyor. Ya da en azından hazır olabileceğimizin.</strong></p>



<p>Jacob Elordi için çanta hiçbir zaman rastgele değil. Büyük. Yumuşak. Hep kadrajda. Havalimanında, sokakta, geçiş anlarında. Ölçeği bilinçli. Duruşu bilinçli. Aksesuar gibi durmuyor; silüetin bir parçası gibi. Sanki onsuz görüntü tamamlanmayacak.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2240" height="3360" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/2232707788.jpeg" alt="" class="wp-image-71755" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1500" height="2000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Jacob-Elordi-Bottega-Veneta-Tasche-NYC.jpg" alt="" class="wp-image-71756" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Bottega Veneta ile ilişkisi ortada. 2023’te “Friend of the House” olarak duyuruldu. Zaten uzun süredir taşıdığı bir dili, marka sadece resmileştirmiş oldu. Logosuz tanınırlık. Bağırmadan fark edilmek. Bu sakin lüks anlayışı onun duruşuyla örtüşüyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1920" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/97ad3867a9b6a1b4b528fbc0d0719a61.jpeg" alt="" class="wp-image-71753" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="863" height="1294" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/2455ef83899ead3f88c70f03beb5655a.jpeg" alt="" class="wp-image-71754" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="1799" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/4b558a5342d29bebf87411859c1c1fbb.jpg" alt="" class="wp-image-71750" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Bir de maskülenlik meselesi var. İmajı hiçbir zaman sert, katı bir erkeklik üzerine kurulmadı. Ama feminen de değil. Daha yumuşak bir erkeklik. Rahat kalıplar. Akışkan oranlar. Kendini kanıtlama çabası olmayan bir özgüven. Çanta burada bir meydan okuma değil. Sadece görüntünün üstündeki son dokunuş. Yumuşak ama güçlü bir imajın tamamlayıcısı.</p>



<p>Paparazzi karelerinde çoğu zaman çanta ondan önce giriyor kadraja. Düşükten taşınıyor. Gevşek tutuluyor. Fazla düşünülmüş gibi durmuyor. Katı olmayan bir maskülenlik. Performansa dönüşmeyen bir lüks. Sadece taşıdığı bir şey değil, imajı sabitleyen bir unsur.</p>


Jacob Elordi & His Bottega Bags


<h2 class="wp-block-heading"><strong>Sınırlar hayali ve onlar tarafından tanımlanmak yalnızca bir tercih meselesi. Bazen kendi dünyanda yaşamak o kadar kötü bir şey değil… Gördüğünle hissettiğin birbirine bağlanabildiği sürece. Kişilik bir koleksiyon adeta; arada kaldığında, birbirine anlam katan benliklerin bütünü.</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Eski, yeni ve zamanın dokunamadıkları arasında Vedrana, kendi kolajını kurguluyor. Empatiyle, görme eylemiyle… “Herkes görülmek ister,” diyor. Sonuçta, varlık paylaşıldıkça genişler. Yeni çağ felsefelerinin bize inandırmaya çalıştığı o “önemli olma” yanılgısı, sohbetimiz ilerledikçe yerini bağ kurmaya bırakıyor.&nbsp;</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Ve belki de </strong><strong><em>ev</em></strong><strong>, bir yer değildir.</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Belki de bir bağ kurma eylemidir.</strong></h2>



<h2 class="wp-block-heading"><strong>Düşünmeye değer. </strong></h2>



<p><strong>YANKI Belgrad’da hayatı tanımla.&nbsp;</strong></p>



<p>Tren garının çatısı çöktüğünden beri Belgrad çığlık atıyor. Üniversite öğrencilerinin öncülüğünde başlayan protestolar, hesap verilmesini talep ederek tüm Sırbistan’a yayıldı. Aradan bir yıl geçti ama hâlâ kimse sorumlu tutulmadı.</p>



<p>Hükûmet ve cumhurbaşkanı bu çığlığı susturmaya çalışsa bile daha da büyüyor. Zamanla öfkeli, yorgun, kafası karışık ama hâlâ dimdik ayakta duran bir koroya dönüştü, polis şiddetiyle karşılaşsa bile. İşte burada hayat böyle: Adalet için bağıran, sürekli bastırılan ama susmayı reddeden bir şehir.</p>



<p>Ve bazen bu mücadelede yalnız olmadığımızı hissediyorum. Dünyanın her yerinde insanlar aynı şeytanlarla savaşıyor. Farklı bayraklar, aynı hikâye…</p>



<p><strong>YANKI&nbsp;</strong><strong> Belgrad’</strong><strong>la ilgili ilk anılarını düşündüğünde, aklına hangi görüntüler veya hisler geliyor; bunlar fotoğraflarına da yansıyor mu?</strong></p>



<p>VEDRANA 90’larda büyüdüm; havada çok fazla acı ve depresyon vardı. 1999’da Hollanda’ya göç ettik, 2002’de yeniden Sırbistan’a döndük. İnsanlar genelde işlerimde karanlık bir hava olduğunu söyler, ama ben aslında o karanlığın içinde ışığı — sevgiyi, mizahı ve güzelliği — aramaya çalışıyorum.</p>



<p>Büyürken, hayatta kalmanın tek yolu gerçeğin dışına kaçmaktı. Hayal gücüm genişlemek zorundaydı; yoksa çevremde olan her şeyin ağırlığında boğulurdum. Hayatımın ilk yirmi yılını neredeyse tamamen kafamın içinde geçirdim—kitaplar ve sinema benim sığınağımdı. O yıllarda içime işleyen her şey, bugün dünyayı nasıl gördüğümü hâlâ şekillendiriyor ve kaçınılmaz olarak fotoğraflarıma da yansıyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="849" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460018-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71723"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="849" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460017-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71722"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="849" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460021-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71724"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>YANKI </strong><strong>Yaratıcılık senin kontrol ettiğin bir güç mü, yoksa kendini yeterince açtığında içinden akıp geçen bir akış mı?</strong></p>



<p>VEDRANA Benim için yaratıcılık, sevgiden akar. Oğlum, çevremdeki insanlar ve hayatıma çektiğim ruhlar beni her gün ilhamla besliyor. Onların sevgisi, düşmeme ya da kendimi kapatmama izin vermiyor; kalbimi ve yaratıcılığımı açık tutuyor. Onlar sayesinde aklıma koyduğum her şeyi yapabileceğimi hissediyorum. Sevgi yayılır, iyileştirir ve bizi ileriye taşır.</p>



<p><strong>YANKI </strong><strong>Sokak lezzetleri çoğu zaman şehre ait hafıza, ritüeller ve samimiyetle var olur. Seçimlerin Belgrad kültürü hakkında nasıl bir hikaye anlatıyor?</strong></p>



<p>VEDRANA Zamana karşı koyan mekanları seçtim. Hala eski Belgrad gibi hissettiren birkaç yer kaldı, parça parça kaybolan bir şehir burası… İç mekanları, kokuları, orada çalışan insanlar… Kafana Proleće, To Je To, ve San Marino gibi yerlerde, aynı yüzler hayatları boyunca orada var olmuş. Hiçbir şey değişmiyor ve güzellikleri tam da burada saklı. Bunda bir nostalji var. Bu kadar hızlı akıp giden bir dünyada, zamanın durduğu yerler gerek bize. Bazı şeyler değişmemeli. Bu insana huzur veriyor.&nbsp;</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3851" height="5807" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460039-1.jpeg" alt="" class="wp-image-71731" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4492" height="6774" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460033.jpeg" alt="" class="wp-image-71729" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>YANKI </strong><strong>Paylaşmak da bu kültürün büyük bir parçası. Yaratıcı dünyanı temsil etmesi için neden bu kişiyi seçtin?</strong></p>



<p>VEDRANA Tamamen içgüdüsel gerçekleşti. Bir ilham perisi seçmemi istediğin anda aklıma hemen Anja geldi. O, birçok katmanı olan bir kadın: kendinden emin, dürüst ve dünyada var olma biçiminde korkusuz. Kendini kusursuz bir stil anlayışı ve moda bilgisinin derinliğiyle ifade ediyor. Her ne kadar stilist olarak çalışsa da, özünde bir sanatçı.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="849" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460028-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71726"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="849" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460005-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71725"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="849" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Vedrana200003460027-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71727"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>YANKI Başkalarını fotoğraflarken kendin hakkında öğrendiğin şey nedir?&nbsp;</strong></p>



<p>VEDRANA İnsanları gerçekten görebilme yeteneğimin olduğunu öğrendim. Onları hissedebiliyor, anlayabiliyor ve oldukları halleriyle sevebiliyorum. Birini fotoğraflarken, görünmeyi arzuladıkları hali yakalamaya çalışıyorum. Ve insanlar fotoğraflarına bakıp duygulandığında, “İlk kez biri beni gerçekten gördü,” dediklerinde, neden bunu yaptığımı hatırlıyorum. Herkes görülmek ister. Bu insancıl bir ihtiyaç. Birbirimizi gerçekten dinlemeyi ve görmeyi öğrenmemiz gerekiyor. Tüm o yeni çağ felsefelerinin bize inandırmaya çalıştığı kadar önemli değiliz. Bazen yapabileceğimiz en anlamlı şey, sadece bir başkasına tanıklık etmektir.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow" style="flex-basis:66.66%">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3649" height="5444" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/autoportriat.jpg" alt="" class="wp-image-71728"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow" style="flex-basis:33.33%">
<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p class="has-small-font-size">“<em>Hata yapmak ve hatalardan öğrenmek aslında sınırları zorlamanın en iyi yolu. Yeni şeyler deneyimlemeliyiz ve kendimizi alışık olmadığımız durumların içine sokmalıyız. Ancak bu şekilde büyüyebiliriz.”</em></p>



<p class="has-small-font-size">-Vedrana Vukojević</p>
</blockquote>
</div>
</div>



<p><strong>YANKI </strong><strong>Söz konusu hayat olduğunda cesur olduğunu düşünüyor musun?</strong></p>



<p>VEDRANA Evet. Özellikle geriye dönüp baktığımda, nerede olduğumu ve şimdi nerede durduğumu gördüğümde. On yıl önce ilk film kameramı aldım ve deli gibi arkadaşlarımı fotoğraflamaya başladım. Kafam, üretmeme izin vermediğim imgelerle, filmlerle, müzik videolarıyla dolup taşıyordu. Bir çıkış bulamayan hayal gücünü taşımak ağır bir yüktü. Sonunda o kapıyı araladığımda, durdurulamaz bir yaratıcılık çığı gibi her şey akmaya başladı: Hiç durmadı, sadece büyüdü. Bugün fark şu: artık deneyimim, özgüvenim ve cesaretimle o durmaksızın ilerleyen çığı kontrol edebiliyorum. Yani, evet. Hayat söz konusu olduğunda cesurum.</p>



<p><strong>YANKI </strong><strong>Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekilleniyor?</strong><strong>&nbsp;</strong></p>



<p>VEDRANA Her yönettiğim ve çektiğim müzik videosuyla birlikte yeni bir şey öğreniyorum. Hata yapmak ve hatalardan öğrenmek aslında sınırları zorlamanın en iyi yolu. Yeni şeyler deneyimlemeliyiz ve kendimizi alışık olmadığımız durumların içine sokmalıyız. Ancak bu şekilde büyüyebiliriz. Nick Cave’in dediği gibi: “You’ve got to just keep on pushing it. / Keep on pushing it. / Push the sky away.”</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Interview &amp; Words by</strong> Duygu Bengi, Yankı Tan</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Editorial Assistant</strong> Duru Ustaoğlu</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Photography by</strong> Vedrana Vedrana Vukojević</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Muse</strong> Anja Knežević</p>


Food for Thought w/ Vedrana Vukojevic


<p><strong>Filmlerde gördünüz, podyumlarda karşınıza çıktı, belki Instagram’daki makyaj klasörünüze birkaç look kaydettiniz. Kusursuz pigmentasyona sahip o mavi far tonunu aramak neredeyse ritüelistik bir süreç. Ve onu bulduğunuzda, sanki bir şey değişmiş gibiydi: Özgürleştirici bir his doğdu içinizde. Ama neden mavi? Bu renk bizi neden bu kadar derinden etkiler? Belki de vücudumuzun en dürüst tarafıyla, gözlerimizle, hayallerimizi yeniden birleştirmemize yardımcı olduğu için.</strong></p>



<p>Mavi, sizi içine çeken bir renktir. Somut gerçekliğe karşı güvenli bir alan vadeder. Başkalarından değil, gerçekliğin kendisinden bir mesafe yaratır. Sinemada mavi göz makyajı genellikle içinde bulundukları dünyadan hafifçe kopmuş karakterlerde görülür. Uzaklaşan kadınlar. Kaçan kadınlar.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="735" height="874" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/15.jpg" alt="" class="wp-image-71708" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1500" height="2000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Adsiz-tasarim-24.png" alt="" class="wp-image-71709"/></figure>
</div>
</div>



<p>Buffalo ’66 filmindeki Layla’nın makyajı bunun ikonik bir örneğidir. Pudramsı mavi farı, Billy Brown ile birlikte kurduğu illüzyonun bir parçasına dönüşür. Gerçek yerine fanteziyi seçer. Kendi gerçekliğinden bilinçli olarak uzaklaşır. Makyaj, onun kopuşunun görsel bir uzantısı haline gelir. Kim olduğunun ve kim gibi davranmayı seçtiğinin bir hatırlatıcısı. Blue Velvet’te Dorothy Vallens ise mavi göz makyajını farklı kullanır. Onun için bu bir zırha dönüşür. Bir maskeye. Şiddet ve güçsüzlük tarafından tanımlanan bir hayat içinde, küçük ve çaresiz bir kontrol girişimine. Mavi onu korumaz, ama acının içinde var olmasına izin verir. Dayanabilme gücü verir. </p>



<p>Sinemanın ötesinde mavi göz makyajı müzikte ve modada da yerini aldı, tabii. 60’larda Twiggy’nin soluk mavi farı masumiyeti temsil ediyordu. Bebeksi görünümü, gençlik ve yapay mükemmellikle takıntılı bir era’yı yansıtıyordu. Mavi yumuşaktı. Neredeyse gerçek dışıydı.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1235" height="985" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/9-copy.jpg" alt="" class="wp-image-71712" style="aspect-ratio:3/2;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2300" height="1606" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/18-1.png" alt="" class="wp-image-71713" style="aspect-ratio:3/2;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Birkaç yıl sonra ise 70’lerde David Bowie maviyi tamamen farklı bir şeye dönüştürdü. Life on Mars? videosunda elektrik mavisi far artık masumiyeti değil, fütürizmi temsil ediyordu. Uzaya, teknolojiye ve bilinmeyene duyulan hayranlığı yansıtıyordu. Mavi, bir tür başka diyarlara ulaşmanın sinyali haline geldi. İnsan olmanın ötesine geçmenin.</p>



<p>Renk teorisi de bunu destekliyor. Mavi, derinliğin, içe dönüşün ve duygusal mesafenin rengidir. İleri gelmez, geri çekilir. Sizi kendi iç dünyanızla temas kurmaya davet eder.</p>



<p>Belki de bu yüzden mavi göz makyajı bizi hiçbir zaman tamamen terk etmez. Yüzü süslemenin ötesine geçer. Sen ve dünya arasında ince bir mesafe yaratır. Mavi far arada bir yerde var olmana izin verir. Mavi dikkattini çekmek için efor harcamaz: sessizce içine çeker.</p>



<p>Ve bir kez kendinizi ona verdiyseniz, ayrılmak ne mümkün.</p>


Blue for the Eyes


<h2 class="wp-block-heading wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">Sene 2018, Based İstanbul’un 27. kapağını çekiyoruz, karşımda tanıdığım en güçlü kadınlardan biri var. Bugünden sonra tanışıklığımız dostluğa dönüşüyor. Zaman akıyor ve geriye dönüp baktığımda sanat dünyasının 27 laneti bizim kehanetimiz oluyor; bu sayıyı arşivlerden bulup çıkarın lütfen. İçerisindeki her isim, kendi alanında devleşiyor. Bazı insanlar için zihninin sınırlarını zorlamak hayatın kendisine dönüşür. Yaratma güdüsü de hayatta kalmanın en tatmin edici yolu. İnsanın kendi olabilmesi, tüm benliğini masaya koyabilmesinin risk barındırdığını hatırlatıyor Büşra; “Kusurlarını kabul etmiş, kendiyle yüzleşmiş ve bundan memnun her insan; bunu yapmayanlara, yapmak istemeyenlere tehdit olabiliyor.” Bazı insanların söyledikleri o kadar gerçektir ki bu çoğu kişiye birçok açıdan soğuk gelebilir ama gerçekleri kabul etmenin samimiyeti paha biçilmezdir ben de Büşra’yı her gördüğümde bu sıcaklığı hissediyorum.</h2>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda cesur olmak senin için ne ifade ediyor? </strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> Mükemmel diye bir şey olmadığını fark etmek sanırım. Kendine çırılçıplak bakabilmek ve gölge yanlarını sahiplenmek… Sonra da bir anlam yaratmak ve bunu sürdürmek; zaman zaman anlam sarsılsa da (ki hep olacak) tekrar tekrar oraya dönebilme gücünü bulmak.</p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın? </strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> Var ama çok çok kısa anlar bunlar; sadece o anın var olduğu, bazen sanatsal bir üretimde yazmakta, oynamakta; bazen de dümdüz bir an… Yaratımın hissettirdiği bütünlüğü sanat ya da yaşam diye ayıramıyorum; hepsi iç içe.</p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi? </strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> Korku çoğu zaman beni geride tutan, engelleyen bir duygu oldu. Korku çok büyük çünkü her yeri kaplıyor; insana pek hareket alanı bırakmıyor. Ama kaygının her zaman bir miktar faydası olmuştur, harekete geçmem için. Korkudan pek hazzetmiyorum açıkçası; o yüzden üstüne gidip savuşturmaya çalışıyorum hep.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/BUSRA_WEBLAYOUT_1.jpg" alt="" class="wp-image-71690" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/B_3199-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-71686" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption">BÜŞRA wears a jacket and pant by Academia, Beymen, shirt by Beymen Club, tie by Network and shoes by Prada.</figcaption></figure>
</div>
</div>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar? </strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> Kendim olma riski sanırım. Özgünlük pek istenen bir şey olamayabiliyor. Gerçi yavaş yavaş da değişiyor o algı, yeni kuşakla beraber — çok şükür. Farklılıklara daha çok yer var gibi hissediyorum. Ama her zaman insanın kendini tümüyle masaya koymasının da bir risk barındırdığını düşünüyorum. Kusurlarını kabul etmiş, kendisiyle yüzleşmiş ve bundan memnun her insan; bunu yapmayanlara, yapmak istemeyenlere tehdit olabiliyor</p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi? </strong></p>



<p><strong>BÜŞRA</strong> Hissetmekten korkma. Her hisse, her ruh hâline, her kusura yer var. Bu bağı kur çünkü kendinle bağ kurabildiğin kadar sanatsal üretimle, toplulukla, duyguyla bağ kurabilirsin. Bağ kurmaktan korkma — asıl cesaret bu.<br></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?</strong></p>



<p><strong>BÜŞRA</strong> Korkuyla el ele, yine de sahneye çık.</p>



<p><strong>DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> İçimde ne olduğunu benim bile bilemediğim bir bilinen… İçime atılmış bir çıpa.</p>



<div class="wp-block-columns wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/BUSRA_WEBLAYOUT_2.jpg" alt="" class="wp-image-71691"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/B_3305-Large-1.jpeg" alt="" class="wp-image-71688"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716"><em><em><span class="font-snell"><em><em>“İnsanın kendini tümüyle masaya koymasının da bir risk barındırdığını düşünüyorum.</em></em></span></em></em> <em><em><span class="font-snell"><em><em>Kusurlarını kabul etmiş, kendisiyle yüzleşmiş ve bundan memnun her insan; bunu yapmayanlara, yapmak istemeyenlere tehdit olabiliyor.”</em></em></span></em></em></p>



<p id="block-29cc0648-b3fd-42fd-9666-bde710ff3716">-Büşra Develi</p>
</blockquote>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong> </strong><strong>DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?</strong></p>



<p><strong>BÜŞRA</strong> Sürekli bir cesaret hâli değil de korka korka, adım adım; bazen en cesur, bazen en korkağıyım.</p>



<p><strong>DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?</strong></p>



<p><strong>BÜŞRA</strong> Hayatta kalmanın tek tatmin edici yolu.</p>



<p><strong>DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?</strong></p>



<p><strong>BÜŞRA</strong> Konfor yerine özgürlüğü seçmek. Alkışa değil, iç sesime yaslanmak.</p>



<p><strong>DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?</strong></p>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><strong>BÜŞRA</strong> Üzerinde hâlâ çalışıyorum. Bu, tamam olunacak bir şey değil bence; sürekli bir seçim yapmayı ve düşünceleri fark etmeyi gerektiriyor.</p>



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Büşra Develi | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/rmoOZCY2s2c?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<p class="wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio">FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES</p>



<p><a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><span class="font-snell">Cover Guest</span></em></em> Büşra Develi<br><em><em><em><span class="font-snell">Creative Direction &amp; Words by</span></em></em> </em>Duygu Bengi<br><em><em><em><span class="font-snell">Photography by</span></em></em></em> Abdullah Yazıc<br><em><em><span class="font-snell">Styled by</span></em></em> Emre Köklüçınar<br><em><em><em><span class="font-snell">Head of Talent Hair and Makeup</span> </em></em></em> Önder Tiryaki<br><em><em><span class="font-snell">Creative Group Head </span></em></em> Yağız Yeşilkaya<br><em><span class="font-snell">Producer</span> </em>Tunga Yankı Tan<br><em><span class="font-snell">Creative Production by</span></em> BI Creative<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Special Thanks to</span></em></em></em></em></em>&nbsp;Cansu Sıtacı<br><em><em><span class="font-snell">Creative Team</span></em> </em>Duru Ustaoğlu, Kerem Acar<br><em><em><span class="font-snell">Hair Team</span></em>&nbsp;</em>Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül<br><em><em><span class="font-snell">Make-Up Team</span></em>&nbsp;</em>Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk<br><em><em><span class="font-snell"><em>Gaffer</em></span></em></em> Onur Karaca<br><em><span class="font-snell"><em>Photography Assistants</em></span></em> Hakan Diner, Hamza Kazım Ese<em>n</em><br><em><span class="font-snell"><em>Styling Assistants</em></span></em> Elif Akpunar, Şimal Özyiğit<br><em><em><span class="font-snell"><em>Editorial Brews by</em></span></em></em>&nbsp;Starbucks Türkiye<br><em><em><em><em><em><span class="font-snell">Bites by</span></em></em></em></em> </em>Focamia</p>


Brave Monologues w/ Büşra Develi


<p><strong>Gerçekten de sürekli kendini tekrar eden bir döngünün içinde mi yaşıyoruz? Moda’da, hayatta, hatta bir şeye karşı çıkma biçimlerimizde bile?</strong></p>



<p><strong>Bohemler, 1800’lerin ortasında burjuvaziye başkaldırmıştı: zenginlik, düzen ve temizlik değerlerini reddedip paçavracılar ve seks işçileri gibi toplumun dışladığı figürleri romantikleştirdiler çünkü onlar için bu insanlar şehrin aşırılığının, yolsuzluğunun ve ahlaki ikiyüzlülüğünün sembolleriydi. Pek bir şey değişmedi aslında; Bohemlerin karşı çıktığı düzen bugün hala hayatımızın dokusuna işlemiş durumda.</strong></p>



<p>Belki de bugünün Bohemleri, her şeyden bihaber görünen ama aslında toplumsal cilayı reddedenlerdir; yaşanmış, lekeli ya da güzelce dağınık görünen parçaları bilinçlice tercih edenler. Tıpkı ilk Bohemler gibi… Onlar da yalnızca dışlanmışları hayranlıkla izlemekle kalmamış, yağlı pardösüler, dağınık fularlar ve yıkanmamış bedenleriyle onlara benzemeye çalışmışlardı. Bugünün “uyumsuzları” da aynı şekilde “tertemiz” olma dayatmasına karşı çıkıyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2905" height="4422" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/Hussein-Chalayan-Temporary-Interference-SpringSummer-1995.jpg" alt="" class="wp-image-71665" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption">Hussein Chalayan, SS1995 &#8220;Temporary Interference&#8221;</figcaption></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1652" height="2382" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/1998_isseymiyake_0247_001ltr.jpg" alt="" class="wp-image-71666" style="aspect-ratio:2/3;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption">Issey Miyake, 1998, &#8220;Pleats Please&#8221;</figcaption></figure>
</div>
</div>



<p><br>“Clean girl” estetiğinden yeni yeni sıyrıldık, sonunda&#8230; Ve şu an kirle bu kadar barışmamız hiç de şaşırtıcı değil. High-fashion evleri kirle zaten hep oynuyordu, ama tabi artık fast fashion da kiri seviyor. Kir, modanın arka planında hep vardı; 90’ların sonunda bunu açıkça gördük: Helmut Lang’in 1997 “Painter Jeans”i ve Calvin Klein’ın 1999 “Dirty Denim” kampanyası gibi. Hatta daha da önceye gidersek: Vivienne Westwood’un 80’lerin başında açtığı <em>Nostalgia of Mud</em> mağazası, Hussein Chalayan’ın 1995 İlkbahar/Yaz koleksiyonu “<em>Temporary Interference”</em>, ve Pleats Please Issey Miyake’nin 1998’de sanatçı Cai Guo-Qiang ile birlikte gerçekleştirdiği basın sunumu: Kıyafetlerin sanatçının barut tekniğiyle yakılıp iz bırakıldığı o gösteri. Kir hep bizimleydi, moda tarihine ilmek ilmek işlenmiş bir halde…<br></p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1000" height="707" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/pdf_28c36280-3fa5-11eb-97c6-956e7dbcd6c4.jpg" alt="" class="wp-image-71672"/><figcaption class="wp-element-caption">CK Jeans, &#8220;Dirty Denim&#8221; Ad Campaign, 2003</figcaption></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Yani aslında “kirlilik estetiğini” yeni keşfetmiyoruz; Bohemler, Punk’lar, Grunge kuşağı… hepsi bizden çok önce kiri benimsedi. Moda’da kir, tanımı gereği bir tür başkaldırıdır. Mary Douglas’ın <em>Purity and Danger</em> kitabında yazdığı gibi: “Kir, olmaması gereken yerde olan maddedir.” Moda’da kir semboliktir; hijyen eksikliğiyle değil, toplumsal düzeni bozmakla ilgilidir. Bu yüzden kir, modada bir anlatı aracına dönüşür. Moda zaten başlı başına bir hikaye anlatma biçimiyken, içine kendi pisliğini katmak bu hikayeyi sadece zenginleştirir. “Evet, ceketim iki dünya savaşından çamaşır makinesine bir kez bile uğramadan çıkmış gibi görünebilir ama benim için tam da bu sebeple bir statement parçası.”</p>



<p>Aşırı bireyci bir çağda yaşıyoruz. Herkes kendini kendi hikayesinin başrolü olarak görüyor ve kendini giydirme biçimi, günlük hayatın en performatif eylemine dönüşmüş durumda. Bedenlerimizin içindeyiz ve onları nasıl giydirdiğimiz karakterimizi ele veriyor. Giysi, saklanamayacağın tek yüzey; seni örterek ifşa ediyor. İronik…</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/SHOT-BY-TERRY-RICHARDSON-FOR-E.R.D-SS25-FINN-DENIS-LAVANTRITZ-PARIS-2.jpg" alt="" class="wp-image-71670"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/SHOT-BY-TERRY-RICHARDSON-FOR-E.R.D-SS25-FINN-DENIS-LAVANTRITZ-PARIS-3.jpg" alt="" class="wp-image-71671"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/SHOT-BY-TERRY-RICHARDSON-FOR-E.R.D-SS25RITZ-PARIS.jpg" alt="" class="wp-image-71669"/><figcaption class="wp-element-caption">Shot by Terry Richardson for E.R.D. SS25</figcaption></figure>
</div>
</div>



<p>Alt kültürler her zaman estetik normları bozarak direnç göstermiştir. Kir, aslında kir değildir; bir reddediştir; bir hizadan çıkış, bir bozulma hali&#8230; Bu yüzden “kirli” estetik isyankar görünür. Kiri benimsemek, uyumsuzluğu benimsemektir. Toplumsal olarak kutsanan o pürüzsüz, ahlaken “temiz” olma idealine karşı durmaktır.</p>



<p>İnsanların kirli görünen kıyafetler giymeyi seçmesinin bir sebebi var. Sadece farklı görünme arzusu değil bu. Bir tavır göstergesi, cilayı reddetme hali, saflık mitinden bilinçli bir uzaklaşma&#8230;</p>


Dirty, Sticky, Fashion


<p>2000’lerin başı ve ortalarında, gece kulübüne gitmek gerçekten elektrik gibiydi. Öylece “dışarı çıkmazdın.” Hazırlanırdın. Günler öncesinden ne giyeceğini seçerdin. Arkadaşlarına kapaklı telefonunla mesaj atardın. Kapıdan içeri girerken o gecenin seni nereye götüreceğini bilmezdin, zaten heyecan da buradan gelirdi.</p>



<p>Bugün müziğin sesi daha yüksek, ışıklar daha parlak, DJ’ler daha ünlü. Ama yine de bir şeyler… daha düz hissediliyor. Peki ne değişti?</p>



<p>2000’lerde geceyi anlık olarak belgeleyen Story’ler yoktu. Gitmeden önce kimlerin orada olduğunu kontrol etmek diye bir şey yoktu. Bir kulübe girdiğinde kimi göreceğini, hangi şarkının çalacağını, gecenin nereye varacağını bilmezdin.</p>



<p>Şimdi ise daha evden çıkmadan Instagram Story’lerinden ortamı görebiliyorsun. DJ set’i paylaşılmış oluyor. Kalabalık etiketlenmiş oluyor. Sürpriz ortadan kalkıyor.</p>



<p>Dürüst olalım. Artık kulübe gitmek, giriş ücreti olan bir içerik üretimi gibi hissettiriyor.</p>



<p>2000’lerde kimse geceyi kürate etmiyordu. Şüpheli bir kombinle giderdin, saçın terden düşerdi, bir hit çaldığında herkes aynı anda bağırarak eşlik ederdi. Usher’ın “Yeah!”i ya da Justin Timberlake’in “SexyBack”i girdiğinde bütün oda aynı anda reaksiyon verirdi. Kimse video çekmek için durmazdı. Kimse güzel açım hangisi diye düşünmezdi. Sadece oradaydın. Tamamen kontrolsüz, tamamen anda.</p>



<p>Şimdi ise dans pistinin yarısı telefon tutuyor. Diğer yarısı Story’sine kim bakmış diye kontrol ediyor. Kendini kaybetmek yerine, birinin feed’ine düşebileceğinin farkındasın. Herkes biraz performans hâlindeyken atmosfer değişiyor.</p>



<p>Gizem de kayboldu. Daha evden çıkmadan DJ’i, kalabalığı, estetiği zaten görmüş oluyorsun. “Kim gelecek acaba?” kaosu yok. Gece hayatı artık önceden izlenmiş bir fragman gibi. Spontanelik, yerini preview’lara bıraktı.</p>



<p>Bir de işin maddi tarafı var. Kulüpler eskiden daha dağınık, daha demokratikti. Şimdi ise kadife ipler, bottle service adaları ve aylık streaming aboneliğinden pahalı içkiler var. “Yabancılarla sabaha kadar dans etmek”ten çok, “buraya ait olduğunu kanıtlamak” gibi hissettiriyor.</p>



<p>Müzik kültürü de değişti. Eskiden herkes aşağı yukarı aynı hit’leri bilirdi. Şimdi ise playlist’lerimiz tamamen kişisel. Algoritmalar tarafından büyütüldük. Bu yüzden bir şarkı girdiğinde odanın yarısı hissederken diğer yarısı hiçbir şey anlamayabiliyor.</p>



<p>Ama belki de mesele biziz. Daha fazla farkındayız. Daha fazla online’ız. Daha fazla uyarılıyoruz. 2000’lerde dışarı çıkmak gerçek hayattan kaçmaktı. Şimdi ise gerçek hayat: işin, grup chat’in, bildirimlerin, situationship’in&#8230; cebinde seninle geliyor.</p>



<p>Kulüpler aslında daha kötü olmadı. Sadece offline olmaktan çıktılar. Ve bir geceyi yaşamak yerine performe ettiğinde, hiçbir şey eskisi gibi hissettirmiyor.</p>


Why Clubbing Doesn’t Feel Like It Did in the 2000s


<p><strong>Matthieu Blazy’nin Métiers d’Art sahnesindeki ilk çıkışı, Chanel’in yıllar içinde bünyesine kattığı zanaat evlerini bir kez daha aynı çatı altında buluşturuyor. Bu koleksiyon, doğru bir denge ve ustalıkla yönlendirildiğinde bu tür iş birliklerinin ne denli yaratıcı olabileceğini açıkça ortaya koyuyor.</strong></p>



<p>Métiers d’Art koleksiyonları yalnızca el işçiliğini vitrine çıkarmak için kurgulanmaz; Chanel’in kendi kodlarını ana koleksiyonlara kıyasla daha esnek yorumladığı, kreatif direktöre özgürlük tanıyan özel bir ifade alanı sunar. Blazy ise dokuya ve renk karşıtlıklarına olan keskin duyarlılığını burada da öne çıkarıyor. Daha önce Bottega Veneta’yı yeniden tanımlayan bu vizyoner tasarımcı, kültürel ve dekoratif referanslarla zenginleşen bir anlatı kuruyor. Bir zamanlar intrecciato ile şekillenen yaklaşım, bu kez tüvit üzerinden yeniden düşünülüyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3548" height="5323" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/cover-option-3.jpeg" alt="" class="wp-image-71649" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3024" height="4032" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/IMG_8022.jpeg" alt="" class="wp-image-71650" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Defile, yükselen model Bhavitha Mandava’nın kendinden emin adımlarıyla açılıyor. Lower Manhattan’daki Bowery metro istasyonu, koleksiyonun genel anlatısının bir parçası olsa da, Mandava için özel bir anlam taşıyor. Defilenin açılışını onun yapması, bir yıl önce New York metrosunda fark edilerek modelliğe adım attığı ana ince bir gönderme yapıyor.</p>



<p>Son durak anonsu yankılanırken, koleksiyon bulunduğu mekânla zahmetsizce bütünleşiyor. Modeller vagondan inip peronun ritmine karışıyor. New York metrosu, farklı sosyal katmanların ve tavırların kesişim noktası hâline gelirken, bu titizlikle inşa edilmiş koleksiyon tüm bu figürleri abartıya kaçmadan sahneye taşıyor. Ortaya çıkan sahne, küratörlü bir kadrodan çok, peronun gündelik koreografisini andırıyor.</p>



<p>Chanel’in kitsch bir dokunuşla yeniden yorumladığı “I ♥ NY” tişörtünden, Frank Sinatra, Diana Vreeland ve hatta Superman gibi kentin kalıcı ikonlarına uzanan referanslar, Blazy’nin New York’ta geçirdiği yılların tasarım dilini nasıl beslediğini açığa çıkarıyor. Koleksiyon, yalnızca nasıl üretildiği üzerine düşünmeye değil, izleyiciyi katmanlı göndermelerini çözmeye de davet ediyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/1-6.png" alt="" class="wp-image-71640"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/2-3.png" alt="" class="wp-image-71639"/></figure>
</div>
</div>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/3.png" alt="" class="wp-image-71641"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/5.png" alt="" class="wp-image-71643"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Blazy, Chanel’in klasik çantalarını bu kez deneysel bir yaklaşımla yeniden ele alıyor. Kürk kuyruklar ve heykelsi metal detaylar, sincaplar, zürafalar, elmalar ya da bir fındık formunda, çantanın üzerine eklenen süsler olmaktan ziyade formun kendisini belirliyor. Tüy motifli etekler paralel bir hatta geri dönüyor, ancak bu kez daha kentsel bir dile uyarlanmış hâlde. Goossens imzalı mücevherler, bu sembolik dili tekrar ederek koleksiyonla uyum içinde ilerliyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/4.png" alt="" class="wp-image-71642"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/6.png" alt="" class="wp-image-71644"/></figure>
</div>
</div>



<p>Massaro’nun kanatlı topuklu ayakkabıları hafiflik hissi katarken, Lesage’ın ustalığıyla işlenen tüvit takımlar ince müdahalelerle yeniden şekilleniyor. Maison Michel’in küçük, heykelsi şapkaları Catwoman’ı çağrıştıran maskeleri anımsatıyor; bu sert imge, deri ceketler gibi daha rahat parçalarla dengeleniyor. Lemarié’nin tüyleri ve zarif nakışlar, kentin sessiz işaretlerini, uğur böceklerini ve köpek yüzlerini takip ederken, Desrues imzalı ceket düğmeleri Chanel’in kalıcı kodlarını doğrudan alıntılarla değil, zanaat yoluyla hatırlatıyor.</p>



<p>Gündelik giyimin tüm spektrumu boyunca, yoğun iş temposundaki kadından gece hayatının müdavimlerine, sembolik kostümlere bürünenlerden sade giyinenlere kadar, birçok tanıdık karakter öne çıkıyor. Her gün sokakta yanından geçerek aşina olduğumuz figürler, Blazy’nin içgüdüsel ve canlı diliyle yeniden tanımlanıyor ve defilenin son görünümünün ötesine taşan, sessiz ama kalıcı bir heyecan taşıyor. Bu da biz moda meraklılarına, Blazy’nin Chanel’deki tasarım dilinin nasıl evrilmeye devam edeceğini beklemenin keyfini bırakıyor.</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Words by</strong> Eren Çebi</p>


Chanel Métiers d’Art 2026: American Archetypes, French Thoughts


<p><strong>Bize vaat edilen teknolojiye ne oldu?</strong></p>



<p><strong>90’ların sonu ve 2000’lerin başı, teknolojinin hayatlarımızın merkezine henüz yeni yeni yerleşmeye başladığı bir döneme işaret ediyordu. Ve bilinmeyenle karşılaştığımızda her zaman yaptığımız gibi, biz de sınırsızca hayal kurduk. Uçan arabalar, sanal ütopyalar, hiçbir zaman tam anlamıyla gelmeyen sonsuz siber gelecekler vaat edildi bize.</strong></p>



<p>Yine de o hayal iz bıraktı. Çünkü yeniydi. Çünkü bizi heyecanlandırıyordu. Moda, müzik, tasarım… Her şey o siber hayal gücünden besleniyordu. O zamanlar teknoloji, bizi sonsuz doom-scrolling döngülerine hapseden bir ekran değildi. Henüz bir zorunluluk değildi. Renkliydi. Heyecan vericiydi. İsteğe bağlıydı.</p>



<p>Bu iyimserlik, en saf haliyle erken 2000’lerin teknoloji reklamlarında yaşamaya devam ediyor. Teknolojinin bir ihtiyaç olarak değil, daha kolay ve çok daha cool bir hayatın ihtimali olarak sunulduğu bir zaman dilimi.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="932" height="1196" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/424714dafde491fb0e98c778fe11e9fc.jpg" alt="" class="wp-image-71622" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="1448" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/23b6b1560eb980554fbdf4ce01a3677f.jpg" alt="" class="wp-image-71621" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="1396" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/9.jpg" alt="" class="wp-image-71620" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="730" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/02/d694eb54f364f918850df5fb696ba442.jpg" alt="" class="wp-image-71623"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Bu reklamlara baktığınızda teknolojinin sadece parlak gelecekler değil, aynı zamanda bir tür baştan çıkarıcılık da sunduğunu görüyorsunuz. Kendine ait bir estetiği vardı: soğuk maviler, yeşiller, grenli ekranlar, metalik yüzeyler… Daha seksiydi. Daha keskindi. Tam da bu belirsizlik, bizi içine çeken şeydi. Ve artık teknoloji belirsiz bir konu olmaktan çıkıp, etrafındaki her şey kristal netliğinde görünür hale geldikçe, o ilk heyecan da yavaşça daha düz, daha donuk bir şeye dönüştü.</p>



<p>Bu, bugünün teknolojisinin bizi ne kadar sıkışmış hissettirdiğiyle ilgili değil. Doom-scrolling’e yönelik bir eleştiri de değil. Bu, ulaşılabilir görünen teknolojiyle ilk karşılaşmamızla ilgili; hayaller üzerine kurulu bir dünyaydı bu, bazen aşırıya kaçan, bazen naif. Ve şimdi, o hayallerin bazıları nihayet gerçeğe dönüşürken, kendimizi bambaşka bir sorunun karşısında buluyoruz: Neden teknolojinin estetik dili bu kadar düz, bu kadar donuk ve rahatsız edici derecede beyaz ve minimalist bir hale geldi? Neden bir hastanenin bekleme odasında oturuyormuşsunuz gibi, ürpertici derecede yapay ve boğucu hissettiriyor?</p>



<p>Bir noktada teknoloji, bize hayal kurdurmayı bırakıp sessizce içimize yerleşmeye başladı. Belki teknoloji şirketleri, farklı görünen siber bir dünya yaratmanın getirdiği o neşeyle bağlarını kaybetti. Ya da teknoloji bir zorunluluk haline geldiği anda, hayalini kurduğumuz bir şey olmaktan çıktı.</p>



<p>Aslında teknolojinin organik dünyayla o kadar kusursuz birleşmesini istiyoruz ki, yapay zeka botları insan davranışlarını taklit etmeye başladığında, &#8220;Her<em>&#8220;</em> filminin bir gerçekliğe dönüşme ihtimali rahatsız edici derecede yakın hissettiriyor. Artık mavi tonlara boyanmış bir siber dünya arzulamıyoruz. Çünkü zaten teknolojinin içindeyiz, ve kurtulmak istiyoruz.</p>



<p>Ve ironik bir şekilde, teknoloji bize sunduğu kolaylıkları sağlamaya devam etsin istiyoruz, ama aynı zamanda neredeyse görünmez olsun. Çünkü teknolojik olanla insani olan arasındaki çizgiyi biz bulanıklaştırdık.</p>



<p>Belki de mesele teknoloji reklamlarının yaratıcı gücünü kaybetmesi değil. Belki de teknolojiyi o kadar fazla kullandık ki, artık hayal etmeye değer bir şey gibi hissettirmiyor. Geliştikçe, hayal kurmaya alan tanıyan o belirsizliğini kaybetti.</p>



<p>Siber hayaller yerini analog hayallere bıraktı. Ve belki de suç teknoloji şirketlerinde değil. Siber hayallerimiz elimizden alınmadı. Biz fazla hayal kurduk. Fazla kullandık. Ve sonunda sıkıldık.</p>
