
<h2 class="wp-block-heading">Los Angeles merkezli fotoğrafçı Darren Vargas,&nbsp;<em>Moretón</em>’da Lee Espinoza Coachella Valley Boxing Club’ın içine girerek yalnızca ring disiplininin değil; hafıza, topluluk ve aidiyet duygusunun da şekillendirdiği bir dünyayı belgeliyor.</h2>



<p>Friend Editions&nbsp;tarafından yayımlanan fotoğraf kitabı, adını İspanyolcada “çürük, morluk” anlamına gelen&nbsp;<em>moretón</em>kelimesinden alıyor. Sertlik ve kırılganlığın sürekli iç içe geçtiği bir proje için oldukça yerinde bir metafor. Vargas, boksun gösterişli ve rekabetçi tarafına odaklanmak yerine onu çevreleyen anlara bakıyor: hazırlıklar, küçük jestler, ilişkiler ve bir spor salonunu zamanla topluluğa dönüştüren gündelik ritüeller.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SnapInsta.to_762999020_18420816565182958_1832563278493036035_n.jpg" alt="" class="wp-image-73903"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SnapInsta.to_764863297_18420816556182958_7874873427567405116_n.jpg" alt="" class="wp-image-73904"/></figure>
</div>
</div>



<p>Projenin merkezinde, bölgede “boksun vaftiz babası” olarak tanınan Lee Espinoza yer alıyor. Espinoza, 1980’lerde kurduğu kulübü nesiller boyunca genç boksörler için ücretsiz ve erişilebilir tutmaya devam ediyor. Projenin Vargas için oldukça kişisel bir tarafı da var. Fotoğrafçı, 2020’de büyükbabası Esmael’in ölümünün ardından kulübü fotoğraflamaya başladı. Çocukluk yazlarını büyükanne ve büyükbabasıyla Coachella Valley’de geçiren Vargas için bölgeye dönmek, hafıza ve kayıpla yeniden ilişki kurmanın bir yoluna dönüştü.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1038" height="775" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/https-hypebeast.com-image-2026-08-06-moreton-book-darren-vargas-friend-editions-lee-espinoza-coachella-valley-boxing-club-20.jpg.jpg" alt="" class="wp-image-73902"/></figure>
</div>
</div>



<p><em>Moretón</em>, nihayetinde boksu daha sessiz bir hikâyeyi anlatmanın dili olarak kullanıyor: dayanıklılık, dayanışma ve bir topluluğun nesilden nesile aktardıkları. Beden darbeyi içine alıyor, morluklar zamanla kayboluyor; ancak onların etrafında kurulan ilişkiler ve anılar kalıyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SnapInsta.to_766183455_18420816499182958_7631935789293143172_n.jpg" alt="" class="wp-image-73906"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SnapInsta.to_765854923_18420816538182958_8971422756092007238_n.jpg" alt="" class="wp-image-73905"/></figure>
</div>
</div>



<p>Friend Editions&nbsp;tarafından yalnızca 200 adetlik sınırlı edisyon olarak yayımlanan&nbsp;<em>Moretón</em>, fotoğrafların ötesinde de ait olduğu toplulukla bağını sürdürüyor. Kitap satışlarından elde edilen gelirin bir bölümü Lee Espinoza Coachella Valley Boxing Club’a aktarılıyor.&nbsp;</p>



<p></p>


Bir Dövüşten Daha Fazlası: Darren Vargas’ın Moretón’u


<h2 class="wp-block-heading">James Turrell’ın Aarhus’taki yeni Skyspace’i As Seen Below, ışığı izlenen bir şey olmaktan çıkarıp fiziksel bir deneyime dönüştürüyor. James Turrell’ın Danimarka’nın Aarhus kentindeki ARoS için yarattığı As Seen Below – The Dome tam da bu çelişkiyle başlıyor. Ziyaretçi, müzeden uzanan yeraltı koridorunu takip ederek 16 metre yüksekliğinde, 40 metre çapında anıtsal bir kubbenin içine ulaşıyor. Yukarıda ise tek bir açıklık var: gökyüzü.</h2>



<p>19 Haziran 2026’da açılan As Seen Below, Turrell’ın 100. Skyspace’i ve sanatçının bugüne kadar müze bağlamında gerçekleştirdiği en büyük Skyspace. Ancak yapıtın etkisi ölçeğinden çok, bu devasa mimarinin sonunda bizi ne kadar basit bir eyleme yönlendirdiğinde saklı: durmak ve yukarı bakmak.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1536" height="1152" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/JAMES-TURRELL-AROS-AARHUS-ART-MUSEUM-2026_00000000-046c-7fc4-0000-000000024403.jpeg" alt="" class="wp-image-73890"/></figure>
</div>
</div>



<p>Turrell için ışık hiçbir zaman yalnızca bir aydınlatma aracı olmadı. Altmış yılı aşkın pratiği boyunca ışığı neredeyse fiziksel bir malzeme gibi ele aldı; mekânı onunla şekillendirdi, rengi onunla dönüştürdü ve en önemlisi, gördüğümüze ne kadar güvenebileceğimizi sorguladı.</p>



<p>As Seen Below da aynı düşüncenin mimari ölçekteki karşılığı. Kubbenin merkezindeki açıklık, gökyüzünü çevresinden kopararak kusursuz bir renk alanına dönüştürüyor. İç mekândaki kontrollü ışık değiştikçe dışarıdaki gökyüzünün tonu da değişiyormuş gibi görünüyor. Değişen aslında gökyüzü değil, göz. Turrell’ın yapıtında sanat nesnesi böylece ortadan kayboluyor. Geriye ışık, mimari ve izleyicinin algısı kalıyor.</p>



<p>As Seen Below herhangi bir yere taşınabilecek bir enstelasyon değil. Yapıt Aarhus’un enlemine ve kentin kendine özgü ışık koşullarına göre tasarlandı. Kuzey yazlarının uzun alacakaranlıkları ve kışın erken gelen karanlığı, eserin programlanmış ışık sekanslarının bir parçası. Bu nedenle yapıtın gerçek kompozisyonunu mimariden çok zaman oluşturuyor. Sabah başka, öğleden sonra başka, gün batımında ise tamamen başka bir As Seen Below var. Hava, mevsim ve günün saati değiştikçe eser de değişiyor. Özellikle Twilight sırasında doğal ve yapay ışık arasındaki sınır neredeyse kayboluyor. Kubbenin içindeki renkler yavaşça dönüşürken tavandaki açıklıktan görünen gökyüzü beklenmedik tonlara bürünüyor. Turrell’ın yaptığı, gökyüzünü değiştirmekten çok ona bakan gözü yeniden ayarlamak.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1100" height="825" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/pano_sunet_np_florian-holzherr_2026_13.jpg" alt="" class="wp-image-73893"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1536" height="1165" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/JAMES-TURRELL-AROS-AARHUS-ART-MUSEUM-2026_00000000-046c-7fc4-0000-000000024405.jpeg" alt="" class="wp-image-73892"/></figure>
</div>
</div>



<p>As Seen Below’un ölçeği Roma’daki Pantheon ile karşılaştırılıyor. Fakat Turrell’ın kubbesinde anıtsallığın merkezinde bir heykel, ikon ya da nesne bulunmuyor. Merkezde yalnızca boşluk var.</p>



<p>Belki de yapıtı günümüz için bu kadar anlamlı kılan tam olarak bu. Görüntülerin durmaksızın aktığı, kültürün giderek ekranlar üzerinden ve birkaç saniyelik dikkat aralıklarıyla tüketildiği bir zamanda Turrell izleyiciden alışılmadık bir şey talep ediyor: Zaman. Burada yapılacak pek bir şey yok. Oturmak. Beklemek. Bakmak. Ve ışığın yavaşça değişmesine izin vermek.</p>



<p>Bu anlamda As Seen Below, bir sanat eserinden çok çağdaş hayatın hızına açılmış bir boşluk gibi çalışıyor. Müzenin içinde fakat dünyadan tamamen kopuk değil; aksine gökyüzünü doğrudan serginin içine alıyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1536" height="1158" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/JAMES-TURRELL-AROS-AARHUS-ART-MUSEUM-2026_00000000-046c-7fc4-0000-000000024401.jpeg" alt="" class="wp-image-73888"/></figure>
</div>
</div>



<p>Turrell’ın Skyspace’leri bugün 26’dan fazla ülkede bulunuyor. Aarhus’taki 100. örnek ise sanatçının onlarca yıldır sürdürdüğü araştırmanın belki de en saf ifadelerinden biri. Çünkü As Seen Below sonunda bize yeni bir görüntü sunmuyor. Zaten orada olanı farklı görmemizi sağlıyor.</p>



<p>Yerin altına iniyoruz, devasa bir kubbenin içine giriyoruz ve başımızı kaldırıyoruz. Gökyüzü aynı gökyüzü. Ama artık ona aynı şekilde bakmıyoruz.</p>


Gökyüzüne Bakmanın Yeni Yolu: As Seen Below


<p>Streaming bize istediğimiz her şarkıyı saniyeler içinde verdi. Biz ise kalkıp plağın B yüzünü çevirmeyi seçtik. Listening bar’lardan ikinci el plak dükkanlarına uzanan analog tutku, nostaljiden çok daha fazlasını anlatıyor: Belki de özlediğimiz şey geçmiş değil, yavaşlamak.</p>



<p>Milyonlarca şarkının cebimizde olduğu bir çağda müzik dinlemenin en zahmetli yollarından birini yeniden arzuluyoruz. Plağı raftan çıkar, dikkatlice pikaba yerleştir, iğneyi indir. Yirmi dakika sonra kalk, diğer yüzünü çevir. Şarkıyı geçmek için ekranı kaydırmak yok; algoritmanın senin için hazırladığı sonsuz bir akış da yok. Mantıken plak çoktan ortadan kaybolmuş olmalıydı. Ama tam tersi oldu. Plak koleksiyonları yeniden evlerin başköşesine yerleşti, listening bar’lar şehirlerin en cool mekanlarından birine dönüştü, dev hoparlörler ve pikaplar yeniden birer arzu nesnesi oldu. Çünkü plak bugün yalnızca müzik dinlemenin bir yolu değil. Dijital hayatın yarattığı bazı eksikliklere karşı küçük, estetik ve oldukça çekici bir ütopya.</p>



<p>Streaming çağında müzik giderek görünmezleşti. Albümler platformlardaki satırlara, koleksiyonlarımız ise kullanıcı hesaplarına dönüştü. Her şeye erişebiliyoruz ama hiçbir şeye gerçekten sahip değilmişiz gibi hissediyoruz. Plak bunun tam tersini öneriyor. Daha ağır, daha çok yer kaplıyor, tozlanabilir hatta çizilip bozulabilir ama kapağını elinize alabilir, baskısını ve hikayesini inceleyebilir, evinizde ona bir alan açabilirsiniz. Bir albüm yalnızca kırk dakikalık ses değil, evinizde fiziksel bir varlıktır. Analog dünyaya duyduğumuz özlem “eski günlere” duyduğumuz özlem değil. Hatta bu stili benimseyen bir nesil o eski günleri hiç görmedi bile. Bizler daha yavaş, dokunulabilir ve daha az algoritmik bir deneyim arıyoruz. Bu yüzden plak, streaming’in alternatifi olmaktan çok başka bir ihtiyaca cevap veriyor. Bir ritüeli işaret ediyor.</p>



<p>Bu dönüşümün en görünür sembollerinden biri listening bar kültürü. Kökleri Japonya’nın jazz kissa geleneğine uzanan bu mekanlarda insanlar yalnızca içki içmek veya sosyalleşmek için değil, iyi bir ses sistemi üzerinden gerçekten müzik dinlemek için bir araya geliyor. Bugünün listening bar’ları bu fikri yeni bir şehirli estetikle yeniden yorumluyor: büyük hoparlörler, analog mikserler, raflar dolusu plak, loş ışık ve özenle seçilmiş mobilyalar. Buradaki fark basit: müzik arka plan değil, mekanın kendisi. Gündelik hayatımızda müzik çoğunlukla başka bir şey yaparken tükettiğimiz bir içerik. Metroda, spor yaparken, çalışırken, mesajlara cevap verirken… Listening bar ise tam tersini söylüyor: Buraya müzik dinlemek için geldin. Üstelik kulaklıklarımızın yarattığı tamamen kişisel dünyadan çıkıp yeniden aynı şarkıyı, aynı anda, başkalarıyla dinliyoruz. Dijital çağın sonsuz kişiselleştirmesine karşı küçük bir kolektif dinleme ütopyası.</p>



<p>Plağın yeniden yükselişini yalnızca ses kalitesiyle açıklamak ise meseleyi kaçırmak olur. Çünkü plak aynı zamanda koleksiyon demek. Bir plak koleksiyonu kişinin müzik zevkinin fiziksel bir haritası gibi çalışıyor. Üniversitede sürekli dinlediğiniz albüm, bir seyahatte bulduğunuz ikinci el baskı, aylarca aradığınız limitli edisyon, sırf kapağına aşık olduğunuz için aldığınız bir kayıt. Streaming kütüphanesine binlerce albüm eklemek birkaç saniye sürerken bir plak koleksiyonu oluşturmak zaman, para ve seçim gerektiriyor. Her şeyi alamıyorsunuz. Tam da bu sınırlılık, koleksiyonu kişisel hale getiriyor. Algoritma “Bunu dinlediysen bunu da sevebilirsin” derken koleksiyoncu kendi bağlantılarını kuruyor. Bir prodüktörün sample aldığı kaydın peşine düşüyor, yeni bir label keşfediyor veya ikinci el dükkanında hiç bilmediği bir kapağa şans veriyor. Müzik keşfi yeniden biraz tesadüfe dönüşüyor.</p>



<p>Tabii bütün bunların yanında basit bir gerçek daha var: Plak gerçekten çok iyi görünüyor. Pikaplar güzel objeler. Plak kapakları duvara yaslandığında iyi görünüyor. Dev hoparlörlerle dolu listening bar’lar iyi görünüyor. Birinin evindeki özenle dizilmiş plak koleksiyonu, onun hakkında Spotify profilinden çok daha hızlı bir karakter hikayesi anlatabiliyor. İroni de burada başlıyor. Telefonlarımızdan kaçmak için listening bar’a gidiyor, sonra pikabı telefonumuzla çekiyoruz. Algoritmalardan yorulduğumuz için plak topluyor, koleksiyonumuzu sosyal medyada paylaşıyoruz. Analog artık dijitalin karşıtı değil; dijital hayatın içinde yarattığımız küçük bir kaçış alanı. Belki de plağın bugünkü “cool” statüsünü mümkün kılan tam olarak bu çelişki.</p>



<p>Ama asıl lüks zaman. Bir albümü baştan sona dinlemek için kırk dakika ayırmak. Telefonu masaya bırakmak. Kapağı incelemek. A yüzü bittiğinde kalkıp B yüzünü çevirmek. Bir sonraki şarkıyı algoritmanın değil, albümü yapan sanatçının seçmesine izin vermek.</p>



<p>Plak bize geçmişi geri vermiyor. Sürekli hızlanmamız gerektiğini söyleyen bir dünyada, hiçbir yere yetişmeden sadece müzik dinlemenin hala mümkün olduğunu hatırlatıyor. Ve belki de bugün asıl cool olan plak değil; bir şeye zaman ayırmak, dikkatini vermek.</p>


Why Listening to Music Became a Ritual Again?


<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Her Own Blueprint⁠ w/ Ayşe Kırca" width="500" height="375" src="https://www.youtube.com/embed/xQg_gXSbmNE?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<p>There is a secret power in all of us: the courage to lose ourselves in an infinite sea of possibility. On our radar is a new generation of women who create without waiting for permission, lead without compromise, and leave behind a blueprint unlike any othe one drawn entirely by their own rules. </p>



<p><a href="https://basedistanbul.com/her-own-blueprint-w-cagla-simsek">Read the full intervie</a><a href="https://basedistanbul.com/her-own-blueprint-w-ayse-kirca">w!</a></p>



<p>From Based Istanbul N°46 – ICONS, redefined Issue. “Sometimes, the echo of a single moment can change our entire perspective.” <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Starring </span></span><span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> </span>Ayşe Kırca</p>



<p class="has-text-align-right"><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Creative Direction by</span></span> Duygu Bengi<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Directed by</span></span> Yağız Yeşilkaya<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">DOP</span></span> Adem Ustaoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Setyled by</span></span>  Emre Köklüçınar<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Makeup by</span></span> Birce Selçuk<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Hair by</span></span>  Zeynep Dombaycıoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Craetive Produciton by</span></span> BI Creative<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Creative Team</span></span> Ali Aydın Ustaoğlu, Duru Ustaoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Gaffer</span></span> Okan Ataş<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Styling Assistant</span></span> Bora Beler<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Makeup Assistant</span></span> Rana Gülsoy⁠<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Hair Assistant</span></span>Valbona Shaban<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Lightning Assistants</span></span> Arif Bilbay, Ali Şimşek, Beykan Baloğlu⁠</p>


Her Own Blueprint w/ Ayşe Kırca


<h2 class="wp-block-heading">Şapkalar, şapkalar ve daha fazla şapka… Her sezon yeni bir trend, yeni bir logo ya da farklı bir renk öne çıkıyor. Ama bazen sadece tek bir şapka; zamanla bir aksesuardan çıkıp kimliğinizin bir parçasına dönüşüyor. Renée Zellweger için bu, yirmi yılı aşkın süredir vazgeçemediği turuncu Texas Longhorns beyzbol şapkası. Havalimanında, günlük hayatında ya da objektiflere yansıyan sade anlarında… Oscar ödüllü oyuncuyu çoğu zaman aynı, yılların izini taşıyan şapkasıyla görmek mümkün.</h2>



<p>&#8220;Onu taktığımda, yıllardır giydiğiniz en rahat jean pantolonun verdiği hissi yaşıyorum,&#8221; diyor Zellweger. &#8220;Dünyanın neresine gidersem gideyim insanlar yanıma gelip kendi Texas hikâyelerini anlatıyor.&#8221; Bu şapkayı özel kılan ise ne markası ne de modaya uygunluğu. Asıl değerini, yıllar içinde biriktirdiği anılar oluşturuyor. Bir zamanlar sadece küçük bir hatıra olarak alınan bu aksesuar, bugün oyuncunun imzası haline gelmiş durumda. Çünkü gerçek stil, çoğu zaman trendlerden değil; kişisel bağ kurduğunuz parçalardan doğuyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="696" height="723" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Renée-Zellweger-and-Her-Favorite-Texas-Football-Cap.jpeg" alt="" class="wp-image-73855" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="634" height="877" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Renée-Zellweger-and-Her-Favorite-Texas-Football-Cap7.jpeg" alt="" class="wp-image-73858" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2000" height="2418" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/zellweger-220212-MEGA827962_022.jpg" alt="" class="wp-image-73861" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Hızla değişen moda dünyasında ve sürekli yenilenen &#8220;olmazsa olmaz&#8221; listeleri arasında Zellweger&#8217;in favori şapkası önemli bir gerçeği hatırlatıyor: Gardırobumuzdaki en değerli parçalar, en pahalı ya da en yeni olanlar değil; tekrar tekrar uzandıklarımızdır. Onlar hikayeler taşır, sohbetler başlatır ve zamanla kim olduğumuzun sessiz bir parçasına dönüşür.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="640" height="360" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Renée-Zellweger-and-Her-Favorite-Texas-Football-Cap10.jpeg" alt="" class="wp-image-73860" style="aspect-ratio:16/9;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="572" height="349" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Renée-Zellweger-and-Her-Favorite-Texas-Football-Cap4-2.jpeg" alt="" class="wp-image-73856" style="aspect-ratio:16/9;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p>Belki de bu yüzden Renée Zellweger&#8217;in Texas Longhorns şapkası hala ilham vermeye devam ediyor. Çünkü o yalnızca bir şapka değil; rahatlığın, nostaljinin ve ait olma hissinin sembolü. Ve bazen en güçlü stil ifadesi, tam olarak bu sadelikte saklıdır. </p>



<p></p>


Renée Zellweger & Her Favorite Texas Longhorns Football Cap


<h2 class="wp-block-heading">Milano’daki Fondazione Achille Castiglioni‘nde düzenlenen Achille ve Bruno: Oynamakta Özgür sergisi, İtalya’nın en etkili iki yaratıcı ismi olan tasarımcı Achille Castiglioni ile sanatçı, tasarımcı ve eğitimci Bruno Munari’yi bir araya getiriyor. 17 Şubat 2027 tarihine kadar ziyaret edilebilecek sergi, sıradan nesneleri hayal gücünü besleyen araçlara dönüştüren ortak tasarım anlayışlarını gözler önüne seriyor.</h2>



<p>Sergi, tasarımı katı kurallarla tanımlanan bir disiplin olarak değil; merak, deney ve gözlem üzerine kurulu yaratıcı bir süreç olarak ele alıyor. Günlük yaşam nesneleri, oyuncaklar, eskizler, fotoğraflar ve etkileşimli düzenlemeler aracılığıyla ziyaretçiler, Castiglioni ve Munari’nin yaratıcılığın dünyaya basit ama dikkatli sorular sormakla başladığına dair ortak düşüncelerini keşfediyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="818" height="1090" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/IMG_7312.jpeg" alt="" class="wp-image-73837"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="480" height="639" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/IMG_7319.jpeg" alt="" class="wp-image-73843"/></figure>
</div>
</div>



<p>Serginin temel temalarından biri oyun kavramı. Achille Castiglioni için sıradan ev eşyaları, mizah duygusunu işlevsellikle buluşturan yenilikçi tasarım nesnelerine dönüşebilirdi. İkonik ürünleri, alışılmış kullanım biçimlerini sorgulayarak gündelik malzemelere yeni anlamlar kazandırıyordu. Bruno Munari ise yaratıcılığı deneysel bir öğrenme süreci olarak görerek hem çocukları hem de yetişkinleri dokunmaya, keşfetmeye ve oyun yoluyla öğrenmeye teşvik etti.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="720" height="540" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/IMG_7318.jpeg" alt="" class="wp-image-73844" style="aspect-ratio:16/9;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Sergi aynı zamanda iki yaratıcı arasındaki düşünsel diyaloğu da ortaya koyuyor. Çalışma alanları farklı olsa da her ikisi de tasarımın yalnızca ciddi ve uzmanlara ait bir alan olduğu fikrine karşı çıktı. Bunun yerine sadeliği, erişilebilirliği ve keşfetmenin verdiği keyfi benimsediler. Onların üretimleri, gerçek yeniliğin çoğu zaman karmaşıklıktan değil, gündelik yaşamı dikkatle gözlemlemekten doğduğunu gösteriyor.</p>



<p>Arşiv fotoğrafları, tasarım çizimleri, prototipler ve kişisel objeler, ziyaretçilere her iki tasarımcının yaratım süreçlerine yakından bakma fırsatı sunuyor. Etkileşimli bölümler ise izleyiciyi yalnızca eserleri inceleyen bir gözlemci olmaktan çıkarıp sürecin aktif bir parçası hâline getiriyor. Bu yaklaşım, Munari’nin yaşamı boyunca savunduğu deneyim temelli eğitim anlayışını yansıtırken sergiyi her yaştan ziyaretçi için ilham verici bir deneyime dönüştürüyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="500" height="600" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/IMG_7315.jpeg" alt="" class="wp-image-73841" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="576" height="1024" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/IMG_7314.jpeg" alt="" class="wp-image-73840" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p>Achille ve Bruno: Oynamakta Özgür, yalnızca geçmişe dönük bir tasarım sergisi değil; aynı zamanda günümüz dünyasında merakın, oyunun ve deney yapmanın hâlâ yeniliğin en güçlü kaynakları olduğunu hatırlatan çağdaş bir manifesto niteliği taşıyor. Teknoloji ve verimlilik odaklı bir çağda sergi, yaratıcı düşüncenin temelinde hayal gücü, gözlem ve keşif isteğinin bulunduğunu güçlü bir şekilde vurguluyor.</p>



<p>Sonuç olarak sergi, Achille Castiglioni ve Bruno Munari’yi yalnızca tasarım tarihine yön veren isimler olarak değil, aynı zamanda sıradan olanın içindeki olağanüstü potansiyeli görebilen düşünürler olarak sunuyor. Ziyaretçiler, gündelik yaşamın en basit nesnelerine bile yeni bir gözle bakmayı öğrenerek sergiden ayrılıyor; çünkü bu iki yaratıcı için tasarım, her şeyden önce oynamaya cesaret etmek anlamına geliyor.</p>


How Curiosity Became a Design Method


<h2 class="wp-block-heading">Peş peşe yolculuklar, gün doğumundan çok gün batımı, her fırsatta pizza ve olabildiğince sade bir bakım rutini! Uygar Utku&#8217;nun yaz modu, fazla düşünmeden ışığını yakalamak üzerine kurulu. Biz de ona en sevdiği rotalardan plaj çantasından hiç eksik etmediği ürünlere kadar, yazını tanımlayan vazgeçilmezlerini sorduk.</h2>



<p><strong>Her yaz mutlaka gittiğin, yaz rutininin bir parçası olan bir yer?</strong></p>



<p>Ailem Antalya&#8217;da yaşadığı için her yaz mutlaka oraya gitmeye çalışıyorum. Ailenizin bir yaz destinasyonunda yaşıyor olması bence gerçekten büyük bir ayrıcalık.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1776" height="1184" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/1.jpg" alt="" class="wp-image-73824" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>



<p><strong>Sana yazı hatırlatan bir şarkı?</strong></p>



<p>Kesinlikle bu şarkı! Uzun yolculuklarda arabada son ses açmayı en sevdiğim parçalardan biri.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-spotify wp-block-embed-spotify wp-embed-aspect-21-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe title="Spotify Embed: São Paulo (feat. Anitta)" style="border-radius: 12px" width="100%" height="152" frameborder="0" allowfullscreen allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture" loading="lazy" src="https://open.spotify.com/embed/track/7DY756WOLyOz2Xnhw4EFiC?si=HskX1rlEQwy9YAeucEyCYw&amp;utm_source=oembed"></iframe>
</div></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Favori kokteylin?</strong></p>



<p>Negroni. Benim için her zaman garanti bir seçim. Güçlü ama hafif tatlı aromalarının dengesi tam bana göre.</p>



<p><strong>Gün doğumu mu, gün batımı mı?</strong></p>



<p>Hiç düşünmeden gün batımı. Gökyüzünde oluşan sıcak renk paletine bayılıyorum; o yoğun kırmızılar ve turuncular beni her seferinde etkiliyor. Özellikle Kos&#8217;taki Zia&#8217;da izlediğim gün batımı, şimdiye kadar gördüğüm en güzel manzaralardan biriydi.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="977" height="1737" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Kokteyl.jpg" alt="" class="wp-image-73825" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1166" height="1749" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Antalya_3.jpg" alt="" class="wp-image-73826" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>En iyi yaz kombini?</strong></p>



<p>Bronzlaşmaktansa güneşte yanmamayı tercih ederim. O yüzden yaz boyunca hafif, uzun kollu tişörtlerimi şort ve parmak arası terliklerle kombinliyorum. Tote çanta da benim için tam bir kurtarıcı.</p>



<p><strong>En iyi yaz fotoğrafı nerede çekilir?</strong></p>



<p>Benim için yaz demek deniz ve plaj fotoğrafları demek. Şehir tatilindense deniz tatilini her zaman daha çok tercih ediyorum.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1236" height="1647" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/5.jpg" alt="" class="wp-image-73827"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3475" height="4633" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/7.jpg" alt="" class="wp-image-73829"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Yazın vazgeçilmez yemeğin?</strong></p>



<p>Pizza. Her zaman ve her koşulda. Hem de her çeşidi!</p>



<p><strong>Yaz ışıltısının sırrı?</strong></p>



<p>Bence yaz güzelliği olabildiğince sade olmalı. Benim için sağlıklı görünen bir ışıltının sırrı parlak bir cilt ve canlı saçlar. Işıltılı bitişli bir güneş kremi &#8211; Lancôme&#8217;un harika bir seçeneği var &#8211; ve saçımı ağırlaştırmadan parlaklık veren Kérastase saç yağı, yaz boyunca vazgeçilmez iki ürünüm.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2528" height="3371" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/10.jpg" alt="" class="wp-image-73830" style="aspect-ratio:16/9;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Bodrum mu, Çeşme mi?</strong></p>



<p>İkisini de çok seviyorum ama son zamanlarda sanırım Çeşme diyorum. Hareketli bir gün geçirmek istediğimde Alaçatı&#8217;da vakit geçirmeyi seviyorum. Biraz sakinleşmek ve kalabalıktan uzaklaşmak istediğimde ise Urla sadece kısa bir araba yolculuğu mesafesinde. İki farklı ruh hâline hitap eden bu seçeneklerin birbirine bu kadar yakın olması çok hoşuma gidiyor.</p>



<p><strong>Bize yaz selfie&#8217;ini göster!</strong></p>



<p>Yaz = bol bol road trip.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4032" height="3024" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/9.jpg" alt="" class="wp-image-73831"/></figure>
</div>
</div>


HOTLIST: Uygar Utku Akbıyık


<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-4-3 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Her Own Blueprint⁠ w/ Çağla Şimşek" width="500" height="375" src="https://www.youtube.com/embed/iOZJenufKOM?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>
</div>
</div>



<p>There is a secret power in all of us: the courage to lose ourselves in an infinite sea of possibility. On our radar is a new generation of women who create without waiting for permission, lead without compromise, and leave behind a blueprint unlike any othe one drawn entirely by their own rules. Çağla Şimşek opens the doors to an imagination that redraws the very horizons of what is possible.</p>



<p><a href="https://basedistanbul.com/her-own-blueprint-w-cagla-simsek">Read the full interview!</a></p>



<p>From Based Istanbul N°46 – ICONS, redefined Issue. “Sometimes, the echo of a single moment can change our entire perspective.”&nbsp;<a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy now!</a><br></p>



<p class="has-text-align-right"><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Starring </span></span><span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> </span>Çağla Şimşek</p>



<p class="has-text-align-right"><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Creative Direction by</span></span>&nbsp;Duygu Bengi<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Directed by</span></span>&nbsp;Yağız Yeşilkaya<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">DOP</span></span> Adem Ustaoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Setyled by</span></span> &nbsp;Emre Köklüçınar<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Makeup by</span></span>&nbsp;Birce Selçuk<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Hair by</span></span>&nbsp;&nbsp;Zeynep Dombaycıoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Craetive Produciton by</span></span>&nbsp;BI Creative<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Creative Team</span></span> Ali Aydın Ustaoğlu, Duru Ustaoğlu<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Gaffer</span></span>&nbsp;Okan Ataş<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Styling Assistant</span></span>&nbsp;Bora Beler<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Makeup Assistant</span></span> Rana Gülsoy⁠<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Hair Assistant</span></span>Valbona Shaban<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Lightning Assistants</span></span> Arif Bilbay, Ali Şimşek, Beykan Baloğlu⁠<br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Thanks to</span></span>&nbsp;Burcu Bulutcan</p>


Her Own Blueprint w/ Çağla Şimşek


<h2 class="wp-block-heading">Bir dönem internette iyi görünmenin yalnızca tek bir yolu varmış gibi hissediliyordu. Nötr renkler, sıkı topuzlar, cam gibi parlayan bir cilt, altın takılar, minimalist evler, yeşil smoothie&#8217;ler, Pilates dersleri ve özenle planlanmış sabah rutinleri, &#8220;clean girl&#8221; estetiğinin görsel dilini oluşturuyordu. O yalnızca bir moda akımı değildi; disiplinli, sağlıklı, varlıklı ve zahmetsizce bakımlı görünen ideal bir yaşam tarzı olarak pazarlanıyordu. Sonra, neredeyse bir gecede, internet yön değiştirmiş gibi göründü. Bir anda maksimalizm geri döndü. Zarif kolyelerin yerini kat kat takılan takılar aldı. Yok denecek kadar hafif makyajın yerini dağılmış eyeliner aldı. Bej blazer ceketler yerini vintage deri ceketlere bıraktı. İnsanlar dağınık saçları, uyumsuz desenleri, DIY (kendin yap) modasını ve yeraltı sanatı, indie müzik ile deneysel tasarımdan ilham alan referansları benimsedi. &#8220;Avant-garde girl&#8221; estetiği, kusursuzluğu reddedip bireyselliği öne çıkarıyor gibi görünüyordu. Peki gerçekten kazanan o mu oldu? Cevap, sosyal medyanın düşündürdüğünden çok daha karmaşık.</h2>



<p>İnternet zıtlıklarla beslenir çünkü zıtlıklar etkileşim yaratır. Her estetiğin bir düşmana ihtiyacı vardır. Yeni bir şeyin heyecan verici olabilmesi için önce &#8220;clean girl&#8221; estetiğinin sıkıcı ilan edilmesi gerekiyordu. Aynı şekilde avant-garde estetiği de büyük ölçüde, yıllarca Instagram ve TikTok&#8217;a hakim olan kusursuz minimalizmin karşısında konumlandığı için cazip hâle geldi. Ancak bu, sanıldığı gibi kültürel bir devrim değil. Bu, bir iş modeli. Moda, güzellik sektörü ve sosyal medya planlı eskime mantığıyla çalışır. Herkes aynı kıyafetleri satın alıp aynı ürünleri kullanmaya başladığında markaların tüketicilere yeni bir şey satması gerekir. Trendler sonsuza kadar arzu nesnesi olarak kalamaz; çünkü yaygınlaştıkça ticari değerlerini kaybederler. Tüketimi yeniden başlatmanın en hızlı yolu ise insanları geçen yılın görünümünün artık utanç verici olduğuna ikna etmektir. Bu döngüyü defalarca gördük. Minimalizm maksimalizmin yerini aldı. Sonra maksimalizm minimalizmin yerine geçti. Dar paça kotlar demode ilan edildi. Bol kotlar vazgeçilmez hâline geldi. &#8220;Doğal makyaj&#8221; ağır glam makyajın yerini aldı. Şimdi ise daha iddialı ve yaratıcı makyaj yeniden yükselişte. Her değişim &#8220;gerçek benliğini ifade etmek&#8221; olarak sunuluyor; ama her biri yeni ürün lansmanları, yeni influencer&#8217;lar ve yeni alışveriş rehberleriyle birlikte geliyor. İsyan bile artık pazarlanabilir bir kategoriye dönüşmüş durumda.</p>



<p>İşin ironik yanı, bugünün avant-garde estetiği de eleştirdiği clean girl estetiği kadar kurgulanmış olabiliyor. Kendiliğinden görünüyormuş gibi duran bu tarzın arkasında çoğu zaman pahalı vintage alışverişleri, tasarımcı parçaları, niş kozmetik ürünleri ve özenle düzenlenmiş sosyal medya paylaşımları bulunuyor. &#8220;Zahmetsizce sıra dışı&#8221; görünmek, &#8220;zahmetsizce kusursuz&#8221; görünmek kadar yoğun bir tüketim gerektirebiliyor. Bu, elbette bu estetiğin sanatsal değer taşımadığı anlamına gelmiyor. Deneysel moda, güzellik, cinsiyet ve kimlik anlayışlarını uzun yıllardır sorgulayan önemli bir ifade biçimi olmuştur. Fakat sosyal medya, onlarca yıllık sanat akımlarını birkaç saniyelik içeriklere indirgerken onları kolayca kopyalanabilir, ticarileştirilebilir ve birkaç ay içinde terk edilebilir trendlere dönüştürüyor. Belki de asıl değişim clean girl&#8217;den avant-garde girl&#8217;e geçiş değil. Belki de değişen şey, algoritmaların kolayca pazarlayabildiği bir kimlikten diğerine geçiş.</p>



<p>Platformlar kolay tanınabilen estetikleri ödüllendirir; çünkü tanımlanması kolay olan şeyler önerilmesi ve paraya dönüştürülmesi de kolay olan şeylerdir. Bir kişi ister tek renk keten kıyafetler giysin ister bol, parçalanmış siluetlerden oluşan tasarımlar tercih etsin, görünür olabilmek için hâlâ belirli bir etiketin içine sığmak zorunda olduğu bir ekonominin parçasıdır. Belki de yeni estetiklerin her zamankinden daha hızlı ortaya çıkmasının nedeni budur. Bir kimlik ana akım hâline geldiğinde ayrıcalığını kaybeder ve algoritma bu kez yeni görünen şeyi ödüllendirmeye başlar. Kullanıcılar yeniliğin peşinden koşar, markalar kullanıcıların peşinden gider ve döngü yeniden başlar.</p>



<p>Peki, avant-garde girl gerçekten clean girl&#8217;ü yendi mi? &#8220;Yenmek&#8221;, ticari olarak pazarlanacak en yeni estetik haline gelmek anlamına geliyorsa evet. Aslında clean girl hiçbir zaman yenilmedi; yalnızca en kârlı hayal olmaktan çıktı. Bugün için bu rolü avant-garde girl üstlenmiş durumda. Ancak o da zamanla fazlasıyla görünür hâle gelecek ve yerini özgünlük, bireysellik ve kendini ifade etme vaadiyle ortaya çıkan yeni bir estetiğe bırakacak.</p>



<p>İşin en ironik tarafı ise gerçek bireyselliğin hiçbir zaman &#8220;doğru&#8221; estetiği seçmeye bağlı olmamış olmasıdır. Gerçek kişisel stil, farklı ilham kaynaklarından beslenerek zaman içinde yavaş yavaş gelişir; her viral trendle birlikte tamamen değişmez. İnternet bizi kendimizi etiketlerle tanımlamaya teşvik etse de, en etkileyici stile sahip insanlar çoğu zaman tek bir kategoriye sığmayı reddedenlerdir.</p>



<p>Trendler başarısız oldukları için ortadan kaybolmazlar. Endüstriler bize satın almaya değer yeni bir şey olduğuna inandırmak zorunda oldukları için kaybolurlar. Belki de en akıllıca seçim, taraf tutmamak ve kendi tarzını başkalarının belirlediği estetik kalıplar yerine kendi deneyimlerin doğrultusunda oluşturmaktır.</p>


Did the Avant-Garde Girl Beat the Clean Girl Or Is It Just Another Marketing Cycle?


<h2 class="wp-block-heading">Bazıları yazın peşinden gider. Bazıları ise onu içinde taşır. Beyza için yaz; güneşte ısınmış tenin üzerindeki tuzda, denizin ortasında usulca süzülen bir teknenin dingin ritminde ve güneş ufkun ardında kaybolduktan sonra gökyüzünde asılı kalan o altın ışıkta saklı. Zamansız hissettiren yerlerde, sadece anda kalmayı gerektiren küçük ritüellerde ve hayatın biraz daha yavaş aktığı anlarda hayat buluyor. Çocukluğundan beri en sevdiği yerlerden biri olan Aspat Koyu&#8217;ndan bembeyaz kombinlere, gümüş takılara ve tam kıvamında baharatlı bir picante&#8217;ye uzanan yaz hayali; zahmetsiz, nostaljik ve duyulara dokunan bir dünya yaratıyor. Bu söyleşide Beyza, bizi yazı kendi gözlerinden deneyimlemeye davet ediyor: özgürlüğün, güzelliğin ve her anın tadını çıkarmayı bilmenin mevsimine.</h2>



<p><strong>Mükemmel yaz kaçamağını nasıl tanımlarsın?</strong></p>



<p>Plansız, programsız ve başka hiçbir yere yetişme telaşı olmadan bir teknede uyanmak. Uzun yüzmeler, ağır ağır yenilen öğle yemekleri ve hiç bitmesin istenen yaz geceleri.</p>



<p><strong>Sence yazı en iyi hissettiren yer neresi?</strong></p>



<p>Her zaman Aspat Koyu. Çocukluğumdan beri en sevdiğim yerlerden biri. Sakin, büyüleyici ve insana adeta görsel bir kaçış hissi veren bir yer.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Fav-get-away-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73787" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="936" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Always-feels-like-summer-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73782" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Sana yazı hatırlatan bir şarkı?</strong></p>



<figure class="wp-block-embed is-type-rich is-provider-spotify wp-block-embed-spotify wp-embed-aspect-21-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe title="Spotify Embed: drive ME crazy!" style="border-radius: 12px" width="100%" height="152" frameborder="0" allowfullscreen allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture" loading="lazy" src="https://open.spotify.com/embed/track/6luBKkFUt5wTwz7hpLhp12?si=posFtUzWSZyczMlWoPdE9w&amp;utm_source=oembed"></iframe>
</div></figure>



<p><strong>Şarap mı, kokteyl mi?</strong></p>



<p>Kesinlikle kokteyl. Tercihen bir picante. Ferah, baharatlı ve bol tekilalı… Beni her zaman doğru ruh haline sokuyor.</p>



<p><strong>Yazın vazgeçilmez yemeğin?</strong></p>



<p>Ayran Aşı çorbası. Yoğurda karşı hafif bir takıntım var diyebilirim ve bence yaz için en mükemmel öğün. Hafif, ferahlatıcı, doyurucu ve sevmemek imkansız.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="786" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/DRINK-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73786" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="720" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Ayran-aşi-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73783" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Gün doğumu mu, gün batımı mı?</strong></p>



<p>Kesinlikle gün batımı. En sevdiğim an, güneş battıktan sonraki o birkaç dakika. Işık yumuşuyor, her şey sakinleşiyor ve dünya bir anda biraz daha güzel görünmeye başlıyor.</p>



<p><strong>En sevdiğin yaz kombini?</strong></p>



<p>Baştan aşağı beyaz, bolca gümüş takı ve topuklu sandaletler. Temiz, zahmetsiz ve biraz da göz alıcı.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="960" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SUNDIP-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73793" style="aspect-ratio:9/16;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="759" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/OUTFIT-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73791" style="aspect-ratio:9/16;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Sana yazı hatırlatan bir film?</strong></p>



<p>Ferris Bueller&#8217;s Day Off. Kısa süre önce açık hava sinemasında izledim ve uzun zamandır en çok keyif aldığım filmlerden biri oldu. Nostaljik, genç, eğlenceli ve görsel olarak da çok ilham verici. Yaz bana her zaman okuldan kaçıyormuş hissini çağrıştırdığı için bu film tam anlamıyla onun karşılığı gibi geliyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/Film-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73788"/></figure>



<p><strong>Bize bir yaz selfie&#8217;si göster!</strong></p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="960" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/SELFIE-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73792"/></figure>
</div>
</div>
</div>
</div>


HOTLIST: Beyza Efe

Making a Film Possible


<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4000" height="3000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/P1050009.jpg" alt="" class="wp-image-73727"/></figure>



<p><strong>Lüks artık yalnızca kusursuz hizmet, şık mimari ya da göz alıcı manzaralarla tanımlanmıyor. Günümüzde asıl ayrıcalık; bedeni dinlendiren, zihni yenileyen ve ilham veren deneyimlerin bir araya geldiği bütünsel yaşam alanlarında saklı. Ege&#8217;nin eşsiz koylarından Delice Yarımadası&#8217;nda konumlanan Anda Barut Collection, yeni nesil lüks anlayışını merkezine alıyor. Daha yalın, kendinden emin iç sesinize kulak vereceğini anlara olanak sunan bir mola hali. Burada yaşamla aranıza bir mesafe koyduğunuz değil doğaya bir adım daha yakınlaştığınız bir es hali mevcut.</strong></p>



<p>Günümüzde modern yaşamın temposundan uzaklaşmak dinlenmek ve durmak anlamından daha fazlasını işaret ediyor; fiziksel ve zihinsel dengeyi yeniden kurmak, sağlıklı yaşam alışkanlıkları kazanmak ve doğayla yeniden bağ kurmak seyahat tercihlerinde karar verici unsurları işaret ediyor.</p>



<p>Anda Barut Collection, sezon boyunca gerçekleştirdiği bütünsel iyi yaşam programlarıyla bu dönüşüme güçlü bir yanıt veriyor. Yoga, fly yoga, nefes çalışmaları ve farklı wellness uygulamalarını bir araya getiren etkinlikler, katılımcılara sadece birkaç günlük bir kaçamak değil, günlük yaşama taşınabilecek sürdürülebilir bir iyi olma deneyimi sunuyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4000" height="3803" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/P1050081.jpg" alt="" class="wp-image-73733" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4000" height="3000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/P1050048.jpg" alt="" class="wp-image-73731" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="3000" height="4000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/P1050031-1.jpg" alt="" class="wp-image-73738" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4000" height="3000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/08/P1040968.jpg" alt="" class="wp-image-73729"/></figure>



<p>Dönüşüm temalı longevity programları, Michelin yıldızlarının Ege&#8217;ye uzanan lezzet yolculuğu ya da Ege’nin eşsiz doğasına saklanan göz alıcı heykeller… Burada iyi olma hali deneyime, deneyimler iyi bir yaşamın sahipleneceği alışkanlıkların ilk adımına dönüşüyor. Anda Barut’ta lüks; gösterişten uzak, deneyim odaklı bir formda yeniden tanımlanıyor.</p>



<p>Artık seyahat etmek yalnızca yeni bir yere gitmek değil; yeni hisler, yeni tatlar ve yeni ilhamlar keşfetmek anlamına geliyor. Delice Yarımadası&#8217;nda yeşilin ve mavinin en cömert formunu sahiplenen bu destinasyon ise bu dönüşümün merkezinde yeni bakış açılarına ev sahipliği yapıyor. Aradığınız bir tatilin ötesinde yaşamınıza yeni deneyimler kazandıracak, önce bedenizi sonra zihninizi resetleyecek bir form ise doğru yerdesiniz.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow"></div>
</div>
</div>
</div>


Where Living Well, Exceptional Cuisine and Well-Being Come Together


<h2 class="wp-block-heading">Yaz seyahatlerinde neredeyse sinematik hissettiren bir şey var. Geç batan güneş, kalabalık teraslar, havalimanı fotoğrafları, deniz tuzuyla sertleşmiş saçlar… Sıradan bir salı günü bile bir anda hatırlanmaya değer bir sahneye dönüşebiliyor. Yaz, seyahati bir programı takip etmekten çıkarıp bir olasılık hissine dönüştürüyor.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Ama işin bir de başka tarafı var. Bir noktada yaz tatili yalnızca tatil olmaktan çıktı. Bir beklentiye dönüştü.</h2>



<p>Şubat ayı kayak tatili yapmadan geçtiğinde kimse pek endişelenmiyor. Bütün bir kışı evde geçirip bundan gayet memnun olabiliyoruz. Alpler’de sıcak çikolata içmediğimiz ya da karlarla çevrili bir dağ evi kiralamadığımız için varoluşsal bir krize girmiyoruz. Kış seyahatleri bir bonus gibi görülüyor; olursa ne güzel, olmazsa da pek trajik sayılmaz. Yaz ise farklı. Haziran geldiğinde soru artık “Seyahate çıkacak mısın?” değil, “Nereye gidiyorsun?” oluyor. Ve bir anda bu soruya verecek bir cevabın olmaması tuhaf bir şekilde rahatsız edici hissettirmeye başlıyor. Herkes uçağa biniyor, gerçek olamayacak kadar mavi sularda yüzüyor ya da Akdeniz gün batımının altında yediği akşam yemeklerini paylaşıyor gibi görünürken evde kalmak bir tercihten çok bir şeyleri kaçırıyormuşuz hissine dönüşebiliyor. Belki de yaz, diğer tüm mevsimlerden daha fazla, FOMO’yu beraberinde getiriyor.</p>



<p>Sosyal medya ise bu hissi yalnızca güçlendiriyor. Gördüğümüz şey rötar yapan uçuşlar değil, beach club’lar; gereğinden fazla pahalı otel odaları değil, gün batımında yenilen akşam yemekleri; o sabah bir türlü kapanmayan bavul değil, zahmetsiz görünen keten kombinler. Başkalarının yazı ekranlarımıza yalnızca en güzel anlardan oluşan bir seçki olarak düşüyor. Bu da sanki dünyada yaşanabilecek sınırlı miktarda eğlence varmış ve bir şekilde bizim de onun bir parçası olmamız gerekiyormuş gibi bir izlenim yaratıyor. Belki de bu baskının nedeni yazın kendisinin geçici hissettirmesi. Kış geri gelecek. Restoranlar masalarını içeri taşıyacak. Akşamlar kısalacak. Mevsimin altında sessizce işleyen görünmez bir geri sayım var ve sıcak, aydınlık bir günü boşa harcamak neredeyse sorumsuzluk gibi gelebiliyor. Yine de yaz seyahatlerini bu kadar karşı konulmaz kılan şeyin bir parçası da tam olarak bu aciliyet hissi. Uzun günler, seyahatlere kışın nadiren sunduğu türden bir özgürlük veriyor. Yavaş başlayan sabahlara, plansız rota değişikliklerine, kimsenin saate bakmadığı ve öğleden sonraların fark edilmeden akşama dönüştüğü anlara yer açılıyor. Bir şehirde, hiç planlamadığınız bir restoranı bulana kadar amaçsızca dolaşabilirsiniz. Sahilde bir saat daha kalabilir ya da hava içeri girmek için fazla güzel olduğu için dönüş yolunu bilerek uzatabilirsiniz.&nbsp;</p>



<p>Kış seyahatleri de güzel olabilir. Ama kışın elimizden kaçıp gittiğini nadiren hissederiz. Yaz ise tam tersine, sanki biz keyfini çıkarmaya yeni başlamışken gitmeye hazırlanıyormuş gibi gelir. Belki de bu yüzden yazın peşinden şehirler, sahiller ve zaman dilimleri boyunca bu kadar ısrarla koşuyoruz; eylül gelmeden önce yeterince anı biriktirebilmek umuduyla. Belki de yaz FOMO’su aslında herkesin nereye gittiğiyle ilgili değildir. Belki asıl korkumuz, mevsimin sonuna geldiğimizde geriye dönüp bakmak ve kendimize şu soruyu sormaktır: Bu yazı gerçekten yeterince yaşayabildik mi?</p>


When Did Summer Become a Deadline?


<h2 class="wp-block-heading"><strong>Bir başlangıç. Bir son. Ve ikisinin arasındakiler. Nokta diye bir şey yok. Sadece boşluklar, kelimeler, sesler… Her şey bir hareket, oluşum, evrilme, büyüme içerisinde. Ölüm sadece bir nokta, ondan korkmak en insansı his. Gerçek, noktaların arasında saklı. Bu boşluklar nasıl doluyor? Duyular ve hislerle. Müzik bu ikisi arasında var olan bir köprü. Noktaların ve boşlukların birleştiği bir yer. Meriç Artaç, müziğin gücüne inanıyor. Onun o birleştirici heyecanına. İnsana dair ortak deneyimler, tıpkı hayat gibi. Sesi kompozisyonlara dönüştürerek onlara bir hayat veriyor. Duyular, hayatın izlerini biriktirir. Müzikse tüm bu birikimi sahneler. Meriç o parçaları topluyor, kendi parçalarını ekliyor ve noktaların arasında dolaşıyor… Onlara nefes alacak bir dünya veriyor. </strong></h2>



<p><strong>DURU İlham senin dünyanda ne anlama geliyor?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ İlham, bir bağ kurma biçimi. Günlük hayatımda gördüğüm, duyduğum ve deneyimlediğim şeyler kendi ilham alanımın bir parçası haline geliyor. Beni en çok gözden kaçan, unutulmuş ya da terk edilmiş nesneler, hisler ilhamlandırıyor.<strong></strong></p>



<p><strong>DURU İlham, yaratımını ve kararlarını nasıl etkiliyor?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ İlham, üretimimin merkezine yerleşiyor; tüm sürecimi onun etrafında şekillendiriyorum. Geriye kalan her şey de o merkezden büyüyüp gelişiyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="853" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/img0029abcdefgg-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73704"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>DURU </strong><strong>Yarattığın her parça, bir sonraki bestenin duygusal dünyasını nasıl şekillendiriyor?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ En merkezde ilham var, ardından üretim süreci geliyor. Sonunda ise ortaya final partisyonu çıkıyor; yani süreç boyunca şekillenen ve rafine olan ses. Merkez, süreç ve sonuç arasındaki ilişkinin birbirine derinden bağlı olduğunu düşünüyorum; her biri diğerini etkiliyor. Bir sonraki beste de tam olarak bu ilişkinin içinden şekillenmeye başlıyor. Her beste hem bir öğrenme deneyimi hem de bir düşünme alanı yaratıyor ve hepsi birlikte devam eden yaratıcı bir yolculuğun parçasına dönüşüyor.</p>



<p><strong>DURU Bestelerin çoğu zaman müzikten çok, bir dünya kuruyormuş hissi veriyor. Bir parçaya başlarken çıkış noktan ses mi oluyor, yoksa bir karakter, bir imge ya da bir duygu mu?        </strong> </p>



<p>MERİÇ Evet, kesinlikle öyle. İster ensemble, orkestral ya da opera/müzik tiyatrosu olsun, bestelerim aracılığıyla kendi dünyamı yaratmayı seviyorum. Başlangıcı ve sonu olan her şeyin, kendi zaman çizgisi içinde bir mikro-evren oluşturduğuna inanıyorum. Bu dünyalar da genellikle bir imgenin ya da karakterin merkezde yarattığı his etrafında kuruluyor. Bazen bu hisler, hayalini kurduğum bir karakterin psikolojisinden doğuyor. Mesela sokağımda yürüyen birini görüp onun duygusal dünyasını düşünmek kadar basit bir şeyden ilham alabiliyorum. Bazen de kendimi içinde bulduğum daha geniş toplumsal akışlardan besleniyorlar. Politik atmosferler de oldukça karmaşık duygular yaratabiliyor. İnsanların her zaman anlamlandıramadığı ya da bir yere oturtamadığı hisler… O duyguların özüne inmeyi seviyorum.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="854" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/meriça-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73707"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="846" height="1269" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/img0000ab-copy.jpg" alt="" class="wp-image-73702"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>DURU </strong><strong>Yaratım</strong><strong> sürecin uzun, katmanlı ve kolektif. Her şeyin hızla tüketildiği bir çağda, seni yaratmaya iten ilk duyguya nası</strong><strong>l ba</strong><strong>ğlı kalıyorsun?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Uzun vadeli planlarla ve özenle kurduğum çalışma programlarıyla ilerliyorum. Bestelemeye genellikle sürecin en son noktasında başlıyorum. Fikirleri zihnimde uzun süre büyütüp, yoğun ve konsantre dönemlerde bir anda üretmeyi seviyorum. Bir bakıma, besteleme eylemini geciktirerek o ilk kıvılcımı da korumuş oluyorum. Yaratmaya iten duygunun içinde olabildiğince uzun süre kalmaya çalışıyorum. Günlük hayatımda yaptığım her şey, sonradan açığa çıkacak yaratma sürecini besliyor aslında. Kahve içmeye çıkmak, arkadaşımla konuşmak, sergi gezmek… Önce kendimi olabildiğince açmaya, mümkün olduğunca çok şey biriktirmeye çalışıyorum. Yoğun besteleme dönemim başladığında ise kendimi dış dünyaya kapatıyorum; tamamen yaratmaya gömülerek, eleyerek, kesip biçerek çalışıyorum.</p>



<p>Bu çalışma biçimi sayesinde etrafımdaki, üretimimi besleyebilecek bağlantıları daha net fark etmeye başlıyorum. Hem üretimimle hem de günlük hayatımla bağımı koruyorum. Hızlı ve yavaş tüketim biçimleri arasındaki farkı ayırt edebildiğime inanıyorum ve ikisine de değer veriyorum. Bu dengeyi çalışma sürecime de yansıtmaya çalışıyorum.</p>



<p><strong>DURU </strong><strong>Bir proje sırasında onunla bağının koptuğunu hissettiğin bir an oldu mu? Olduysa, o bağa nasıl geri d</strong><strong>ö</strong><strong>nüyorsun? </strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Requiem for Mariza, yaratımımla aramda ilk kez bir kopukluk hissettiğim proje oldu. Normalde böyle bir şey yaşamam çünkü yaratma sürecimin içine tamamen gömülürüm. Bu eser için teklif aldığım gün aynı zamanda hamile olduğumu da öğrendim. Yaratım süreci üç yıldan uzun sürdü, bu yüzden hayatımda hem fiziksel hem de psikolojik olarak çok şey değişti.</p>



<p>Başlangıçta bir requiem besteleme fikrine oldukça yakındım ama hamileliği ve onu takip eden ayları deneyimlerken ölüm üzerine yazma fikrine de bir o kadar uzaktım. Sanırım bu eser, geçmişteki benliğime bir veda etme şekliydi. Bir dönemin kapanışı, hayatımda yeni bir evreye açılan bir kapı ve aynı zamanda kızımla yaratım sürecim arasında bir denge kurma çabasıydı.</p>



<p>Besteyi yazmak için kendime alan yaratmakta zaman zaman zorlanmış olsam da onu kendime sadık kalacak bir şekilde şekillendirmekte kararlıydım. Operayı bir terapi biçimi olarak görmeye başladım ve birlikte çalıştığım insanlarla güvenli ve destekleyici bir alan kurmaya çalıştım. Operanın yönetmeni Silvia Costa&#8217;nın da benimle aynı dönemde bir kızı olmuştu. Bu tamamen bir tesadüftü ama birbirimizin yaşadıklarını karşılıklı olarak anlayabilmemiz açısından çok kıymetliydi.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/L9A9687ab-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73706"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>DURU </strong><strong>Requiem geleneksel olarak </strong><strong>ö</strong><strong>lümle ilişkili ancak Requiem for Mariza, daha içsel, neredeyse psikolojik bir alan açıyor. Seni, </strong><strong>ö</strong><strong>lümün daha </strong><strong>“</strong><strong>nihai” bir fikrinden ziyade bu ara eşiğe çeken neydi? </strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Opera repertuarında kadın karakterler yüzyıllardır çoğu zaman aşk, ihanet ya da başkalarının şekillendirdiği koşullar yüzünden ya ölüyor ya da kendi hayatlarına son veriyorlar. Ben ise toplumun beklentilerini karşılamayan sıradan bir kadın karakter yaratmak istedim. “Sıradan” kelimesi birçok insan için şaşırtıcı biçimde olumsuz çağrışımlar taşısa da… Mariza anne olmuyor, başarılı bir kariyer kadınına dönüşmüyor, hiç evlenmiyor. Genç yaşta ölüyor; önünde hala yaşayacağı bir hayat olduğunu düşünürken sadece kayıp düşüyor. Hepsi bu.</p>



<p>Mariza gibi birçok kadın olduğu için, hayattan daha büyük olmayan bir kadın karaktere alan vererek ona ve onlar gibi kadınlara kendi hayatlarına bakabilme şansı tanımak istedim. En temel anılarına, gerçekleşmemiş hayallerine ve kendi yasının evrelerinden geçebilmesine alan açmak istedim. Kendi liminal alanının farkında olması benim için çok önemliydi. Başına gelenlerin farkında olmayan ve kendini yalnızca kırılganlığı üzerinden ifade eden bir kadın karakter daha yaratmak istemedim. Operada, zor durumlarda nasıl hareket edeceğini bilmeyen kadın temsillerinden yoruldum diyebilirim.</p>



<p>Bu yüzden sahnenin kendisine dönüşen bu liminal alanı yaratmak istedim. Ona bir ses vermek; hem kendisine hem bize kim olduğunu ve yaşadığı hayatı kabul ettiğini söyleyebilmesine alan açmak, ardından da koronun, yani kolektif seslerin arasına katılmasını sağlamak istedim. Büyük bir dram yok, ihanetten doğan bir intihar da yok. Sadece kendi ölümünün yasını tutan, anıları üzerine düşünen ve kaderini kabul eden güçlü ama naif bir kadın var.</p>



<p><strong>DURU </strong><strong>Eser, bireysel bir duygudan doğuyor ama sonunda birçok beden, ses ve enstrüman tarafından icra ediliyor. Bu kadar kişisel bir şey, kolektif bir yapıya d</strong><strong>ö</strong><strong>nüşürken nasıl varlığını koruyor?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Hepimizin milyonlarca ses ve katmandan oluştuğuna inanıyorum, her birimiz içimizde bambaşka evrenler taşıyoruz. Karakterlerimi de çoğu zaman bu katmanların içerisinden çıkarıyorum; psikolojik, çevresel ve fiziksel katmanlardan. Ve tüm bunları, tıpkı hayatın kendisi gibi, bütünleşmiş bir evrenin parçaları olarak görüyorum. Sürekli olarak karmaşık duygusal ekosistemlerimizi şekillendiren bedenler, sesler ve ses dünyalarıyla çevriliyiz.</p>



<p>Aynı durum kolektif yaratım için de geçerli. Yaratan insanlar olarak bireysel evrenlerimiz bir araya geliyor ve yeni bir evren oluşturuyor. Bu anlamda bu katmanlar çok boyutlu bir şekilde var oluyor; sürekli birbirleriyle etkileşiyor, iç içe geçiyor ve birbirlerini yeniden şekillendiriyorlar.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1280" height="980" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/img0005ab-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-73705"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>DURU Sence müzikteki duygular gerçekten evrensel mi, yoksa icra</strong> <strong>eden ve dinleyen kişiye göre dönüşüyor mu?</strong></p>



<p>MERİÇ Bunun kesinlikle dinleyicinin ve yorumlayanın yaklaşımına göre değiştiğini düşünüyorum. Bu, öğrencilerimle de sık sık konuştuğum bir konu. Temel duyguların, müzik aracılığıyla ifade edildiğinde birçok insanda ortak bir karşılık bulabildiğine inanıyorum. Ancak anlatılar, geçmişlerimize ve müziği algılama biçimlerimize bağlı olarak farklı şekillerde yorumlanıyor. Başka bir deyişle, çağdaş müzikteki temel farklardan biri her dinleyicinin nasıl dinlediği ve algıladığıyla ilgili. Bu da kişinin iç dünyasının derinliği ve karmaşıklığı tarafından şekilleniyor.</p>



<p><strong>DURU </strong><strong>Bir kompozisyon senin için genelde nası</strong><strong>l ba</strong><strong>şlar? Seni yaratmaya iten belirli bir enstrüman, ses ya da başka bir şey oluyor mu?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Kompozisyon sürecim neredeyse her zaman grafik bir partisyonla başlıyor. Sesleri renklere ve formlara dönüştürmeyi seviyorum; böylece duygusal ve görsel bir yansımanın ilk noktasını yaratıyorum. Bir sesin son derece görsel olduğuna ve güçlü bir görsel forma sahip olduğuna inanıyorum. Zihnimdeki o sesi; çizimler, renkler, şekiller ve bazen dokunsal hisler aracılığıyla yorumluyorum. Bunu kimi zaman kelimelerle de tarif ediyorum. Mesela kadife gibi bir ses… Tüm bu duyusal izlenimler de benim ses dünyamın temelini oluşturuyor.<strong></strong></p>



<p><strong>DURU </strong><strong>Klasik ve operatik bir dilde üretim yapıyorsun, ancak yaklaşımın oldukça çağdaş hissettiriyor. Bu formu sen mi seçtin, yoksa ifade etmek istediklerini taşıyabilecek bir alan olarak kendiliğinden mi oluş</strong><strong>tu?</strong><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp; </strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</p>



<p>MERİÇ Çağdaş müzik besteliyorum ve yaklaşımım da aynı şekilde çağdaş; tüm üretimlerim aynı merkezden besleniyor. Dilimi klasik olarak tanımlamazdım. Ancak opera dili, iç dünyalarımı ve karakterlerimi sahneye taşıyabilmem için bana oldukça açık bir alan sunuyor. Dutch National Opera tarafından düzenlenen Opera Forward Festival gibi festivaller, operanın bugün nasıl algılandığını sorgulamayı ve genişletmeyi amaçlıyor. Gün geçtikçe yeni opera üretimleri daha açık ve deneysel alanlara dönüşüyor. Hatta bazı işlerde geleneksel bir opera solisti bile yer almayabiliyor. İlgisi olan herkese, çağdaş operayı böyle festivaller aracılığıyla keşfetmelerini kesinlikle tavsiye ederim.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1691" height="2368" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/L9A9542abcde-copy.jpg" alt="" class="wp-image-73708"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p>“Hepimizin milyonlarca ses ve katmandan oluştuğuna inanıyorum, her birimiz içimizde bambaşka evrenler taşıyoruz. Karakterlerimi de çoğu zaman bu katmanların içerisinden çıkarıyorum” </p>



<p>-Meriç Artaç</p>
</blockquote>
</div>
</div>



<p><strong>DURU Bugün bir requiem yaratmak senin için ne anlama geliyor? Tarihsel değil, kişisel olarak. Bu formun tam da şu an için gerekli olduğunu sana hissettiren neydi?</strong><strong></strong></p>



<p>MERİÇ Aslında bu, istek üzerine yaptığım bir kompozisyondu; besteciler çoğu zaman bu şekilde üretim yapıyor. Eser, November Music ve Dutch National Opera’nın ortak yapımıydı. Benden bir requiem bestelemem istendi ama bu formu nasıl hayata geçireceğim konusunda oldukça özgürdüm. Hatta geleneksel Latin requiem metnini ya da formunu kullanmak zorunda bile değildim. Yine de sonunda, koro bölümlerinde buna yer vermeye karar verdim.</p>



<p>Buradan yola çıkarak eseri bir operaya dönüştürmeyi seçtim. Beni en çok ilhamlandıran şey ise requiem formuna karşı hissettiğim mesafeydi. Requiemlerle büyümedim; sevdiklerime veda etmenin bir yolu olarak bu geleneği kiliselerde deneyimleyerek yetişmedim. Bu yüzden farklı bestecilerin requiem yorumlarını keşfetmek ve onların dünyasına girmek benim için oldukça büyüleyici bir hale geldi. Fauré’nin Requiem’ine zaten derin bir hayranlık duyuyorum. Bunun yanında György Ligeti’nin Lux Aeterna’sını da çok seviyorum. Özellikle görsel sanatlar ve çağdaş müzikle ilgilenen birçok insan için bu eser, 2001: A Space Odyssey filmiyle güçlü bir şekilde özdeşleşmiş durumda.</p>



<p><strong>DURU </strong><strong>Eğer yaratımın; g</strong><strong>ö</strong><strong>rdüğün, deneyimlediğin ve taşıdığı</strong><strong>n her </strong><strong>şeyin iç</strong><strong>inden ge</strong><strong>çtiği bir süzgeçse, kendi hayatından </strong><strong><em>Requiem for Mariza</em></strong><strong>’</strong><strong>ya yansıyan ne oldu?&nbsp;&nbsp; </strong>&nbsp;</p>



<p>MERİÇ Hayatımı yaratım sürecimden tamamen ayırabileceğimi sanmıyorum. Özellikle bu eser gibi uzun soluklu projelerde her şey birbirine derinden bağlanıyor. Requiem for Mariza’da ise sonradan fark ettim ki çok kişisel bir dönüşümün içinden yazıyormuşum. Bir bakıma eski bir versiyonumun yasını tuttuğum bir alana dönüştü. Aslında çoktan değişmiş bir kimliğin yasını tuttuğumu ancak sonrasında anladım. Bu anlamda eser, anne olmadan önceki benliğime yazılmış bilinçsiz bir requiem’e dönüşmüş olabilir.</p>



<p id="block-f0d45eca-f64f-4ce4-b505-97d56fc8da63">From Based Istanbul N°46 ICONS, Redefined Issue.</p>



<p id="block-265919d4-7fb0-4065-9bf3-4f3f698dbd0f">&nbsp;<a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Interview by</strong> Duru Ustaoğlu</p>



<p class="has-text-align-right"><strong>Photography by</strong> Zeynep Özkanca</p>



<p></p>


Between the Dots


<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Based Istanbul Talks with Hande Erçel" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/v-Y03nWD6EI?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p class="has-text-align-left">&#8220;Hayaller kurulmalı ki insanlar kendi dünyasının sınırlarını zorlamalı, hayallerini aşmalı…&#8221;<br><br>&#8211; Hande Erçel</p>
</blockquote>
</div>
</div>



<p>From Based Istanbul N°46 – ICONS, redefined Issue. “Sometimes, the echo of a single moment can change our entire perspective.” <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy now!</a></p>



<p class="has-text-align-right"><br><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Cover Guest </span></span><span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> </span>Hande Erçel</p>



<p class="has-text-align-right"><span style="text-align: right;"><span class="font-snell">Creative Direction and Interview by</span></span><span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Duygu Bengi</span></p>



<p class="has-text-align-right"><em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"><em><em><span class="font-snell">Fashiıon Editor </span></em></em></em> Emre Köklüçınar</p>



<p class="has-text-align-right"><em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"><em><em><span class="font-snell">Style Editor </span></em></em></em> Eren Çebi</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Hair  by</span></em></em></em> Nuri Şekerci</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Make Up by</span></em></em></em> Begüm Esen Yılmaz</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">DOP </span></em></em></em> Can Dolu</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Set Design by</span></em></em></em> Ceren Yılmaz</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Executive Producers </span></em></em></em>Bilge Bengi, Cansu Sıtacı</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Creative Production by </span></em></em></em> BI Creative</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Gaffer</span></em></em></em> Okan Ataş</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Focus Puller</span></em></em></em> Fırat Levendoğlu</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">2nd AC</span></em></em></em> Kuzey Mansuroğlu</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">3rd AC</span></em></em></em> Fehmi Kadir</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">DIT</span></em></em></em>  Can Kaleli</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Best Boy</span></em></em></em>  Arif Bilbay</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Make Up Assistant</span></em></em> </em>Melisa Arslanboğa</p>



<p class="has-text-align-right"><em><em><em><span class="font-snell">Styling Assistants</span> </em></em></em>Bora Beler</p>



<p class="has-text-align-right"><span><span class="font-snell" style="font-style: italic;">Makeup Assistant</span><i> </i></span>Pınar Çete</p>



<p class="has-text-align-right"><span><span class="font-snell" style="font-style: italic;">Hair Assistant</span> </span>Ahmet Şekerci</p>



<p class="has-text-align-right"><span><span class="font-snell" style="font-style: italic;">Lightning Assistants</span> </span>Ali Şimşek, Beykan Baloğlu, </p>



<p class="has-text-align-right"><span><span class="font-snell" style="font-style: italic;">Thanks to</span><i> </i></span>Damla Şenbark</p>



<p></p>


Based Istanbul Talks with Hande Erçel


<h2 class="wp-block-heading">Doruk, yazın her zaman sahile ait olmadığını kanıtlıyor. Onun için yaz; bit pazarlarında dolaşmak, insanları izlemek ve mahalle bistrosunda bir kadeh şampanya eşliğinde vakit geçirmek demek. Şehirde yazı romantikleştirmeyi bilen biri varsa, o da Doruk. Ama onu bir dağın zirvesinde görürseniz de şaşırmayın.</h2>



<p><strong>Senin için yaz ayında kusursuz bir Pazar günü nasıl geçer?</strong><br>Mahallemdeki bit pazarında hazine avına çıkmak, ardından favori bistromda oturup bütün gün insanları izlemek ve müzik dinlemek.</p>



<p><strong>En sevdiğin yaz rotası?</strong><br>Dağlar&#8230; İsviçre, Güney Fransa ya da Türkiye fark etmez. Adım Doruk, &#8220;bir dağın zirvesi&#8221; anlamına geliyor. Sanırım bu yüzden kendimi en huzurlu hissettiğim yer hep yükseklikler.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4032" height="3024" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/your-favorite-summer-destination2.jpeg" alt="" class="wp-image-73685"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4032" height="3024" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/your-favorite-summer-destination.jpeg" alt="" class="wp-image-73684"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Gün doğumu mu, gün batımı mı?</strong><br>İkisini de gördüğün geceler en iyi gecelerdir.</p>



<p><strong>Favori kokteylin?</strong><br>Ben daha çok şampanya insanıyım.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2127" height="2659" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/sunrise-or-sun-dip.jpeg" alt="" class="wp-image-73683" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1600" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/favorite-cocktail2.jpeg" alt="" class="wp-image-73680" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>En sevdiğin yaz kombini?<br></strong>Beyaz bir terzi işi pantolon, siyah botlar ve grafik baskılı bir tişört. Benim favori yaz üniformam bu.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="1600" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/⁠best-summer-outfit.jpeg" alt="" class="wp-image-73676"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Favori yaz yemeğin?</strong><br>Cozze Alla Veneziana!!!</p>



<p><strong>Yaza en çok yakışan fotoğraflar nerede çekilir?</strong><br>Önünde eğlenceli bir kalabalık olan herhangi bir Paris barında.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1536" height="2048" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/favorite-summer-food.jpeg" alt="" class="wp-image-73681"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="1600" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/best-spot-to-take-summerish-shots.jpeg" alt="" class="wp-image-73675"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Sana yazı hatırlatan bir sanat eseri?</strong><br>Magritte&#8217;in <em>Empire of Light</em> tablosu bana hep yaz akşamı saat 22.00&#8217;deki gökyüzünü hatırlatıyor.</p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="852" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/⁠an-artwork-that-reminds-you-summer.jpeg" alt="" class="wp-image-73672"/></figure>
</div>
</div>



<p><strong>Bize bir yaz selfie&#8217;si göster!</strong></p>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1200" height="1600" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/07/Show-us-your-summer-selfie-2.jpeg" alt="" class="wp-image-73682"/></figure>
</div>
</div>



<p></p>



<p><br></p>
