<h2 class="wp-block-heading">Aybüke Pusat, uzun yıllar eğitim aldığı baleyi bırakacak ve kendine yeni bir yol çizebilecek kadar cesur, sahneden vazgeçmeyecek kadar tutku dolu. Bazı insanlarla yollarınız kesiştiğinde bunun yeni bir yolculuk olduğunu anlarsınız, bizimki de biraz öyle.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Aybüke, korkunun yokluğundan değil, onunla birlikte yürümekten; kaybetme ihtimalinin bilincinde bile deneme cesaretinden bahsederken altını çiziyor: “Cesaret, bazen sadece kalbin sesini duymaya razı gelmek demek.” Yaratıcı yolculuğun steril ve kusursuz halini değil, gerçek ve çıplak halini konuşuyoruz: Kırılgan ama ısrarlı, riskli ama dürüst.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda cesur olmak senin için ne ifade ediyor?



AYBÜKE Aptalca olduğunu, hiçbir işe yaramayacağını düşünsen dahi denemek. Başaramayacağını, başaramayınca kendini mutsuz edeceğini bile bile denemek. Utanç, pişmanlık… Bu bütün duyguların sana ait olduğunu bilip onlarla barışmak. Denemeyi pozitif ya da negatif sonuçlarına rağmen göze alabiliyor olmak cesur olmak demek.&nbsp;



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



AYBÜKE Korku, temel duygulardan. Yokluğu söz konusu olama z. İlk insandan beri bu böyle. Korkumla mücadele edemediğimde güvende hissetmek isterim. Korkunca donmak ya da kaçmak yerine cesaretlenip eyleme geçmek isterim. İçimde yaşadığım kaosu dindirmek isterim. Hepsi de ya zmaya , okumaya , dans etmeye çıkıyor. Bunlar da benim yöntemlerim.&nbsp;



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



AYBÜKE Senelerce eğitimini aldığım klasik baleyi bırakmak. Dansçı olmak istemediğime kesin karar vermek. Onca senelik emeği, ömrümün yarısını bırakmak. Ama hiçbir şey heba olmadı. Aksine. Yine kendimi çok rahat hissettiğim bir yerde buldum kendimi. Sahnede.&nbsp;



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/AYBUKE_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-70853" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_3494-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70845" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption">AYBÜKE wears a trenchcoat, shirt, tie, pant, by Burberry and shoes by Aldo.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Eğer yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



AYBÜKE Yargıları ortadan kaldır. Kategorize etme. Fanatik olma. Sev.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?



AYBÜKE Cesaretim kalbimden beslenir. Kalbimin atma sesini duyarız önce. Kulaklarımızla. Sonra kalbimin sesini duyarım, içimden. Kesinlikle doğruyu söyler. Hiç yanılmadı. Bağırmasına da hiç gerek kalmadı.&nbsp;



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



AYBÜKE Merak.



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



AYBÜKE Benim sınırlarım benim beynimde başlıyor. En katı ve kısıtlayıcı sınırları ben örüyorum kendime. O yüzden içimde kopuyor fırtınalar.&nbsp;



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



AYBÜKE Bunun cevabımı aklımla veremem sanırım. Göstermem gerekir. Sıfırdan hiç olmayan bir şeyi var etmek değil de var olan şeyi kendi duyguna göre şekillendirmek gibi geliyor bana. Elindeki materyali daha önce hiç olmadığı bir şekle sokmak gibi. Bu bir yemek olabilir, tuval olabilir, bedenin olabilir…



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



AYBÜKE Yüzde yüz.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_3400-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70842" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_3519-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70846"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;Cesaretim kalbimden beslenir. Kalbimin atma sesini duyarız önce. Kulaklarımızla. Sonra kalbimin sesini duyarım, içimden. Kesinlikle doğruyu söyler. Hiç yanılmadı. Bağırmasına da hiç gerek kalmadı.&#8221;



-Aybüke Pusat
</blockquote>



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?



AYBÜKE Benim için birkaç aşaması oldu. Önce pişmanlık ve kendini suçlamak. Sonra nasıl olsa sen katlanacaksın diyerek saçma sapan kararlar verip, bedeller ödemek. Sonra da sorumluluk almamak için karar almamak. Şimdi aklım ve kalbim beraber çalışmayı öğrendi. Pozitif ve negatifler toplanıyor, mantık çerçevesinde kararlar veriliyor artık.



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Aybüke Pusat | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/NJLnZobuO-4?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Cover Guest Aybüke Pusat Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Aybüke Pusat

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Dilan’ın dünyasında zamanın çizgisi yok; her şey aynı tablonun içinde, tek bir enerjiden. Ressamı da kendisi, gözlemcisi de… “Bir iki senedir hayatı bir sanat eseri olarak görmeye başladım.” diyor Dilan kendi yolculuğunu tanımlarken. Hayata dair tüm tutkularını tablosundaki figürler olarak belirleyerek adımlarını atıyor. Adımlarını attıkça fırçası da onunla birlikte hareket ediyor. Bunların hepsi bir hayali andırabilir, ama hayal ettiğini gerçek kılmak kadar cesur başka ne olabilirdi ki?&nbsp;</h2>



DUYGU Dilan için sıradan bir gün nasıl geçiyor?



DİLAN Aslında tam da orada tıkanıyorum. Çünkü hayatımda “sıradan gün” diye bir şey yok. Bir gün Karadeniz’de dalga olursa sörf yapıyorum, başka bir gün Boğaz’a atlayıp mahalleler arasında yüzüyorum. Ama bütün bunlar ayrı ayrı aktiviteler değil, hepsi işin ve yaratıcılık sürecinin içinde, karışık bir process. Takvimsel olarak çok absürt, o yüzden o soruya net bir cevap veremiyorum.



DUYGU Senin için herkes “sınırsız, özgür” diyebilir. Peki sen kendine sınırlar koymayı ne zaman bıraktın ya da sınır ne ifade ediyor?



DİLAN Çocukluğumda ailemin çizdiği bazı çerçeveler vardı ama o çerçevelerin içinde bile çok özgür büyüdüm. Bir yandan da çok genç yaşta kendimi yetiştirmek zorunda kaldım. On beş, on altı yaşlarımda orta yaş krizi yaşadım diyebilirim. Gerçeklik kavramıyla, varoluşsal krizlerle erken tanıştım. Zordu. Sonra ruhumla tanıştım. Bedenim ve ruhumun farklı şeyler olduğunu, bedenin sadece bir araç olduğunu, asıl “ben”in ruhum olduğunu anladım. Kendimi tanımanın, ruhumu tanımaktan geçtiğini fark ettim. O yolculuğun daha çok başındayım, çok gencim ama anlamaya başlamak bile bence en önemli adım.



DUYGU Bu cesur adımları atmaya seni ne itiyor? Kaybetme ihtimali mi, kazanma ihtimali mi, yoksa “hiç denememek” mi daha ağır basıyor?



DİLAN Hayatın ucunda ölüm var. Hepimiz bir noktada kaybediyoruz. Bu oyunu kimse kazanmıyor. O yüzden adım atmamak için bir sebep göremiyorum. Risk almamak, benim için daha büyük bir kayıp. 



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DILAN_GEREDE_01-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70819"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DILAN_GEREDE_05-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70820"/></figure>
</div>
</div>



DUYGU İçinde bulunduğumuz çağda her şey çok hızlı tüketiliyor, çok hızlı taklit ediliyor. Buna rağmen sen özgün kalabilen bir yerden var oluyorsun. Sence bugün özgün olmak nasıl mümkün?



DİLAN Ben içgüdülerimi ve kalbimi dinleyen bir insanım. Dünyadaki sihir gün geçtikçe yok oluyor, biz de o sihri hala arayan küçük bir azınlık haline geliyoruz. Bu da benim açımdan bir avantaj. Dünya için üzücü ama kendim için mutluluk verici bir durum. Kendi içgüdülerini takip etmek, kalbini dinlemek… Kalp yalan söylemez. Asla.



DUYGU Herkes konfor alanını korumaya çalışırken sen risk almayı, yeni şeyler denemeyi ve hayal ettiğin şeylerin peşinden gitmeyi seçiyorsun. Bunu nasıl mümkün kılıyorsun?



DİLAN Konfor alanı bence tamamen bir bakış açısı. Zamanla konfor alanın, yaratmak istediğin evrene dönüşüyor. Sen de öylesin, biliyorsun. Evde otursan delirirsin mesela, ben de öyleyim. İnsan kendini belli bir yöne doğru götürdükçe adapte oluyor. İnsanlığın en büyük avantajı bu. Adapte olabilen bir türüz biz.



DUYGU Hayal ile gerçeklik arasındaki ilişki sende nasıl işliyor? Kafanda kurduğun şeyin gerçek olması için Dilan ne yapar?



DİLAN Arasında hiçbir fark yok. Kafama koyduğum anda zaten onun gerçek olduğunu görüyorum ve biliyorum. Öyleymiş gibi yaşıyorum. Attığım her adım da zaman içinde onun gerçekten öyle olmasını sağlıyor.



DUYGU Peki sen böyle yaşarken, seninle aynı yerden bakmayan insanları da o tarafa çekebildiğini hissediyor musun?



DİLAN Her zaman siyah ve beyaz olacak. Herkesi aynı fikirde buluşturamazsın. Doğru bir iş yaptığında bir kitlenin kafa yapısı değişebilir ama yüzde yüz diye bir şey yok. O yüzden ben daha çok kendimi inandırmaya, kendi gerçekliğimi yaşamaya odaklanıyorum. Kimseyi kırmadan, kimsenin hakkını yemeden kendi yolumda ilerliyorum. Yol gittikçe büyüyor, büyümesini de istiyorum.



DUYGU Bir yandan moda, bir yandan görsel dünya, bir yandan müzik, bir yandan spor… Hayatında birçok alan aynı anda aktif. Bu enerjiyi nasıl bölüştürüyorsun, oradaki dengeyi nasıl kuruyorsun?



DİLAN Bir iki senedir hayatı bir sanat eseri olarak görmeye başladım. Kocaman bir tablo ve ben ressamıyım. Ve hayata dair tüm tutkularım orada figürler olarak beliriyor. O yüzden enerjimi ayırmıyor, belirli bir disipline kanalize etmiyorum. Tek bir enerjiden çıkıyor hepsi. Bu bir bakış açısı. Hayat devamlı akıyor bende. 24 saat yok. Her şey bir bütün. 7 gün, 24 saat iç içe. Gece yarıları, uykusuz, uykulu. Ne zaman ne gerekirse, oradayım. Hiç bir kalıba sığmıyorum. Bir kalıba sığarsak bir şeyleri değiştiremeyiz. Zaten değişim; kalıplardan bağımsız hareket etmek demek.



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DILAN_GEREDE_03-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70817"/><figcaption class="wp-element-caption">DİLAN wears a jacket from the editor’s archive, shorts, tights, headband, gloves and socks by Nike. His shoes are Nike Shox R4.</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Bir iki senedir hayatı bir sanat eseri olarak görmeye başladım. Hayat, kocaman bir tablo ve ben ressamıyım. Ve tüm tutkularım orada figürler olarak beliriyor. O yüzden enerjimi ayırmıyor, belirli bir disipline kanalize etmiyorum. Tek bir enerjiden çıkıyor hepsi. Bu bir bakış açısı. Hayat devamlı akıyor bende. 24 saat yok. Her şey bir bütün. 7 gün, 24 saat iç içe. Ne zaman ne gerekirse, oradayım. Hiç bir kalıba sığmıyorum.&#8221;



Dilan Gerede Erkaya
</blockquote>



DUYGU Şu an yoğun bir süreçten geçiyorsun. Ortağınla birlikte attığınız bu yeni adımı biraz anlatır mısın?



DİLAN Şu an gerçekten uzun ve sancılı bir yoldayız ama hepimiz için. Kültürel olarak bir devrim yaratmak istiyoruz, önce Türkiye için, sonra dünya için. Gençliğin ve teknolojinin gidişatını çok iyi görmüyoruz. “Biz nasıl katkıda bulunabiliriz?” diye düşündük ve ilk adımı bir gece kulübü üzerinden attık. Ama bunun devamı gelecek. Farklı sektörlerde, farklı formatlarda. Aslında bu bir mindset.



DUYGU Bu mindsetin ilk alanı Secrets. Orayı nasıl tarif edersin?



DİLAN Kulüp şu anda biraz gizli. İsmi bile oradan geliyor. Çok fazla anlatmak istemiyorum ama gelip görmenizi isterim. Orada insanlar iyi hissediyor, birbirine bağlanıyor, ilham alıyor. İnsancıl tarafı çok kuvvetli. Çünkü insan insanı unuttu artık. Bu kadar hızlı bir süreçte insanları bu kadar güzel bir şekilde birleştirebilmek tarifsiz bir duygu.



DUYGU Mekan tıklım tıklım olduğunda, sen içerideyken ne hissediyorsun?



DİLAN Bulutların üstünde yürüyormuş gibi. Orada mutsuz tek bir insan yok. Herkes kendi olabiliyor. Zaten her şeyin amacı da bu.



DUYGU Oradaki insan etkileşimini nasıl okuyorsun? Daha bireysel mi, yoksa kolektif bir duygu mu baskın?



DİLAN Orası biraz toplu bir bilinç gibi işliyor. Kalabalık olunca herkes sanki aynı anda mutlu ya da aynı anda duygulanmış oluyor. Çok kolektif. Ben de bunu pozitif bir virüs haline getirmek istiyorum. İhtiyacımız var. Yoksa yaşamın pek bir anlamı kalmıyor. İnsanların olabildiklerinin en iyi versiyonuna dönüşmesine yardımcı olmak istiyoruz. Onları oraya doğru iten bir güç olmak istiyoruz.



DUYGU Böyle bir alan yaratmak büyük bir sorumluluk da aynı zamanda. Sana nasıl hissettiriyor?



DİLAN Çok büyük bir sorumluluk. Ama çok keyifli bir oyun aynı zamanda. Bir şeyi tutturmak zor değil, zor olan onu aynı kalitede devam ettirebilmek, üstüne koyarak götürebilmek. Biz de şu an tam oradayız. Talep böyle gitmeye devam ederse bunun sandığımdan da hızlı ilerlediğini görüyorum. Enteresan bir dönemden geçiyorum ama çok mutluyum. Hafta içi kulübü özlüyorum mesela, bu bile çok şey söylüyor.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Talent&nbsp;Dilan Gerede Erkaya Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It w/ Dilan Gerede Erkaya

Cuffs, cuffs, cuffs! Prada’nın Fall Winter 2026 Menswear defilesi ‘Before and Next’, geçmişi silmeden evrime göz kırpıyordu. Burada “yeni”, bir kopuş değildi. Geçmişten gelen izlerle dikilmiş, kontrollü bir devamlılıktı.



Belirsizliğe verilen yanıt kaçış değil, netlikti: uzayan proporsiyonlar, sadeleşen formlar ve ilk bakışta basit görünen ama ikinci bir bakışı zorlayan parçalar. Prada, yapıyı bir atmosfer haline getirdi.



“Dünyanın bildiğimiz hali değişiyor. Dönüşüm ve beklentiyle dolu bir dönem; heyecan var ama aynı zamanda rahatsız edici olabilecek bir zaman,” diyen Miuccia Prada, bu koleksiyonun aslında belirsizlik ve geçiş dönemine bir reaksiyon olduğunu ortaya koyuyor çünkü her muğlaklık, uç bir dönüşümü doğurur. Belki de bu belirsizliği dizginleyen şey gömlek manşetleriydi (cuffs).



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/PradaUomoFW26-37.jpg" alt="" class="wp-image-70828"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/PradaUomoFW26-6.jpg" alt="" class="wp-image-70827"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1920" height="1080" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/Prada-Mens-FW26_parade-2.jpg" alt="" class="wp-image-70829"/></figure>
</div>
</div>



Gelecekte bize ne olacağını çok az biliyoruz; basit bir öngörü bile kurmak, kolayca delüzyonel duyulabiliyor. Bu yüzden koleksiyonun stratejisi basitti: tahmin yok mu? Problem değil. Yönümüzü netlik ve terzilikteki hassasiyet belirleyecek. Ve Prada “next”i ararken, her zaman “before”u hatırlıyor; çünkü geçmişe saygı duymadan bir sonrakine geçmek mümkün değil.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Bir güzellik fikrini alıp onu yeni bir şeye dönüştürmek.”



-Miuccia Prada
</blockquote>



Rahatsızlık ve belirsizlik zamanlarında, bizi yere basan şeylere geri dönmek isteriz. Raf Simons’un “güzel ve tanıdık hissettiren şeylere” odaklanmasının nedeni de buydu. Çok iyi bildiğimiz şeylerin biçim dilini tersine çevirdiklerini anlattı. “Gördüğünüz her şeyi biliyorsunuz. Ama sonucu bilmiyorsunuz,” diyerek yeni bir terzilik silüeti öneriyor; klasik parçaları ise zahmetsiz görünen yeni formlara dönüştürüyordu.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Gördüğünüz her şeyi biliyorsunuz. Ama sonucu bilmiyorsunuz.”



-Raf Simons
</blockquote>



Ama Prada sadece terzilik değil. Bir ideoloji. Gelenek çöpe atılmıyor. Sorgulanıyor; tanıdık kodlar kontrollü bir kırılmayla dönüşüyor. Geriye Prada’nın daha büyük iddiası kalıyor: giyim hala değerleri taşıyabilir: kültürü, anlamı, zekayı, özeni… Parçalar yaşanmışlığın izlerini taşır; sürenin, kalıcılığın önemini hatırlatır. Burada hatırlamak, saygının ta kendisidir.



Kısacası, FW26 bilinmeyeni romantize etmiyor; onu disipline ediyor. Gürültüyü azaltıp geriye yalnızca niyet kalana kadar. Belki de Prada’nın bize söylemek istediği şey şuydu: kaos zamanlarında en akıllı hamle, netliktir.

Uncertainty, Tamed: Clarity in Prada FW26

Her pencere çerçevesinin ardında anlatılmayı bekleyen bambaşka bir hikaye vardır. Eğer gecenin bir yarısı soğukta yürürken bir yabancının evinin penceresinden süzülen ışığa kapılıp gözlerin istemsizce içeriyi yokladıysanız, bilirsiniz ki üç saniyelik bir bakış bile koca bir hikayeyi taşıyabilir.



Göz her şeyi görmek ister. Ama etik, tam da bakışımızı çevirmeyi seçtiğimiz yerde başlar. Yokomizo, Dear Stranger adlı fotoğraf serisiyle voyeurism’i sahnelerken aynı anda gücü yeniden özneye iade ediyor. İnsanın aklına şu soru geliyor: Bu nasıl mümkün olabilir? Güç, izlenen kişiye geri verilebilir mi?



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="908" height="1265" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/2.jpeg" alt="" class="wp-image-70791"/></figure>
</div>
</div>



1998-2000 yılları arasında gerçekleştirdiği bu proje, yukarıda gördüğünüz mektupla başlıyor: Tanımadığı insanların posta kutularına bırakılan anonim bir davet. Bu mektupta Yokomizo, onları pencerelerinden fotoğraflamak için izin istiyor ve tam olarak hangi gün ve saatte, sokaktan, kendi pencerelerinin ardından, onları on dakikalık kısa bir karşılaşma için fotoğraflayacağını bildiriyor. Bu da demek oluyor ki, özneler bakış tarafından asla “gafil avlanmıyor.” Önlerinde bir seçenek var: Kabul etmek ya da reddetmek. Ve kabul ettiklerinde artık voyeurism’in pasif nesneleri olmaktan çıkıyorlar. Bilinçli ve aktif birer özneye dönüşüyorlar.



Voyeurism, görünmezlik ve kırılganlıkla beslenir. Ama Yokomizo’nun yaklaşımı, öznelerine voyeurism’in nadiren sunduğu bir şeyi veriyor: seçim hakkı. Evet veya hayır deme özgürlüğü.&nbsp;



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="750" height="745" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/3-1.jpg" alt="" class="wp-image-70792" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="742" height="724" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/10.jpg" alt="" class="wp-image-70794" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="741" height="747" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/7.jpg" alt="" class="wp-image-70793" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="746" height="742" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/11-1.jpg" alt="" class="wp-image-70797" style="aspect-ratio:1;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



Yokomizo’nun çektiği bu fotoğraflar, voyeurism’in güç dinamikleriyle oynamakla kalmıyor; bize de başkalarının mahrem hayatlarında dolaşmanın “güvenli” bir yolunu sunuyor, üstelik kendi rızalarıyla&#8230;

Voyeurism, With Consent: Dear Stranger

<h2 class="wp-block-heading">Yaratıcılık bir yol. Her zaman düzlük değil belki, ama hep hayatta. Bize ait yankıları taşıyan seslerin arasında bir yolculuktayız. Kimi bizi ileriye taşırken, kimi yalnızca yanımızda yürüyor; yalnızca var olmanın bile tek başına yeterli olabileceğini hatırlatarak. Yollarımız en başından beri birbiri içinde sarmallandı, birbiriyle tanışması gereken hikayeler gibi. Based İstanbul henüz fiziksel bir forma bürünmeden, sadece bir fikirken bile, Bünyamin birlikte yürümeyi seçti.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Bir hayali önce mesleğine, sonra gerçeğine dönüştürmeye çalışırken sahip olabileceğin en değerli şey, sana gerçekten inanan gözler. Bu yüzden inanıyorum ki yaratıcı insanlar, nerede olurlarsa olsunlar, hangi şartlarda yaşarlarsa yaşasınlar, er ya da geç birbirlerini bulurlar. Aynı kararlılığı, aynı tutkuyu tanıdıklarında bunu anında hissederler; ve o tanıdık duygular birleştiğinde, yerini doldurulamayacak bir dostluğa dönüşür. Tıpkı Lamia ve Bünyamin’de gördüğüm gibi. İki insanın birbirini bu kadar kusursuzca tamamlayabilmesi, birbirlerinde tüm varlıklarını işlerine dökme gücünü bulmaları ve bunu her şeyden öte, bir aile sıcaklığıyla yapmaları gerçekten etkileyici. İlham verici.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Tüm bu nedenlerle, ve belki de kelimelere sığmayan daha sayısız sebeple; Les Benjamins, Based Istanbul’un on yıllık yolculuğunun en büyük tanıklarından biri oldu. Ve şimdi, en çok birlikte hayal kurmayı sevdiğim ikiliyle berabersiniz; nedenini, nasılını sormadan sadece ortak hayal edenlerle.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunuzda cesur olmak sizin için ne ifade ediyor?



LAMIA Cesur olmak, yaratım sürecine güvenmek, vizyonuna inanmak ve kendine inanç duymaktır. 



BÜNYAMİN Kendin olmak. Her şeyi özgürce ifade etmek. Akış halinde yaşamak.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



LAMIA Birçok an var ama favorim Julia Fox için yaptığımız özel tasarımlardı.



BÜNYAMİN Beşiktaş Meydanı’ndaki kaykaycılar, İstanbul’daki punk alt kültürü ve rock gruplarının ruhu bana I Fly Carpets’ı yaratma ilhamı verdi. Tamamen filtresiz, özgür bir kendini ifade etme biçimiydi. Saf, ham bir yaratıcılık.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendinizi ifade etme biçiminizi nasıl şekillendirdi?



LAMIA Korku bir zamanlar bir engeldi; o ekstra adımı atmaktan beni alıkoyardı. Ama zamanla onu yakıt olarak kullanmayı öğrendim. Korku, yaratıcılığı sınırlamak yerine ileriye taşıyan güçlü bir itici güce dönüştürülebilir.



BÜNYAMİN Korku her zaman orada. Ondan kurtulamazsın. Ama seni besler, kendini yaratıcı olarak daha da zorlamanı sağlar. Korku olmadan ilerleme de olmaz. O, yaratıcılığın temel bileşenlerinden biridir.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BENJI_LAMIA_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-70768" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1621-1-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70767" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/><figcaption class="wp-element-caption">BÜNYAMİN wears a smokin by Brioni. Brooch by Begüm Khan. LAMİA wears a jacket and shirt by Beymen Club, tie by Network, boots by Prev.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



LAMIA Çanta koleksiyonumuzu başlatmak.



BÜNYAMİN Halı ve kilim desenlerini kullanmak. Başta birçok kişi bunun Kapalıçarşı’ya ait olduğunu söyleyip klişe bulmuştu. Ama zamanla fark ettiler ki farkı yaratan bakış açısı ve yaklaşımdı. Bugün Les Benjamins’in halı ve kilim motifleri, markamızın imza desenine dönüştü.



DUYGU İşleriniz yaratıcı dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



LAMIA Kendini saklama, kimsenin beklentisine göre biçim alma. Gerçek güç; tüm katmanlarınla, duygularınla ve köklerinle kim olduğunu gösterebilmekte. Benim işlerim dürüstlük ve cesaretle ilgili: İnsana, kendine sadık kalmanın yapabileceğin en cesur şey olduğunu hatırlatıyor.



BÜNYAMİN Yakın Doğu, Orta Doğu ve Uzak Doğu hakkında bildiğini sandığın her şey aslında yüzeysel. Gerçekten anlamak istiyorsan, buraları gezip görmen gerekiyor. İstanbul bana, meraksızlık ve yanlış bilginin alt kültürlerimizin algısını nasıl çarpıttığını gösterdi. İstanbul’un, doğudan batıya uzanacak gençlik kültürü hareketlerini başlatacak şehir olduğuna inanıyorum. Kültürümüzün bir parçası olmak istiyorsan, kapımız her zaman açık



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?



LAMIA Durmadan ilerle, hayat çok kısa. Yaşa, sev ve bol bol gül!



BÜNYAMİN Yeniden keşfet. Durma. Hep hareket hâlinde kal. Her şey güzel olacak.



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Lamia &amp; Bünyamin Aydın | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/lyRSH2LwZbk?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunuzda sizi ileriye doğru iten şey nedir?&nbsp;



LAMIA Kocamın, ailemin ve sevdiklerimin bana verdikleri destek.&nbsp;



BÜNYAMİN Durağanlığın riskten daha kötü olduğunu bilmek… Yanlış yöne gitsen bile yönünü değiştirebilirsin. Ama eğer hiç hareket etmezsen, olduğun yerde sıkışırsın. Sonra da yavaşça kaybolursun.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunuzu düşünüyor musun?&nbsp;



LAMIA Şu ana kadar cesur olduğuma inanıyorum.&nbsp;



BÜNYAMİN Dengede kalmak için elimden geleni yapıyorum. Fazla cesur olmak her zaman iyi değil — önemli olan içindeki kaosu dengeleyebilmek.



DUYGU Yaratıcılık sizin için ne anlama geliyor?



LAMIA Hayal gücündeki bir şeyi gerçeğe dönüştürebilme yetisi.&nbsp;



BÜNYAMİN İki bilinmeyeni bir araya getirip yeni bir şey yaratmak.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Hem kişisel hem de profesyonel hayatımda sınırları zorlamaya inanıyorum. Bu, birçok yönden bir sınav gibi ve sonucu genellikle ortaya gerçekten anlamlı bir şey çıkıyor.&#8221;



-Lamia Aydın
</blockquote>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BENJI_LAYOUT_WEB_LAYOUT_03.jpg" alt="" class="wp-image-70771" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BENJI_LAMIA_WEB_LAYOUT_03.jpg" alt="" class="wp-image-70769"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;Sınırları zorlamak ilk başta yalnız hissettirebilir. Ama fikirlerin başkalarıyla aynı frekansta titreşmeye başladığında, durdurulamaz bir harekete dönüşür. O enerji, yaratıcılığı besler.&#8221;



-Bünyamin Aydın
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak sizin gerçekliğinizde nasıl şekil buluyor?&nbsp;



LAMIA Hem kişisel hem de profesyonel hayatımda sınırları zorlamaya inanıyorum. Bu, birçok yönden bir sınav gibi ve sonucu genellikle ortaya gerçekten anlamlı bir şey çıkıyor.&nbsp;



BÜNYAMİN Sınırları zorlamak ilk başta yalnız hissettirebilir. Ama fikirlerin başkalarıyla aynı frekansta titreşmeye başladığında, durdurulamaz bir harekete dönüşür. O enerji, yaratıcılığı besler.



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Siz ne zaman ve nasıl kendinizden ve kararlarınızdan özür dilemeyi bıraktınız?&nbsp;



LAMIA Anne olmak beni birçok yönden değiştirdi, tabii ki daha iyiye doğru.



BÜNYAMİN O tuzağa sürekli düşüyorsun. Önemli olan, bu döngüyü fark edip kendi yaşam kılavuzunu açarak içinden bir yol bulabilmek. İnsanız — her zaman kendimizi, seçimlerimizi, hâlimizi yargılayacağız. Önemli olan şefkatli, nazik olmak ve hayatı bütünüyle takdir edebilmek. Hayattaki en güzel şeylerin bir bedeli yok: arkadaşlarınla vakit geçirmek, yürüyüşe çıkmak, bir parkı ziyaret etmek… Ben hayatı ve anlamını bu anlar aracılığıyla yeniden keşfetmeye çalışıyorum.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Cover Guest Lamia &amp; Bünyamin Aydın Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Bünyamin & Lamia Aydın

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Deniz Aksoy | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/2fo7UdTUQ3I?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Spor hayatın bir parçası değil hayatın çok büyük bir kısmı. Bence biz bunu kaçırıyoruz. Nefes almak bile vücuttaki kasları çalıştırıyor. Gülmek, konuşmak, yürümek yani her şeyin içinde bir hareket var. Harekete ben spor olarak bakıyorum ve her zaman evrenin hareketi alkışladığını düşünüyorum. Harekete geçtiğinde sınırın kalmıyor.”



&#8211; Deniz Aksoy
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Deniz Aksoy Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It talks w/ Deniz Aksoy

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="DISTORTIONS OF TIME" width="500" height="375" src="https://www.youtube.com/embed/dQPpWCvS6PE?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



From Based Istanbul 10th Anniversary &#8220;Brave Monologues&#8221; Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



“Creativity isn’t safe. It’s not meant to be. It’s a “brave monologue” you deliver to the world, hoping someone will hear it, knowing you’d say it even if they didn’t. It’s the 10th year of our journey to be ourselves. And no apologies. None.” 



Creative Direction by<span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Duygu Bengi



Directed by Yağız Yeşilkaya



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;">Styled by Ant Süzer



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;">Makeup by Nüvit Tiryaki



Hair by Diyar Şekel



Gaffer Ömer Rauf Aksoy



Producer Yankı Tan



Creative Agency BI Creative



Creative Team Duru Ustaoğlu



Styling Assistant Eren Çebi 



Bestboy Taner Altundaş



Models Josefina &amp; Lilli of Tanks Management

distortions of time.

<h2 class="wp-block-heading">Marine Neuilly sanki dünya zaten fazlasıyla görünürmüş gibi fotoğraflıyor. Kitabı Let’s Take Pics We Can Never Post, gizli kalmakta ısrar eden bir sır gibi — sirkülasyona karşı sessiz bir sabotaj. Polaroidler yaşanmış hissi veriyor; optimize edilmemiş, nefes dolu. Bir anın sıcaklığını kanıt olma uğruna feda etmek yerine korumayı seçiyorlar. </h2>



<h2 class="wp-block-heading">Marine, fotoğraflarını birer sinyal olarak değil, birer tohum gibi görüyor: Önemli olan deklanşöre basmak değil, o fotoğrafın ardından gelen yaşam — bir görüntünün başka insanların hafızasına nasıl karıştığı. “Bir fotoğrafı paylaştığın anda artık sana ait olmaktan çıkıyor,” diyor. “Başkalarının anılarının ve duygularının bir parçası oluyor.” Bu söyleşi tam da o reddin içinde geziniyor: Gösterilmeyenin keyfi, cilasız olmanın punk tavrı ve hiç performans sergilemek zorunda olmayan imgeler yaratmanın nazik cesareti. </h2>



<h2 class="wp-block-heading">Bu bakış açıları, çevrimiçi dünyada sıkça sergilenen kurgulanmış mükemmelliğe karşı duran bir otantiklik ve kırılganlık arayışını öne çıkarıyor. Marine’in yaklaşımı, doğallığın ve bireyselliğin değerini vurguluyor; başkalarını da toplumsal beklentilerin filtresinden geçmeden kendi gerçek benliklerini kucaklamaya davet ediyor.</h2>



DUYGU&nbsp;“Let’s Take Pics We Can Never Post” sanki performatif görünürlüğe karşı bir manifesto… Bu kitabın ortaya çıkmasını tetikleyen o ilk kıvılcım —o an ya da gerilim— neydi?



MARINE Yaklaşık on yıl önce, Instagram’ın ilk zamanlarında kurduğum bir iç çamaşırı markasını tanıtmak için arkadaşlarımın Polaroid fotoğraflarını çekmeye başladım. O zamanlar algoritma çok daha organik hissettiriyordu. Pek çok takipçi kazanıyor ve yansıttığım kadın imgesine gerçekten ilgi duyan insanları kendime çekiyordum. Ancak birçok fotoğraf sansürlendi, bu da aslında anlatmak istediğim mahremiyet ve kadın bedenleri üzerine olan hikayeyi daha da pekiştirdi.



Fransız bağımsız kitapçı, Ofr. ile birkaç Polaroid kitabımı yayımlama şansım oldu. Zamanla, senin de dediğin gibi, bu “manifesto”yu geri getirmek yeniden anlam kazandı — performatif görünürlüğe karşı bir duruş. Sosyal medya, bir şeyleri neden ve nasıl yaptığımızı değiştirdi; benim için mesele, anın içinde yaşamaya geri dönmekle ilgili.&nbsp;Bu biraz da hayata punk bir tavırla yaklaşmakla alakalı — kusurlu, güzel, seksi, zeki ve insanların beklediğinden farklı olabilmekle… Instagram gerçek değil.



DUYGU Kitap, izleyenden görülmekten sakınan bir imge kültürünü hayal etmesini istiyor. Bu süreci yaratırken, imge üretimi ve onları paylaşmaktan ya da saklamaktan kaçınma konusundaki kendi ilişkin hakkında neler keşfettin?



MARINE Çocukluğumdan beri imgeleri yakalamak istemişimdir, bir kelebeği yakalarmış gibi. Eski bir el kamerasıyla ailemin günlük hayatını çekmeye ve geçen zamanı saklamak için analog fotoğraflar çekmeye takıntılıydım. İnternetin, sosyal medyanın ve blog kültürünün doğuşuyla birlikte büyüdüm.&nbsp;



Bu yeni araçlarla oynamak, kendi görsel dilini yaratmaya başlamak inanılmaz heyecan vericiydi. Ama bugün, yarattığımız imgelerle ilgili bir sorumluluğumuz olduğuna inanıyorum. Bu, bir tür dijital kirlilik gibi. Kendimize sormalıyız: “Bunu paylaşmam neden önemli?” Bunun bir anlamı olmalı. Daha sorumlu, daha sabırlı olmalı ve iyi şeylerin zaman aldığını unutmamalıyız: Bir kitap yayımlamak gibi…



DUYGU&nbsp; Eğer kitabı bir obje olarak değil de bir jest olarak tanımlamak zorunda olsaydın, bu hangi jest olurdu?



MARINE Kendini onaylama jesti olurdu, tıpkı EP’imdeki ‘Je préfère ça’ adlı şarkı gibi. ‘Bunu tercih ediyorum’ anlamına geliyor; yani kendi zevkini, kimliğini sahiplenmek gibi. Ben buyum. 



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3000" height="2009" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/MCP6896.jpg" alt="" class="wp-image-70733" style="aspect-ratio:4/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="893" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/MCP6903-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70736" style="aspect-ratio:4/3;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Bu biraz da hayata punk bir tavırla yaklaşmakla alakalı — kusurlu, güzel, seksi, zeki ve insanların beklediğinden farklı olabilmekle… Instagram gerçek değil.”



-Marine Neuilly
</blockquote>



DUYGU Bu projeden önce, pratiğinin gidişatını nasıl tanımlardın? Farklı dönemler ya da mecralar arasında, işlerinde değişmeden kalan neydi?



 MARINE Komik çünkü şimdi fark ediyorum, aslında hep zihnimde fotoğraflar çekiyormuşum — sadece bir şeyleri hatırlamak için, görsel bir hatıra gibi. Her zaman yolda giderken fotoğraflar çekerdim ama hiçbir zaman gerçek bir amaçla değil. “Gerçek” bir imge üreticisi olabileceğimi hiç düşünmemiştim. Sadece Polaroid kameramla eğleniyordum. O hareketin spontane doğasını ve fotoğrafın iyi çıkıp çıkmayacağını bilmemekten gelen heyecanı seviyorum. Ne elde edeceğini bilmemek bir duygu treni gibi; tıpkı bir Sonny Angel kutusunu açmak gibi! Benim için fotoğrafçılık tam da bu, bir tür kumar oyunu. Bazen kaybedersin, ama kazandığında ortaya çıkan şey bir sanat eseridir.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2776" height="3602" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/MARINE_GRID.jpg" alt="" class="wp-image-70737"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Bir fotoğrafı paylaştığın anda artık sana ait olmaktan çıkıyor. Başkalarının anılarının ve duygularının bir parçası oluyor.” -Marine Neuilly
</blockquote>



DUYGU Seni yalnızca bir imge üreticisi olmaktan çıkarıp bir sanatçı olmaya yönlendiren dönüştürücü bir deneyim, bir mentor ya da sarsıcı bir an var mı?



MARINE Mentorum Andy Warhol, tüm zamanların en sevdiğim sanatçısı… Onun vizyonuna kendimi derinden bağlı hissediyorum. Tüm kitaplarını topluyorum. Benim doğduğum yıl yani 1987’de öldü. Kulağa tuhaf gelebilir ama onunla ruhsal bir bağım olduğunu gerçekten hissediyorum. Bence hepimizin bu dünyada bir görevi var, özellikle sanatçılar olarak bu meşaleyi birbirimize aktarmamız gerekiyor. Bu, kendini başkalarıyla kıyaslamakla ilgili değil; senden önce gelen sanatçıyı anlamak ve hikâyeyi kendi sesinle anlatmaya devam etmekle ilgili. Passer le flambeau. DUYGU İşlerinde sık sık imgelerin sosyal yaşamıyla, onların nasıl hayata karıştığı, değişime uğradığı ya da bir silaha dönüştüğüyle ilgileniyorsun. Peki deklanşöre basıldığı andan çok, fotoğrafın o andan sonraki hayatına seni çeken şey ne? MARINE Bir fotoğrafı paylaştığın anda artık sana ait olmaktan çıkıyor. Başkalarının anılarının ve duygularının bir parçası oluyor. Benim için bir fotoğrafın hayatı, deklanşöre bastığım anın ötesine uzanıyor. O anı yakalamak içgüdüsel bir şey, nefes almak gibi, ama asıl onu canlı kılan, sonrasında olanlar. İşte hikâye tam da orada başlıyor. Elbette, çektiğim her fotoğrafın bağlamını ve kendi bakış açımı anlatabilirim ama bunun gerçekten bir önemi olduğunu düşünmüyorum. Herkesin onu farklı bir şekilde anlamlandırma fikri hoşuma gidiyor. Bu, açık bir diyalog.&nbsp; DUYGU Hangi görsellik dışı alanlar, çalışırken düşünce dünyanı en çok besliyor?



MARINE Rick Rubin’in The Creative Act: A Way of Being adlı kitabını okuyorum, bana çok ilham veriyor. Ama beni en çok besleyen şey müzik! Liseden beri ilk aşkım bu. O zamanlar tamamı kadınlardan oluşan bir rock grubunda gitar çalıyordum, şimdi ise bir DJ’e evrildim. Plak koleksiyonu yapıyorum, sanırım bu da Polaroid’leri neden bu kadar sevdiğimi açıklıyor; her fotoğraf çektiğimde sanki bir albüm kapağı yaratıyormuşum gibi hissediyorum.



DUYGU Thomas Lelu’nun varlığı projeyi nasıl değiştirdi? Bir sürtüşme mi yarattı, bir ayna mı oldu; birlikte hemfikir olarak mı kurguladınız, yoksa karşı bir ses miydi?



MARINE Thomas’ın bu projenin bir parçası olmasına gerçekten çok sevindim, çünkü kitaba gerçek bir denge duygusu kattı. Fotoğraflar, kadınların mahremiyetini, bir kızın bakış açısından inceliyor ve bu diyaloğa bir erkeğin dahil olması önemliydi: İşe neşe ve mizah katmak, aynı zamanda onu daha evrensel hissettirmek için. İlk geri dönüşler oybirliğiyle aynıydı: ortada kesinlikle feminist bir mesaj var ama aynı zamanda bu, birliktelik ve dostluk üzerine bir proje. 



DUYGU Paylaşılamayan fotoğraflar üzerine bir kitapta işbirliği yapmak kendi içinde bir paradoks. İki kişi birlikte üretirken, yaratıcılık, ego ve “göstermeme hakkı” arasındaki dengeyi nasıl kurdun?



 MARINE Şanslıyım ki arkadaşlarım çok rahat insanlar, o yüzden kibarca izinlerini istedim. Sonra fotoğrafları birlikte seçtik. Thomas, bunun çıplak fotoğraflardan çok cool kızlar kulübü gibi göründüğünü fark etti. Kızların portrelerini, paylaşamadığımız fotoğraflarla bir araya getirmek istedik ve doğru ritmi bulmak bizim için çok önemliydi. 



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?&nbsp;



MARINE Her kadın doğası gereği cesurdur.&nbsp;



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



MARINE Yaratıcılık adeta farklı bir dil. Bazıları duygularını dışavurmak için ona ihtiyaç duyar ve iyi ki de öyle, çünkü bu sayede hayatımıza yön veren en güzel sanat eserleri ortaya çıktı.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Images In Courtesy of  Marine Neuilly Interview by Duygu Bengi

images like seeds, not signals.

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Nefesin, gülüşün, yürüyüşün bile bir ritmi olduğuna inananlardan Deniz. Yaptığı her şeyin başında hareket var. Sahada topuklularıyla koşarken, tribünün nabzını tutarken, canlı yayında saniyeler içinde cümle kurarken o ritim hiç bozulmuyor. İstisna olmaktan korkmamak, “yapamazsın” deneni yapmak konusunda hayata karşı bir ısrarı var. “Ben cesaret ve riski hep yan yana düşünüyorum. Cesaret, virgül, risk. Hangisini seçiyoruz?” diyor. Seçim bir illüzyon, Deniz ikisini de yanına alarak yoluna devam ediyor.</h2>



DUYGU Deniz, senin için sıradan bir gün nasıl başlıyor?



DENİZ Sporla başlıyor. Hayatımın anlamı. Gözümü sporla açıyorum. Önce antrenmanımı yapıyorum. Sonra ya tek başıma ya da arkadaşlarımla kahve içiyorum. O gün yayın varsa yayına gidiyorum, maç günü ise maç hazırlıkları başlıyor. Maçtan sonra ya eve dönüyorum ya da sosyalleşmeyi seçiyorum. Evde tek başıma olmak da benim için sosyalleşmenin başka bir hali.



DUYGU Spor senin hayatında hem bireysel hem mesleki olarak çok büyük bir alan kaplıyor. Sen sporu nasıl tanımlıyorsun?



DENİZ Spor hayatın bir parçası değil hayatın çok büyük bir kısmı. Bence biz bunu kaçırıyoruz. Nefes almak bile vücuttaki kasları çalıştırıyor. Gülmek, konuşmak, yürümek yani her şeyin içinde bir hareket var. Harekete ben spor olarak bakıyorum ve her zaman evrenin hareketi alkışladığını düşünüyorum. Harekete geçtiğinde sınırın kalmıyor. Spor benim için doğanın kendisi. Günüme sporla başlıyorum, günümü sporla yaşıyorum. Mesleğimle de birleşince hayatımın ana merkezi haline geldi. Kendimi bu konuda çok şanslı hissediyorum.



DUYGU Spor bir yandan da sınırları ortadan kaldırmak, kendi limitlerini zorlamak demek. Sen iç dünyanda sınırlarla nasıl mücadele ediyorsun? 



DENİZ Ben sınırlara pek inanmıyorum. Evet, hepimiz bazı tabuların içinde büyüyoruz ama ailem bana hiçbir zaman katı sınırlar dayatmadı. Bir şeye sınır dediğin anda, o sınırın üstü de var. Ve her zaman oraya geçebilirsin. Yine harekete geliyoruz. Harekete geçtiğinde sınırın kalmıyor. ‘Sky is the limit’ derler ya, bence gökyüzü teorik bir sınır. Biz oraya ulaşabiliyor muyuz? Ulaşamıyoruz. O yüzden gerçek anlamda sınırımız yok. 



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DENIZ_AKSOY_03-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70718"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DENIZ_AKSOY_01-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70717"/></figure>
</div>
</div>



DUYGU Kendi yolculuğunda risk almakla olan ilişkini nasıl tanımlarsın?



DENİZ Bence risk almayı göze alan biri başarıya çok yakındır. Bir şey için risk alıyorsak, gerçekten onu istiyoruz demektir. O ilk adımı atmak için cesarete ihtiyacımız var. Riskleri seviyorum ama alabileceğim kadarını almayı. Ben cesaret ve riski hep yan yana düşünüyorum. Cesaret, virgül, risk. Hangisini seçiyoruz? Aslında ikisi de hayatımızda olmalı. Cesur olursak risk alabiliyoruz, risk aldığımızda da kendimizin cesur tarafını görüyoruz. En basitinden, istediğin bir ayakkabıyı düşün. Ona sahip olmak için para biriktiriyorsun, başka şeylerden vazgeçiyorsun. Küçük gibi görünen ama yine de bir risk. Sonra o ayakkabıyı giydiğinde kendine çok yakıştırıyorsun, sana şans getirdiğini düşünüyorsun. Hayatın her yerinde böyle küçük büyük riskler var. Hepsi bakış açısı.



DUYGU Bir de sahada olmak ve sahayı dışarıdan yorumlamak gibi iki taraf var. Sen ikisine de çok yakınsın. Bu dengeyi nasıl görüyorsun?



DENİZ Bir kadın olarak erkek basketbol camiasının içinde olmak beni çok motive ediyor. Tribünlerin nabzını tutup, düdük çalınmadan hemen önceki o saliselik heyecanı ekrana taşımak, aynı anda istatistiği ve soruyu kafamda kurgulayıp canlı yayında aktarmak bence çok büyük bir iş. Topuklularımla sahada koşturmayı seviyorum. Güçlü hissettiriyor ama altı boş bir güç değil. Bilgiyle, hazırlıkla, odakla gelen bir güç. Annemi de hep öyle gördüm. Annem başhekim, hep topuklularla işe gidip gelen bir kadın. Belki biraz da oradan kodlandım. Benim için sporun nabzını tutmak, saha ile tribün arasındaki o görünmez hattı ekrana taşımak demek. Bazen soruyu soracağım, kendi sesimi bile duymuyorum. Rejiyi duymuyorum, yanımdaki sporcu tribünün baskısından beni duymuyor. Hele Fenerbahçe ve ciddi bir rakip varsa, salon yıkılıyor. O atmosferi ekrana doğru dozda yansıtmak benim için çok değerli.



DUYGU O anlattığın adrenalinle eve döndüğünde nasıl hissediyorsun?



DENİZ Çoğu zaman uyuyamıyorum. Eve geliyorum, kulaklarımda hala o ses. Final Four ise zaten o gece tamamen bitti. Maçtaki her an kafamda tekrar tekrar dönüyor. Nigel Hayes Davis’in Paris Basketbol maçındaki son saniye üçlüğünü mesela hiç unutmam. Salon yıkılıyor, herkes kendinden geçmiş, benim röportaj yapmam lazım. Kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum. Nigel’ı tanıyorum, maça saatler önce gelip klasik müzik dinleyerek şut idmanı yaptığını biliyorum. O parçaları birleştirip şöyle sordum: “Son attığın üçlüğü bir klasik müzik eserine benzetecek olsan, hangisine benzetirsin?” Chopin No. 9 dedi. Şimdi YouTube’a Chopin No. 9 yazınca altındaki yorumların çoğu Fenerbahçeli. O klip dünyada viral oldu. Benim için sporla sanatı birleştiren çok özel bir andı. Nabız tutmak dediğim şey tam olarak bu.



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="960" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/BI_NIKE_DENIZ_AKSOY_02-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70719"/><figcaption class="wp-element-caption">DENİZ wears a sports bra and track pants by Nike. Her shoes are Nike Shox R4.</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Spor hayatın bir parçası değil hayatın çok büyük bir kısmı. Bence biz bunu kaçırıyoruz. Nefes almak bile vücuttaki kasları çalıştırıyor. Gülmek, konuşmak, yürümek yani her şeyin içinde bir hareket var. Harekete ben spor olarak bakıyorum ve her zaman evrenin hareketi alkışladığını düşünüyorum. Harekete geçtiğinde sınırın kalmıyor.&#8221;



Deniz Aksoy
</blockquote>



DUYGU Peki sahaya indiğinde tarafsızlığını nasıl koruyorsun?



DENİZ Çok tarafsızım. Bir takım tutmamak çok büyük avantaj. Sadece Türk takımlarını destekliyorum. EuroLeague’in resmi hostu olduğum için finalleri dünya yayınına sunarken de bu tarafsızlık benim için önemli. Türk’üm, gidip başka bir ülke takımını tutmayacağım. Ama Fenerbahçe ve Anadolu Efes karşılaştığında hiçbirini tutamıyorum, ikisinin başarısında da mutlu oluyorum. Tarafsızlık bu anlamda pozisyonumu güçlendiriyor.



DUYGU Futbol kitlesi ile basketbol kitlesi arasındaki farkı nasıl okuyorsun?



DENİZ Bence son dönemde futbol kitlesi biraz basketbola kaymaya başladı. On İki Dev Adam’ın başarısı ile bu yaz özellikle bunu gördük. Arenada artık genç kızların belli oyuncuları izlemek için geldiğini görüyorum. Futbol taraftarı yavaş yavaş “Basketbol da gerçekten güzelmiş” demeye başladı. Bu çok kıymetli. Sadece futbolla kalmayan, voleybol, tenis, basketbol konuşan bir ülke olmak istiyorum. Çünkü bunlar hem kültürel seviyeyi hem de toplumun spora bakışını değiştiriyor. 



DUYGU Sporun insanları birleştiren tarafını da çok konuşuyoruz. Sence en büyülü kısmı ne? DENİZ Pazartesi sabahı herkes aynı maçı konuşuyor. Bankacı da, avukat da, doktor da. Ortak bir konu, ortak bir heyecan yaratıyor. Sokakta yürürken aynı maçın sesi farklı pencerelerden, motor üstünde izleyen birinden, bir mekandan geliyor. O birleşme duygusu çok büyülü. Tabii iş kavga boyutuna geçtiğinde o büyü zarar görüyor. Gerilim yükseldiği anda sporun birleştirici tarafı yerini yıpratıcı bir şeye bırakabiliyor. O yüzden o çizgiyi korumak çok önemli. Tutku olsun ama toksik olmasın.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Talent&nbsp;Deniz Aksoy Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It w/ Deniz Aksoy

<h2 class="wp-block-heading">Sümeyye ile yollarımız gelecek vadeden kadınları aradığımız bir dönemde kesişiyor. Tanıdıkça anlıyoruz ki gelecek vadetmek değil her zaman her koşulda ışılmak onunkisi ve biz bu yolculuğun en başında birlikte yürüyecek kadar şanslı, her koşulda beraber adım atabilecek kadar dürüst olduk birbirimize.&nbsp;</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Brave Monologues serisinin her bir isminde 10 yıllık yolculuğumuzun farklı bir alametifarikası saklı. Sümeyye’den sürekli dönüşmeyi, kendine rağmen devam edebilmeyi öğreniyoruz. Yaratıcı endüstride çalışanlar bilir ki tutkunuz bu meslekteki en büyük birikiminizdir onu hiç bir koşulda yitirmeden devam edebilmek ki en büyük meziyetiniz olacaktır.&nbsp;</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Ama bazen bu kadar büyük duygular içerisinde yıpranır ve yetersiz hissedebilirsiniz işte tam da böyle bir dönemden geçerken Sümeyye şu sözleri ile zihinlerimizi tazeliyor; “Her projemi hayatımın hemen merkezine almak da, anlıyorum ki büyük bir risk. Çünkü dünyevi zaman ve çevreniz bir taraftan devam ederken; sen yalnızca kendi kurduğun bir düzenin içindesin.”&nbsp;</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



SÜMEYYE Her şeyden önce, cesur olabilmenin kendini tanımakla ve kendine dürüst olmakla ilgili olduğunu düşünüyorum. Sürekli dönüşen bir dünyanın içindeyiz, hızlı tüketiyoruz ve bu tempoda anlamaya çalışmak bazen yorucu olabiliyor. Dönüşümle inadına barışmalı, kendi özümüzü her an daha fazla bularak cesaretimizi büyütmeliyiz.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



SÜMEYYE Bir süre önce dünyanın başka bir yerinde tek başıma seyahatteydim. Sabah uyandım, kahvemi aldım; hiçbir plan, tanıdık ve bilindik bir şey olmadan yürüdüm. Özgürce saatlerce yürüdüm. Canım ne istiyorsa oraya, keyfim ne yapmak istiyorsa onu yaptım.



Otelime dönüp masama oturduğumda ilk şiirimi orada yazdım. Ne kabahatim ne suçum ne de yargılar vardı.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



SÜMEYYE “Korku”nun ne olduğunu anlamak ile başladı bu deneyimim. Neden korkuyorum? Neyden ve ne zaman korkuyorum? Yoksa korku her zaman yanıbaşımda olan, öğretilen bir kod mu? Bu korkunç hissin bana ait olmayan bir şey olduğunu anladığımda da dönüşmeye başladı her şey. Evet, bana ait değildi kaygı, yetersizlik ve aynı kefeye koyabileceğim kardeşleri. Ben zihnim değilim ama zihnim benim. O yüzden, korkular şimdi çoğu zaman dışarıda. Daha keyifli akıp gidiyor zaman.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/SUMEYYE_W03.jpg" alt="" class="wp-image-70705" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_3929-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70704"/><figcaption class="wp-element-caption">SÜMEYYE wears a tracksuit, shirt, socks and shoes by Miu Miu, tie by Network.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



SÜMEYYE Çok risk alan birisi miyim şimdi bir sorguluyorum açıkçası. Fakat, her projemi hayatımın hemen merkezine almak da, anlıyorum ki büyük bir risk. Çünkü dünyevi zaman ve çevreniz bir taraftan devam ederken; sen yalnızca kendi kurduğun bir düzenin içindesin. Pişman değilim.



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



SÜMEYYE Başladığımda emekliyordum, sonra ayağa kalktım, şimdi ise koşuyorum. Hiçbir zaman koştuğumu fark etmiyorum, yürüyorum sanıyorum ve hep koşmak için çalışıyorum.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



SÜMEYYE Bu dünya bu evren senin için, sen evrenin ta kendisisin. İnan, hayal et, çalış, olsun.&nbsp;



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Sümeyye Aydoğan | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/wkQjvqUiEeo?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



SÜMEYYE Durmuş olmam. Elbette arada sırada durduğumuz hatta hiçbir şey yapmadığımız anlar da oluyor ki denge için zaten bu gerekiyor. Fakat hem ne yapacağını bilmediğin hem de hareket almadığın bir düzenekte ilerlemek bence imkansız. Ben bu anlarımda genelde yavru kedi edasıyla araştırmayı tercih ediyorum. Yanlış yapabilirim, sonuç kötü dahi olabilir. Deneyimin, bizi her zaman ne olursa olsun ‘yaşayan’ kıldığını düşünüyorum.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



SÜMEYYE Bazen evet, bazen hayır. Cesaret sanki korkunun varlığına rağmen adım atmakmış gibi geliyor. Evet bazen her şeye rağmen risk alabiliyorum, duygularımı olduğu gibi ifade edebiliyorum. Ama bazen de hiçbirisine cesaret edemiyorum. 



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



SÜMEYYE Rengarenk olmak direkt aklıma geliyor. Benim renk paletim ne kadar büyükse o kadar çok ürün ortaya koyabilirim. Bu da hayat coşkusu demek. Elbette her gün her zaman mutlu ve pembe olamaz rengim. Her farklı anda da çıkan ürünler daha başka oluyor. Ben hepsini seviyorum. Siyah, mavi, beyaz…



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/SUMEYYE_W01.jpg" alt="" class="wp-image-70706" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_4186-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70707"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;Neden korkuyorum? Neyden ve ne zaman korkuyorum? Yoksa korku her zaman yanıbaşımda olan, öğretilen bir kod mu? Bu korkunç hissin bana ait olmayan bir şey olduğunu anladığımda da dönüşmeye başladı her şey. Evet, bana ait değildi kaygı, yetersizlik ve aynı kefeye koyabileceğim kardeşleri. Ben zihnim değilim ama zihnim benim. O yüzden, korkular şimdi çoğu zaman dışarıda. Daha keyifli akıp gidiyor zaman.&#8220;



-Sümeyye Aydoğan
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



SÜMEYYE Bu soruya bundan iki sene önce cevap veriyor olsaydım ‘“Ah, ne güzel işte sınırlar orlanmalı, zorlanmalı ki en güzeli ortaya çıksın,” derdim. Fakat şu sıralar sınırlarda yürümeyi sevmiyorum. İnsanı yorduğunu düşünüyorum. Belki bir sene sonra yine uçurumun kenarında olmaktan zevk alacağım. Bilmiyorum, sadece şu an için keskinlikleri hiç ama hiç sevmiyorum.



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



SÜMEYYE Bu satırları yazmadan 1-2 saat önce kendimi çok ağır yargıladığım dakikalar yaşadım. Suçladım ama geçti. Ben bu süreceğin azalacağını ama tamamen geçmeyeceğini düşünenlerdenim. Şekli yumuşuyor bazen. Kendini yargılamak ve eleştirmek çok bambaşka şeyler. Kendimizi yargılamayalım asla, fakat eleştiri hep devam etsin. Kendimden tekrar tekrar özür diliyorum.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Cover Guest&nbsp;Sümeyye Aydoğan Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Sümeyye Aydoğan

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Buse Naz Çakıroğlu | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/1ivbcJYF35g?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak.”



&#8211; Buse Naz Çakıroğlu
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Buse Naz Çakıroğlu Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It talks w/ Buse Naz Çakıroğlu

<h2 class="wp-block-heading">Korkunun varlığını kabul etmek. Ece’yi Ece Sükan yapan tam olarak bu. Ece Sükan, Türkiye’de yaratıcı endüstrilerin en ilham veren ismi. 2015’te dergi yapma kararımızda, 2018’de ilk kapağımızda ya da bugün Brave Monologoues hikayesini ortaya koyarken onsuz bir dergi yolculuğu düşünülemez.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">O fiziken olmasa da, aslında oradadır. “Herkesin anlaşmasını beklemeden kendine sadık kalmak.” Ece’nin ilham verici kariyerinin temelini oluşturuyor. Birçok insanın çekindiği anlarda bile, içindeki sesi dinleyebilenler ikonik bir hayata imza atabiliyor. İşte biz de tam olarak böyle bir personayla başbaşayız.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



ECE Benim için cesaret, kişisel hayat yolculuğunda ne kadar düşüp kalksan, yorulsan, hayal kırıklıkları yaşasan da; Matrix’in dayattığı sisteme, sonsuz ruhunun içgüdüleriyle tekrar tekrar cevap verebilmekten geçiyor. Kimi zaman herkesin anlaşmasını beklemeden kendine sadık kalmak. Kendi iç sesine dokunmak ve o sesten doğan şeyin, yargılanma korkusuna rağmen dünyada bir yankı bulmasına izin vermek demek.&nbsp;



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



ECE Yaratmak ve yaratıcılık aslında bir özgürlük manifestosu. Pek tabii, kariyer yolculuğu ve ‘iş’ hayatı bizden devamlı bazı kutulara girmemizi belli formüllere uymamızı talep ediyor. Ben bu anlamda yapısal ve karakter olarak, ruhumun sesini dinleyerek geliştirdiğim vizyonu takip etme ısrarımı korudum ve yolculukta kendi şansımı yarattım bir şekilde.



Her seçimin olduğu gibi bu yolculuğun da bir bedeli vardı elbette. Ama günün sonunda birçok işimde bu birikimimi paylaşan ve ona güvenmeyi tercih eden projeler yapma şansım oldu, oluyor. Özellikle bir dönem seçmem gerekirse, ilk dergiciliğe başladığım yıllarda bir çekimi yaratma süreci —her ne kadar derginin beklentileri olsa da — kreatif olarak müthiş özgür ve ilham verici bir süreçti.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



ECE Hiçbir zaman korkusuzluk değildi zaten aradığım. Hayal ettiğin şeye doğru, deli gibi korksan da adım atabilmekti. İşte tam da bu, bugün kendimi ifade edişimdeki katmanları ve zenginliği oluşturdu. Ve tabii ki, bu yazıldığı kadar kolay bir karar da değildi. Hayatta hiçbir zaman, hiçbir konuda bir garantim olmamasına rağmen -ki aslında geniş bakarsak kimsenin de yok- korksam da kendi çizgimde, yani ruhumla hizalanmış yolumda gitmeyi seçtim. Bu da beni ben yaptı.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1008-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70654" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/ECE_W01.jpg" alt="" class="wp-image-70650"/><figcaption class="wp-element-caption">ECE wears a jean and jacket by Givenchy, Beymen, shirt by Cos, gloves by Pakra, tie by Boss and shoes by Hermes. Earrings by Swarovski, and an earcuff by Saudade Jewelry.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



ECE Kendimi sadece bir alanda tanımlamayı reddetmek, oldukça riskli ama beni ben yapan kararlarımdan oldu. Oyunculuk, moda, gazetecilik, televizyon, küratörlük; hepsi benim için tek bir anlatının farklı dilleri. Sistemin “tek bir kimliğe ait olup, tek bir kutuya girmelisin” baskısına rağmen hepsini bir arada yaşamayı seçtim. O risk, zamanla benim dilim haline geldi. Şimdi çok yönlülüğün kendisi benim sesim oldu.&nbsp;



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



ECE ‘Exit the Matrix’ Kendi hakikatine ulaşmanın tek yolu, ruhunun sesiyle hizalanmaktan geçer. Bu dünyaya gelişimizin tek amacı da, o buluşmayı, yani bütünlenmeyi, zarafetle deneyimleyebilmek aslında.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



ECE “Kendini dinle ve devam et.” Tek bir kişiye bile ilham olabilmek, dünyanın frekansını yüksek bir bilinçle tutabilmek ve yükseltebilmek, kolektife ve kolektif bilince bir damla da olsa katkıda bulunabilmek.&nbsp;



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Ece Sükan | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/wNtxkoXPmjw?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



ECE Ah, bilinmezlikle dans edebilmeyi hayat bana sağlam öğretti diyebilirim. Bu yıllar boyunca çok kendime güvendiğim ya da kendimi çok sevdiğim için de asla olmadı. Tam tersine güvensizlik ve kendimle mücadele eşliğinde, öyle ya da böyle akışta kalarak gerçekleşti. Bilinmezliğin eşiğinde beni ileriye doğru iten güç de yine hepimizin içinde olan güç, özümüzün sesi.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



ECE Evet, kesinlikle hayata karşı cesur olduğumu düşünüyorum. Bilinmezlik ve korku içinde olduğum durumlarda da iç sesimle bağımı koruyabildiğim ve akışta kalarak o an çok zor gelse de adım atabildiğim için&#8230; Ve de, bu sistemin içinde kendim olarak kalmayı her seferinde seçebildiğim için&#8230;



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



ECE Yaratıcılık kendini ifade etmenin, var olduğunu hissetmenin en dürüst ve en hakiki yolu. İçinden bir şeyin dışarıya çıkma ihtiyacı gibi. Ve bu dürtüye alan açmak benim için yaşamla bağ kurmak demek aslında.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1173-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70652" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/ECE_W03.jpg" alt="" class="wp-image-70653"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Hiçbir zaman korkusuzluk değildi zaten aradığım. Hayal ettiğin şeye doğru, deli gibi korksan da adım atabilmekti. İşte tam da bu, bugün kendimi ifade edişimdeki katmanları ve zenginliği oluşturdu. Ve tabii ki, bu yazıldığı kadar kolay bir karar da değildi. &#8220;



-Ece Sükan
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



ECE Sınırları zorlamak tamamen kendinle geliştireceğin birşey. Başkalarına karşı değil. Değişim ve dönüşüm içten dışa gerçekleştiği için. Sistemi değiştirmek bile aslında ancak böyle olabilir, yani kuantum evrende yeni bir olasılık yaratarak. Kendindeki bir kalıbı fark etmek ve onu kırmak, yeni bir alan açıp yeni bir sen seçmek, işte bu kendi sınırlarını aşmak oluyor zaten. Böylece, her seferinde kim olduğunu yeniden tanımlıyorsun, genişletip geliştiriyorsun.&nbsp;



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



ECE Bu süreç, hayat yolculuğunda tam olarak bitiyor mu emin değilim. Ama şu bir gerçek ki zamanla, tecrübeyle ve en önemlisi farkındalığını geliştirerek bu dönemleri daha hızlı, daha hafif geçiriyorsun. Düşmemek ya da kötü hissetmemek gibi ideal durumlar yok; sadece tüm bu duyguları da yaşayıp kendi merkezine dönmeyi kolaylaştırmak var. En yakın arkadaşımla sabah telefon seanslarımızda mesela, birimiz şikayete ya da sarmala girmeye başlarsa diğeri hemen “switch it, switch it” diyor. Bilinçli bir seçimle, durumdan daha çabuk çıkmak için bir şifre gibi.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Cover Guest&nbsp;Ece Sükan Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Ece Sükan

<h2 class="wp-block-heading">Miami’nin canlı ihtişamının YSL’in zamansız zarafetiyle buluştuğu YSL Beauty Love Club için buradayız. Tüm bu enerjinin merkezinde, YSL Beauty’nin Global Marka Başkanı Stephan Bezy ile konuşma ayrıcalığın: Ruhun, kendini ifade etmenin ve kendin olmaktan utanmamanın güzelliğini hatırlatan bir lider. YSL Beauty için başlayan bu yeni dönemde, mesele artık yalnızca güzellik değil; bir amaç ortaya koymak… Bir nevi bir kültür meselesi. Topluma verilen bir mesaj. Kendinizi açıklamak zorunda değilsiniz, sadece kendiniz olun ve bunun keyfini çıkarın. </h2>



DUYGU Miami’deyiz. YSL Beauty için yeni bir dönem başlıyor gibi hissettiriyor. Bundan ne beklemeliyiz?



STEPHAN Küresel bir marka olduğumuz için bu aslında oldukça doğal. Geçmişte, hatta COVID’den önce, Palm Springs’te etkinlikler düzenlemiştik. O dönem Kaia Gerber markanın yüzüydü ve çölün ortasında bir benzin istasyonu’ gibi tasarlanan YSL Beauty istasyonlarımız olmuştu. Yaklaşık altı yıl önceydi. New York’ta da bir pop-up gerçekleştirdik. Pazarlama ekiplerimiz yerel olarak sık sık pop-uplar, animasyonlar ve özel etkinlikler düzenler. Zaman zaman küresel ölçekte Paris’te de etkinlik yapıyoruz. Bunun dışında Asya’da veya Amerika’da, büyük kıtalarda etkinlik yapmaya çalışıyoruz. Elbette her yere gidemeyiz. Ama örneğin burada, ağırlıklı olarak Avrupa ve ABD ekiplerimiz bulunuyor. Geriye baktığımızda, ABD’de bir etkinlik gerçekleştirmeyeli epey zaman geçtiği doğru, ve bence bu an tam da bunun için doğru zaman. Artık gerçekten de başka bir boyuta geçtik.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;YSL’e sadık kalmak, YSL’in ruhuna sadık kalmaktır; kendi çağımızın dönüşümüne katkıda bulunmaya devam etmektir.kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz&#8220;



-Stephan Bezy
</blockquote>



DUYGU YSL hem miras hem de inovasyon demek. Özellikle efsanevi bir marka için bu ikisini nasıl dengeliyorsun?



STEPHAN Marka her zaman süper cool kalmalı, markanın doğduğu dönemde doğmamış kızlar ve erkekler tarafından da sevilmelisin. Onlar markayla bağ kurabilmeli, taze hissetmeli ve kendilerini bulmalı. Bence her şey markanın DNA’sına dayanıyor çünkü M. Saint-Laurent “J&#8217;ai participé à la transformation de mon époque.” derdi. Bu yüzden biz de bunu diyoruz: Kendi çağımın dönüşümüne katkıda bulundum. Bunu kariyerinin sonunda söylemişti; adeta bir vasiyet gibi, yarattıklarına ve kadınlara ve erkeklere sunduğu her şeye dönüp bakarak… İşinin nasıl o anın ruhuna dokunduğunu yansıtan bir ifade.



YSL Beauty olarak M. Saint Laurent’te hayranlık duyduğumuz şey tam da bu. Bizim en önemli misyonlarımızdan biri de onun mirasını ve DNA’sını yaşatmak ve aktarmak. Bu fikre her zaman derinden bağlı kalıyoruz, çünkü onun ruhu hakkında çok şey söylüyor. Ekibime her zaman şunu hatırlatırım: YSL’e sadık kalmak, YSL’in ruhuna sadık kalmaktır; kendi çağımızın dönüşümüne katkıda bulunmaya devam etmektir.



DUYGU Gerçekten inanılmaz.&nbsp;



STEPHAN Bir çağ değişirken, kuşaklar da değişir. Bunu gözlerimizin önünde görüyoruz. Gen Z, Gen Alpha, Millennials, Gen X ve elbette boomers… Bu kuşaklarla her karşılaşmamızda; kim olduklarını, hayallerini, beklentilerini ve ne kadar hızlı değiştiklerini yeniden öğreniyoruz. Markanın misyonlarından biri de içinde yaşadığımız çağla uyumlu olmak, onu yansıtmak, onunla rezonansa girmek; samimi, gerçek ve anlamlı olmak. İnsanların kalbine böyle dokunursunuz. Bir şeyleri zorlayarak değil, dürüst ve sahici olarak. Cool görünmeye çalışamazsınız; ya cool’sunuzdur ya da değilsinizdir. Ve eğer fazla çabalarsanız insanlar bunu anlar, özellikle genç nesil. Görsel sanat konusunda uzman gibiler; görüntülerin içinde doğdular, adeta birer marketing dehaları gibi… Hayat onlara imajı nasıl çözeceklerini öğretti.



DUYGU Sosyal medyayı kullanmıyorlar—onu yaşıyorlar.



STEPHAN Onlar sosyal medyanın ve görsel üretimin bir parçası. Birer imaj uzmanı… Onları kandıramazsınız, olmadığınız biri gibi davranamazsınız. Bu yüzden ekibimiz için her gün gerçekten bağlı kalmak, dinlemek, birlikte üretmek, paylaşmak ve YSL’in DNA’sını daima korumak çok önemli. Sürekli kendimize şu soruyu soruyoruz: Onlarla nerede ve nasıl aynı frekansta buluşabiliriz?



Onlarla nasıl örtüşürüz? Bazen estetikle, bazen imajla, bazen ürün formülleriyle, ambalajla, tasarımla, etkinliklerle… hatta oyun dünyası ya da Twitch gibi alanlarla. Gerçek bağın kurulduğu her kanala bakıyoruz. Çin’de WeChat’te, Japonya’da Line’da, Kore’de Kakao’da yaşıyorlar. YouTube’dan diğer tüm platformlara kadar her yerde bağlantı halindeler. Bu yüzden biz de onların olduğu her yerde onlarla iletişim kurmaya önem veriyoruz.



DUYGU Ama aynı zamanda tüm bu sosyal medya platformlarında “cool” kalmak da zor, çünkü her şey çok hızlı ve bazen fazla trend odaklı. Sektör bu kadar hızlı bir tempoya nasıl ayak uyduruyor?



STEPHAN Dengeyi doğru kurmakla ilgili. Çok kısa sürede demode olabilirsiniz. Ben şanslıyım — çok yetenekli ve tutkulu bir ekibim var. YSL’deki insanlar kendini markaya adamış durumda ve gerçekten YSL’in ruhunu seviyorlar. YSL’e birinin katılması asla tesadüf değildir; insanlar markanın bir parçası olmak ister çünkü kendilerini onda bulurlar. Bu sadece güzellik sektöründe çalışmakla ilgili değil. İnsanlar YSL’i seçer.



DUYGU Bence fark da burada, çünkü bunu her yerden hissediyorsunuz. Tutkulu bir marka ve onun için çalışan insanlar da aynı tutkuyla çalışıyor.



STEPHAN Onlar markayı yaşıyor. Markayı seviyorlar. Ve kendilerini özgür hissediyorlar.



DUYGU Neredeyse markanın DNA’sında hissediliyor. Peki, YSL Beauty’nin lüks güzellik markaları arasında öncü kalmasını nasıl sağlıyorsunuz?



STEPHAN Ekiplerimiz cesur, iddialı, özgür ve kendini saklamayan insanlar. Onlar YSL kızları ve YSL erkekleri… Hayatlarını olduğu gibi yaşayan insanlar. Kendilerini açıklamak zorunda değiller. Risk almayı seviyorlar. Cesur olmayı seviyorlar. Akıllılar. YSL akıllı bir marka. Biliyorsunuz, M. Saint Laurent her zaman güçlü, özgür, bağımsız, cesur ve hiçbir özür taşımayan kadın portresini yüceltirdi. Ben de bir kadını hep böyle düşünüyorum: kendi kendini var eden, güçlü, kimseye yaslanmayan. Bunun genç, zeki ve bağımsız kadınlar, ve erkekler, için son derece ilham verici olduğunu düşünüyorum. Bu özelliklerde kendini bulan insanlar için YSL çok aspirasyonel bir marka. Bu mirasa, bu stile, bu dehaya sahip olmak… hepsi markayı gerçekten özel kılıyor. Estetik açıdan inanılmaz. Yapacak çok şey, ilham alacak çok yer var. Modern kalmak istiyoruz ama bunu mirasa ve köklerimize duyduğumuz saygıyla birleştirerek.



DUYGU Giderek daha rekabetçi bir pazarda YSL Beauty’yi diğer lüks güzellik markalarından ayıran şey ne? Bence Cassandre logosunun geri dönmesiyle ilgili. Bu miras.



STEPHAN Biz onu asla terk etmeyiz. Göstermeyi seviyoruz çünkü o bir sanat eseri. Monsieur Cassandre tarafından tasarlandı.



DUYGU Açıkçası, bence bu şimdiye kadar yapılmış en iyi logo.



STEPHAN Evet, sadece bir araya getirilmiş harfler gibi görünmüyor. Bir sanat eseri. Çok güçlü bir imza. Onunla oynamayı seviyoruz ama büyük bir saygıyla. Çünkü bu logo, marka için duyulan tutkunun bir göstergesi… İnsanlar bu imza için, bu logo için ne kadar ileri gidebileceklerini gösteriyor. M. Saint Laurent’in bize bıraktığı inanılmaz bir miras ve bizim de bir takıntımız. Bu mirası, çağımızla rezonansa girme arzusuyla birleştiriyoruz.



Bu da inovasyon, merak, açıklık ve esneklik demek: risk almak, olup biteni sürekli takip etmek, değişimi görmek ve yeni anları yakalamak. M. Saint Laurent ne avangarttı ne de bir futurist; ama aynı zamanda muhafazakar da değildi. Burjuvaları sevmediğini söylerdi. Çok şık, çok zarif ve ruhunda çok modern biriydi. İşte güzellik burada, bu yüzden markaya köklenmiş olduğumuzu söylüyoruz. Ritmi yakalamak için de her zaman eğrinin biraz önünde olmanız gerekir. Ve evet, bence de hem objeler hem formüller gerçekten karşı konulmaz.



DUYGU Onlar, istediğiniz her şeye dönüşebilen birer statement parçası.



STEPHAN Biz onlara “çantalanabilir” objeler diyoruz. Yani çantanızda taşımak isteyeceğiniz türden. Evet. İnsanlar onları göstermeyi seviyor çünkü bu, kişisel estetikleriyle ilgili bir şey. Instagram’da ürünler ve ambalajlar hakkında yapılan yorumları okumayı çok seviyorum bazen yanaklarımı kızartacak kadar güzel oluyorlar. DUYGU Dua Lipa ile yaptığınız son iş birliğinin yaratıcı vizyonu neydi? Cassandre logosu sanki çok Gen Z bir şekilde geri dönmüş gibi görünüyor.



STEPHAN Bu bizim égérie yaklaşımımız. Kendimizi çok dikkatli bir şekilde konumlandırırız; markanın değerlerini taşıdığını düşündüğümüz profillerle iletişime geçeriz. Asla fırsatçı bir seçim değildir. Dua Lipa, Libre için kusursuz bir eşleşme. Markayı bütünüyle temsil ediyor: kendi kendini var eden, güzel, cesur, iddialı, kendini saklamayan bir kadın. Tam olarak bunun portresi. Birlikte çalıştığımız elçiler markayı gerçekten sever; tıpkı bizim onları seçtiğimiz gibi, onlar da YSL’i seçer. Her zaman karşılıklı bir istek vardır. Kendilerini markada bulurlar. Mesela Austin Butler, YSL’in yüzü olmaktan gurur duyuyor çünkü YSL’nin maskülenlik anlayışıyla, çok katmanlı, klişesiz, norm dışı, rezonansa giriyor. Ve dürüst olmak gerekirse, biz de bununla çok gurur duyuyoruz. Taşıdığımız değerlerle. Parfümlerimizin politik bir ifade taşımasını da seviyorum. Kendim olma hakkını savunuyorum: Kim olursam olayım, bir insan olarak saygı görme hakkını. Ben buyum.



DUYGU Markayla kendini rahat hissetmek önemli. Bir duruş görmek, gerçek bir şey görmek… özellikle de bu kadar fazla seçenek varken.



STEPHAN Evet, bu kadar çok marka, bu kadar çok seçenek varken… Neden YSL’i seçeyim? 



DUYGU Aynen öyle, bana “ben” gibi hissettirmesi gerekiyor!



STEPHAN Ve güzel bir ürün olması, güzel bir kampanyayla sunulması, harika formüllere sahip olması elbette gerekli ama yeterli değil.



 DUYGU Ve güzellik tamamen hisle ilgili. Bir duruşa sahip olmak, bir meseleyle birlikte durmak önemli olan.



STEPHAN Bakın, mesela topluma geri vermek istedik. Bir taahhüdümüz olsun, sosyal bir sorumluluğumuz olsun istedik ve hepimiz buna çok bağlıyız: Abuse is not love.



DUYGU Son sorum şu: YSL Beauty’nin “Abuse Is Not Love” programından biraz daha bahseder misiniz?



STEPHAN Son kampanyamız gerçekten tüylerimi diken diken etti. Ön prodüksiyon sürecinde konsepti onayladığımızda, çok ince bir çizgi olduğunu biliyorduk. Mükemmel şekilde uygulanmazsa kolayca bayağılaşabilir ya da tam tersi bir etki yaratabilirdi. Her şeyin tam ayarında olması gerekiyordu: hassas, narin ve her an o sınırın üzerinde duran bir anlatım. Yönetmenin ve ekibin ortaya koyduğu işe gerçekten çok sevindim. Oyuncular mükemmeldi ve kırılganlık duygusunu çok iyi aktardılar…



DUYGU Kampanyanın tonu harikaydı. Çünkü bilirsiniz, bazen bu tür kampanyalarda kullanılan kelimeler ve ton yüzünden anlatımın kendisi bile rahatsız edici duyulabiliyor. Ama bunda öyle bir durum yok, tamamen kusursuzdu.



STEPHAN Doğru, bu konuya gerçekten büyük bir tutkum var. Neden mi? Çünkü konuştuğumuz şey, M. Saint Laurent’in kadınlara dair vizyonu. Oysa partner şiddetine maruz kalan kadınlar, özgürlüklerini ve cesaretlerini kaybettiklerinde, artık kendileri olamazlar.



Bu nedenle bu davayı desteklemek bizim için çok doğal; çünkü korumak istediğimiz şey tam olarak bu. Bu alanda uzman olan STK’lar var; bizim uzmanlık alanımız değil ama onlara bir ses verebilir, daha fazla insana ulaşmaları için alan açabiliriz. Yeni kampanyayla şimdiden 1,3 milyardan fazla kişiye ulaştık. 1,3 milyonun üzerinde kişiye, özellikle Gen Z’e, istismar belirtileri konusunda eğitim verdik. Çünkü bazen insanların sağlıklı bir ilişkinin neye benzediğine dair yanlış bir algısı olabiliyor; işte burada STK’lar devreye giriyor. Biz fon sağlayarak üniversitelere ve okullara gidip istismar sinyallerine dair eğitim verebilmeleri için gerekli kaynakları yaratıyoruz. Örneğin: kıskançlık aşk değildir; izolasyon ilgi göstergesi değildir. Birini seviyorsanız ona saygı duyarsınız: Onu yalnızlaştırmaz ya da arkadaşlarıyla vakit geçiriyor diye kıskanmazsınız. Bu doğru değil. Ben bile Fransa’da, kitapların ve filmlerin tutku suçlarını neredeyse kabul edilebilir bir şey gibi gösterdiği bir kültürde büyüdüm. Neyse ki artık bu anlayış geride kaldı.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Kimse kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz&#8220;
</blockquote>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
-Stephan Bezy
</blockquote>



DUYGU Bir başka insanın hayatı üzerinde bu kadar hakkınız olamaz. Kimseyi sahiplenemezsiniz.



STEPHAN &nbsp;​​Hayır, olamazsınız. Kimse kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz. Bu nedenle bu konuya geri dönersek, bizim için çok doğal bir duruş oldu. Bu proje için çok fazla emek verildi. Başta Juleah Love olmak üzere tüm ekip derinden dahil. Size şunu söyleyebilirim: herkes bu dava ile gurur duyuyor, özellikle de aramıza yeni katılanlar. Birçok insan, özellikle kadınlar, böyle bir davanın arkasında duran bir ekibe katılmaktan büyük gurur duyuyor.



DUYGU Bu, bir duruşu ve bir ideali olan bir marka. Fark yaratan da bu.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Interview by <span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Duygu Bengi



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;">Photography by <span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Yağız Yeşilkaya

NOT A BRAND, A VISION.

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kazanmak gelip geçici bir an, kaybetmek aslolan. Yola devam edebilmek için, en iyi versiyonuna bir adım daha yaklaşabilmek için… “Çok şey öğretiyor insana kaybetmek. Ağır, atlatması zor ama istediğiniz şeye hayallerinize verdiğiniz önemle ve değerle alakalı devam etmek, devam edebilmek.” diyor Buse Naz. İleri gitmenin kolay olacağını kimse söylemedi ama Buse Naz’ın gözünde şüpheden bir iz bile yok.</h2>



DUYGU Senin için sıradan bir gün nasıl geçiyor?



BUSE NAZ Aslında sıradan bir gün de benim için tamamen işimle alakalı. Hayatım sürekli antrenmanlarla geçiyor. Yani, antrenman yapmak zaten günümün doğal bir parçası. Off dönemler hariç, özellikle önemli bir turnuvaya hazırlanıyorsam, günde ortalama 5-5,5 saat antrenman yapıyorum — sabah ve akşam olmak üzere ikiye bölüyorum. Bu tempo yaklaşık 7-8 ay boyunca devam ediyor. Bugün mesela soft dönemimdeyim; o yüzden 1,5-2 saatlik bir antrenman yaptım. Ama genel olarak benim için her turnuva önemli, bu yüzden yoğunluk hiç azalmıyor aslında.



DUYGU Sporun senin için bir mesleğe dönüşme süreci nasıl başladı?



BUSE NAZ Aslında bu yolculuk benim için çocuk yaşta başladı, o yüzden o zamanlar bunu meslek olarak düşünmek çok erkendi. Ama ilerleyen zamanlarda gerçekten bu işi meslek olarak yapmayı düşündüğüm an, bence kaybetmeye başladığım andı.



Çünkü kaybettikten sonra önümde iki seçenek vardı: boksu bırakıp okul hayatıma devam etmek ya da tüm zorluklara rağmen bu yolda yürümek. Ben ikincisini seçtim.



Hayal ettiklerim beni bu işe daha da bağladı ve bir zaman sonra her şey kendiliğinden gelişti. Bir baktım, bu artık benim mesleğim olmuş. Şimdi tamamen bir sporcu olarak yaşıyorum ve hayatıma boksör olarak devam ediyorum.&nbsp;



DUYGU Birçok insan hayatı akışına bırakırken, sen tam tersine kontrolü tamamen elinde tutuyorsun. Bu nasıl bir zihinsel çalışma gerektiriyor?&nbsp;



BUSE NAZ Motivasyon bu yolda çok önemli, ama tek başına yeterli değil. Bu işi bu seviyede sürdürebilmek, dediğiniz gibi, irade ve disiplin gerektiriyor. Disiplin dediğim şey şu: her gün aynı şekilde uyanmıyorum, her zaman aynı modda olmuyorum.



Ama o gün canım antrenman yapmak istemese de yapıyorum. Kahvaltı saatim 9.30’sa, o saatte oturup yiyorum. Çünkü bu rutini sürdürmek, o istikrarı korumak disiplinin ta kendisi. Beni ayakta tutan da hayallerim. Başarmak istediğim şeyler o kadar ağır basıyor ki, diğer her şeyin önüne geçiyor. Bu yüzden bu yolu tamamen disiplinle sürdürüyorum.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8645" height="11527" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_03.jpeg" alt="" class="wp-image-70422"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="7974" height="10631" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_02.jpeg" alt="" class="wp-image-70421"/><figcaption class="wp-element-caption">BUSE NAZ&nbsp;wears a cropped hoodie, sports bra, hood by&nbsp;Nike and a skirt by&nbsp;MT1012</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Mesleğin gereği hep bir sonraki hedefi koymak zorundasın. Durmadan devam eden kısır bir döngü gibi… Bu temponun içinde seni ne motive ediyor?



BUSE NAZ Aslında motivasyon çok değişken bir şey. Bazen sabah uyandığımda dinlediğim bir şarkı beni kazandığım bir maç sabahına ya da o maçın sonrasına götürüyor: O an bile motive oluyorum. Bazen de kaybettiğim bir maçı hatırlıyorum ve o da beni yeniden harekete geçiriyor. Yani bu süreçte motivasyon sürekli değişiyor, farklı şeylerden besleniyor. Ama sonunda hep aynı yere varıyor: hayal ettiğim yer, olmak istediğim kişi. Gözümü kapattığımda kendimi orada görebilmek… işte o benim için en büyük motivasyon kaynağı. O görüntüye ulaşmak için elimden gelen her şeyi yapıyorum.



DUYGU Bir sporcu için kazanmak mı daha büyük bir motivasyon, yoksa kaybetmek mi? Hangisi seni daha çok çalışmaya itiyor?



BUSE NAZ Kaybetmek. Çünkü kazandığınızda şu oluyor; o gün, eve döndüğünüzde her şey bitiyor. Evet, kazandın ama sonrası? Bizim için çok önemli kazanmak ama devam etmek istiyorsan kaybetmek daha önemli. Kaybetmek ve ondan ders çıkararak ilerlemek. Çok şey öğretiyor insana kaybetmek. Ağır, atlatması zor ama istediğiniz şeye hayallerinize verdiğiniz önemle ve değerle alakalı devam etmek, devam edebilmek. Devam etmek istiyorsan, gerçekten ilerlemek istiyorsan kaybetmekten öğreniyorsun bence. Tabii bu biraz ağır bir süreç, kaybetmeyi atlatmak kolay değil. Ama o da hayaline ne kadar değer verdiğinle ilgili. Çok fazla kaybetmeyi kimse istemez ama dürüst olayım, beni en çok büyüten şey hep kaybetmek oldu.



DUYGU Sahip olduğun başarıları ve içinde gördüğün potansiyeli düşündüğünde, seni ileriye taşıyan şey ne? Milli sporcu olmanın sorumluluğu mu, yoksa kendi hedeflerini gerçekleştirme isteğin mi?



BUSE NAZ Üzerimizde gerçekten çok büyük bir yük var ama bu yükü isteyerek taşıyoruz. Milli sporcu olmak sadece kendi ülkeni değil, seni ekranda izleyen herkesi temsil etmek demek. Ringin içinde olduğum an, bütün Türkiye’yi temsil ettiğimi hissediyorum. O an yaptığım her hareket, bu ülkedeki bir kız çocuğu için çok şey ifade edebilir. Belki sabah uyanıp beni televizyonda izlediğinde, o görüntü onun için bir dönüm noktası olur. Bu düşünce bile beni motive ediyor.



Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak. Şampiyon olmak, beni izleyen kızlara ve genç sporculara ilham olmak, onların “ben de yapabilirim” diyebilmesini sağlamak. Bu sorumluluk bazen ağır geliyor ama aynı zamanda beni ayakta tutan da bu. O “ya yapamazsam” korkusu bile bana güç veriyor.



Zaten bu branşta olimpik kategoriye giren sadece altı sıklet var, yani bu işi yapan herkesin olimpiyatlara gitmesi mümkün değil. Dünya ya da Avrupa şampiyonu olmak bile çok büyük bir başarı. Ama bir kez olimpiyat sahnesine çıkmış, hatta madalya kazanmış bir sporcu için bile en büyük hedef hep aynı kalıyor: dört yıl sonra yeniden o sahnede olmak.



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8736" height="11648" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_04.jpeg" alt="" class="wp-image-70423"/><figcaption class="wp-element-caption">BUSE NAZ wears a lazer by Acne Studios, sports bra, shorts and boxing gloves by&nbsp;Nike. Her shoes are&nbsp;Nike Shox R4.</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak.&#8221;



Buse Naz Çakıroğlu
</blockquote>



DUYGU Boks kariyeri belirli bir yaşa kadar devam edebiliyor. Senin için bu süre zarfında hedef hep maksimum seviyede, yani olimpiyatlarda yer almak mı?



BUSE NAZ Evet, normalde bir kadın olarak olimpiyatlarda 40 yaşına kadar dövüşebiliyorsunuz. Ama boks çok ağır ve komplike bir branş. Hem koşu yapıyorsun, hem kuvvet çalışıyorsun, hem reflekslerinin çok iyi olması gerekiyor. Aynı zamanda zihinsel olarak da tamamen anda olman lazım.



Ben 2017’den beri milli takımdayım ve bu süreçte bütün büyük turnuvalarda dövüştüm. Her seferinde tam motivasyonla gittim. Önce Avrupa şampiyonası, sonra dünya… Her adımda o atmosferlere alışıyorsun.



Ama zaten çıkabileceğin en üst nokta olimpiyat. O sahneye bir kez çıktıktan sonra, seyirciyi, o enerjiyi yaşadıktan sonra eve dönsen bile aklında tek şey kalıyor: dört yıl sonrası. Bir sonraki olimpiyat. 2028.



DUYGU Bir kere o duyguyu tattıktan sonra insan hep yeniden yaşamak istiyor. O yüzden mi hep o hissin peşine düşüyorsun?



BUSE NAZ Evet, kesinlikle. Hiç unutmuyorum, Paris Olimpiyatları’nda final maçıma çıkmadan beş dakika önceydi. Antrenörüm yanımdaydı, sandalyeye oturdum. Formamın inip kalktığını, kalbimin tam üstünde attığını hissediyordum. O an antrenörüme dönüp “Bir daha bu kadar heyecanlanacağım bir an olacağını sanmıyorum” demiştim.



İçerideki sıcaklık, insanların sesi, atmosfer&#8230; hepsi bir aradaydı. Belki 2028’de tekrar olimpiyatta final oynarsam aynı heyecanı yaşarım. Çünkü bir olimpiyat bitmeden bir sonrakini düşünmeye başlıyorum. Bu biraz hastalık gibi ama öyle — girince alışıyorsun. O adrenalin, o tutku zaten seni kendine bağlıyor.



Bu sporu yaptıktan sonra fark ettim ki, hayatta en çok keyif aldığım şey anda olmak. Çünkü boks da tam olarak bu. O anda, o ringde olmalısın. Zihinsel olarak da fiziksel olarak da orada olman gerekiyor. Uyanık olmalısın. O kadar ses, o kadar hareket arasında, sadece o ana odaklanmak… işte bütün mesele bu.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Talent&nbsp;Buse Naz Çakıroğlu Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It? w/ Buse Naz Çakıroğlu

<h2 class="wp-block-heading">Karşınızda bir efsane olduğunda ne yaparsınız? İşte bu mesleğin hem en güzel hem de en çetrefilli yanı olabilir, ama burada subje “Kenan Doğulu” ise sonuç her zaman kusursuz ve korkusuz. Bir insanın “güneş” amblemi ile ikonlaşmasının tesadüfi olduğunu düşünmüyorum. Hayatta her şey bir işaret ve er ya da geç nedenini ortaya koyuyor.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kenan Doğulu da tam böyle! Güneş gibi sizi yörüngesine alıyor, etrafında döndürüyor, yolunuzu aydınlatıyor. Sözlerine kulak verdikçe her şey daha anlamlı hale geliyor. “Ne yaparsan yap, aşk ile yap.” Onun için bir şarkı sözünden çok daha fazlası yaşamının merkezindeki bir felsefe. Başarısı ise detaylarda saklı. “Korku cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. Hiçbir şeyden korkmuyorum demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir,” diyor, korkmamak da değil korkunun ardına saklanmamak da gizli zaferler.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">“Her gecenin ardında bir sabah olduğunu, her kapanan kapının yeni bir kapı açtığını düşünürüm,” diye sözlerine devam ediyor Kenan, 30 yılı aşkın kariyerinde Türkiye’de popüler müziği her yeni adımı ile domine edebilmek işte tam olarak böyle bir cesaretin ürünü.&nbsp;</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



KENAN Her sahneye çıkış, her beste sunumu, her işbirliği benim için cesaret demek. Bilinmeze açılan bir kapıdan geçerken cesur bir adım gerekiyor.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



KENAN Buçuklu albümlerim çıktıkları dönemde çok sevilmişti. “Patron” albümümde “Nereye Kadar” isminde sözlerini benim yazdığım, hard rock bir Ozan Doğulu bestesi vardır mesela. Keşfeden azdır. Bence en iyi şarkılarımdan. Caz albümlerim misal. “İkinci Yüzyıl” marşım. Veya Kenzi projem de öyle. Hesapsız kitapsız kendim için yaparım. Ve ne mutlu ki anlayan, dinleyen, sevenleri de var.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



KENAN Korku cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. Hiçbir şeyden korkmuyorum demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir. Şans hazırlıklı olana güler derler. Başarı detaylarda saklı.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/KENAN_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-70611" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1293-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70613"/><figcaption class="wp-element-caption">KENAN wears an overcoat by Hermes, two-piece suit by Emre Erdemoğlu, shirt by Beymen Club, tie by Burberry and shoes by Camper.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



KENAN Tabulara meydan okumak risklidir. Ve bu yuzden de kışkırtıcır. “10. Yıl Marşı”nı yeniden düzenleyip sunmak o dönemde dokunulmazlığı varsayılan marşları gençlere yaklaştırma yönünde yeni bir yol açmıştı. Ve bugün tüm anlamlı günlerde herkesin sesinde, gönlünde olduğunu görmek gurur verici.



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



KENAN Sen yapmazsan yok.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



KENAN İlk günden beri mottom belli. Kendime genç beni hatırlatırım. ‘Yaparım bilirsin.’



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Kenan Doğulu | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/YqN0E1LG76c?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



KENAN Her gecenin ardında bir sabah olduğunu, her kapanan kapının yeni bir kapı açtığını düşünürüm. Yeniye olan açlığım beni rüzgâra kaptırır.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



KENAN “Tehlike gerçek, korku seçenektir.” Cesur bir şekilde hayatı akışa bırakanlardanım. Neyse o.



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



KENAN Kendine özgü bir dışavurum, geleceğe atılan bir çalım. Yoktan var etme hali.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1410-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70614" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1426-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70615"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Korku, cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. &#8220;Hiçbir şeyden korkmuyorum,&#8221; demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir. Şans hazırlıklı olana güler derler. &#8220;



-Kenan Doğulu
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



KENAN Konfor alanımdan çıkıp, sınırlarımı yeni hayallerle genişleterek, acı ve mutluluk eşiğimi yükselterek, duyduğum hikayeleri şarkılaştırmak yoluyla duygulara tercüman olup faydalı olmak şeklinde diyebilirim.&nbsp;



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



KENAN Hatalar ve yürüdüğünüz yollar, sizi siz yapan şeyler. Evet dedikleriniz kadar kabul etmediğiniz işler de sesiniz, mirasınız oluyor. Sezgilerime güvenip yol alanlardanım. Pişmanlıkları da tecrübe sayfama yazdım. Yıllar önce iç sesime bıraktım kendimi.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Cover Guest&nbsp;Kenan Doğulu Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Kenan Doğulu

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Ulaş Durmaz | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/ADgGEpZPkQg?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Sınırlar koymayı hayallerimin ne kadar sınırsız olduğunu fark edince bıraktım. Genç seslerin aslında kıymet bulduğunu anladığım zaman yine bıraktım. Ve, sadece özgün kalabildiğimde varlık gösterebildiğimi anladığımda…”



&#8211; Ulaş Durmaz
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Ulaş Durmaz Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia