<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Buse Naz Çakıroğlu | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/1ivbcJYF35g?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak.”



&#8211; Buse Naz Çakıroğlu
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Buse Naz Çakıroğlu Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It talks w/ Buse Naz Çakıroğlu

<h2 class="wp-block-heading">Korkunun varlığını kabul etmek. Ece’yi Ece Sükan yapan tam olarak bu. Ece Sükan, Türkiye’de yaratıcı endüstrilerin en ilham veren ismi. 2015’te dergi yapma kararımızda, 2018’de ilk kapağımızda ya da bugün Brave Monologoues hikayesini ortaya koyarken onsuz bir dergi yolculuğu düşünülemez.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">O fiziken olmasa da, aslında oradadır. “Herkesin anlaşmasını beklemeden kendine sadık kalmak.” Ece’nin ilham verici kariyerinin temelini oluşturuyor. Birçok insanın çekindiği anlarda bile, içindeki sesi dinleyebilenler ikonik bir hayata imza atabiliyor. İşte biz de tam olarak böyle bir personayla başbaşayız.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



ECE Benim için cesaret, kişisel hayat yolculuğunda ne kadar düşüp kalksan, yorulsan, hayal kırıklıkları yaşasan da; Matrix’in dayattığı sisteme, sonsuz ruhunun içgüdüleriyle tekrar tekrar cevap verebilmekten geçiyor. Kimi zaman herkesin anlaşmasını beklemeden kendine sadık kalmak. Kendi iç sesine dokunmak ve o sesten doğan şeyin, yargılanma korkusuna rağmen dünyada bir yankı bulmasına izin vermek demek.&nbsp;



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



ECE Yaratmak ve yaratıcılık aslında bir özgürlük manifestosu. Pek tabii, kariyer yolculuğu ve ‘iş’ hayatı bizden devamlı bazı kutulara girmemizi belli formüllere uymamızı talep ediyor. Ben bu anlamda yapısal ve karakter olarak, ruhumun sesini dinleyerek geliştirdiğim vizyonu takip etme ısrarımı korudum ve yolculukta kendi şansımı yarattım bir şekilde.



Her seçimin olduğu gibi bu yolculuğun da bir bedeli vardı elbette. Ama günün sonunda birçok işimde bu birikimimi paylaşan ve ona güvenmeyi tercih eden projeler yapma şansım oldu, oluyor. Özellikle bir dönem seçmem gerekirse, ilk dergiciliğe başladığım yıllarda bir çekimi yaratma süreci —her ne kadar derginin beklentileri olsa da — kreatif olarak müthiş özgür ve ilham verici bir süreçti.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



ECE Hiçbir zaman korkusuzluk değildi zaten aradığım. Hayal ettiğin şeye doğru, deli gibi korksan da adım atabilmekti. İşte tam da bu, bugün kendimi ifade edişimdeki katmanları ve zenginliği oluşturdu. Ve tabii ki, bu yazıldığı kadar kolay bir karar da değildi. Hayatta hiçbir zaman, hiçbir konuda bir garantim olmamasına rağmen -ki aslında geniş bakarsak kimsenin de yok- korksam da kendi çizgimde, yani ruhumla hizalanmış yolumda gitmeyi seçtim. Bu da beni ben yaptı.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1008-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70654" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/ECE_W01.jpg" alt="" class="wp-image-70650"/><figcaption class="wp-element-caption">ECE wears a jean and jacket by Givenchy, Beymen, shirt by Cos, gloves by Pakra, tie by Boss and shoes by Hermes. Earrings by Swarovski, and an earcuff by Saudade Jewelry.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



ECE Kendimi sadece bir alanda tanımlamayı reddetmek, oldukça riskli ama beni ben yapan kararlarımdan oldu. Oyunculuk, moda, gazetecilik, televizyon, küratörlük; hepsi benim için tek bir anlatının farklı dilleri. Sistemin “tek bir kimliğe ait olup, tek bir kutuya girmelisin” baskısına rağmen hepsini bir arada yaşamayı seçtim. O risk, zamanla benim dilim haline geldi. Şimdi çok yönlülüğün kendisi benim sesim oldu.&nbsp;



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



ECE ‘Exit the Matrix’ Kendi hakikatine ulaşmanın tek yolu, ruhunun sesiyle hizalanmaktan geçer. Bu dünyaya gelişimizin tek amacı da, o buluşmayı, yani bütünlenmeyi, zarafetle deneyimleyebilmek aslında.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



ECE “Kendini dinle ve devam et.” Tek bir kişiye bile ilham olabilmek, dünyanın frekansını yüksek bir bilinçle tutabilmek ve yükseltebilmek, kolektife ve kolektif bilince bir damla da olsa katkıda bulunabilmek.&nbsp;



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Ece Sükan | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/wNtxkoXPmjw?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



ECE Ah, bilinmezlikle dans edebilmeyi hayat bana sağlam öğretti diyebilirim. Bu yıllar boyunca çok kendime güvendiğim ya da kendimi çok sevdiğim için de asla olmadı. Tam tersine güvensizlik ve kendimle mücadele eşliğinde, öyle ya da böyle akışta kalarak gerçekleşti. Bilinmezliğin eşiğinde beni ileriye doğru iten güç de yine hepimizin içinde olan güç, özümüzün sesi.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



ECE Evet, kesinlikle hayata karşı cesur olduğumu düşünüyorum. Bilinmezlik ve korku içinde olduğum durumlarda da iç sesimle bağımı koruyabildiğim ve akışta kalarak o an çok zor gelse de adım atabildiğim için&#8230; Ve de, bu sistemin içinde kendim olarak kalmayı her seferinde seçebildiğim için&#8230;



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



ECE Yaratıcılık kendini ifade etmenin, var olduğunu hissetmenin en dürüst ve en hakiki yolu. İçinden bir şeyin dışarıya çıkma ihtiyacı gibi. Ve bu dürtüye alan açmak benim için yaşamla bağ kurmak demek aslında.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1173-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70652" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/ECE_W03.jpg" alt="" class="wp-image-70653"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Hiçbir zaman korkusuzluk değildi zaten aradığım. Hayal ettiğin şeye doğru, deli gibi korksan da adım atabilmekti. İşte tam da bu, bugün kendimi ifade edişimdeki katmanları ve zenginliği oluşturdu. Ve tabii ki, bu yazıldığı kadar kolay bir karar da değildi. &#8220;



-Ece Sükan
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



ECE Sınırları zorlamak tamamen kendinle geliştireceğin birşey. Başkalarına karşı değil. Değişim ve dönüşüm içten dışa gerçekleştiği için. Sistemi değiştirmek bile aslında ancak böyle olabilir, yani kuantum evrende yeni bir olasılık yaratarak. Kendindeki bir kalıbı fark etmek ve onu kırmak, yeni bir alan açıp yeni bir sen seçmek, işte bu kendi sınırlarını aşmak oluyor zaten. Böylece, her seferinde kim olduğunu yeniden tanımlıyorsun, genişletip geliştiriyorsun.&nbsp;



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



ECE Bu süreç, hayat yolculuğunda tam olarak bitiyor mu emin değilim. Ama şu bir gerçek ki zamanla, tecrübeyle ve en önemlisi farkındalığını geliştirerek bu dönemleri daha hızlı, daha hafif geçiriyorsun. Düşmemek ya da kötü hissetmemek gibi ideal durumlar yok; sadece tüm bu duyguları da yaşayıp kendi merkezine dönmeyi kolaylaştırmak var. En yakın arkadaşımla sabah telefon seanslarımızda mesela, birimiz şikayete ya da sarmala girmeye başlarsa diğeri hemen “switch it, switch it” diyor. Bilinçli bir seçimle, durumdan daha çabuk çıkmak için bir şifre gibi.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Cover Guest&nbsp;Ece Sükan Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Ece Sükan

<h2 class="wp-block-heading">Miami’nin canlı ihtişamının YSL’in zamansız zarafetiyle buluştuğu YSL Beauty Love Club için buradayız. Tüm bu enerjinin merkezinde, YSL Beauty’nin Global Marka Başkanı Stephan Bezy ile konuşma ayrıcalığın: Ruhun, kendini ifade etmenin ve kendin olmaktan utanmamanın güzelliğini hatırlatan bir lider. YSL Beauty için başlayan bu yeni dönemde, mesele artık yalnızca güzellik değil; bir amaç ortaya koymak… Bir nevi bir kültür meselesi. Topluma verilen bir mesaj. Kendinizi açıklamak zorunda değilsiniz, sadece kendiniz olun ve bunun keyfini çıkarın. </h2>



DUYGU Miami’deyiz. YSL Beauty için yeni bir dönem başlıyor gibi hissettiriyor. Bundan ne beklemeliyiz?



STEPHAN Küresel bir marka olduğumuz için bu aslında oldukça doğal. Geçmişte, hatta COVID’den önce, Palm Springs’te etkinlikler düzenlemiştik. O dönem Kaia Gerber markanın yüzüydü ve çölün ortasında bir benzin istasyonu’ gibi tasarlanan YSL Beauty istasyonlarımız olmuştu. Yaklaşık altı yıl önceydi. New York’ta da bir pop-up gerçekleştirdik. Pazarlama ekiplerimiz yerel olarak sık sık pop-uplar, animasyonlar ve özel etkinlikler düzenler. Zaman zaman küresel ölçekte Paris’te de etkinlik yapıyoruz. Bunun dışında Asya’da veya Amerika’da, büyük kıtalarda etkinlik yapmaya çalışıyoruz. Elbette her yere gidemeyiz. Ama örneğin burada, ağırlıklı olarak Avrupa ve ABD ekiplerimiz bulunuyor. Geriye baktığımızda, ABD’de bir etkinlik gerçekleştirmeyeli epey zaman geçtiği doğru, ve bence bu an tam da bunun için doğru zaman. Artık gerçekten de başka bir boyuta geçtik.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;YSL’e sadık kalmak, YSL’in ruhuna sadık kalmaktır; kendi çağımızın dönüşümüne katkıda bulunmaya devam etmektir.kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz&#8220;



-Stephan Bezy
</blockquote>



DUYGU YSL hem miras hem de inovasyon demek. Özellikle efsanevi bir marka için bu ikisini nasıl dengeliyorsun?



STEPHAN Marka her zaman süper cool kalmalı, markanın doğduğu dönemde doğmamış kızlar ve erkekler tarafından da sevilmelisin. Onlar markayla bağ kurabilmeli, taze hissetmeli ve kendilerini bulmalı. Bence her şey markanın DNA’sına dayanıyor çünkü M. Saint-Laurent “J&#8217;ai participé à la transformation de mon époque.” derdi. Bu yüzden biz de bunu diyoruz: Kendi çağımın dönüşümüne katkıda bulundum. Bunu kariyerinin sonunda söylemişti; adeta bir vasiyet gibi, yarattıklarına ve kadınlara ve erkeklere sunduğu her şeye dönüp bakarak… İşinin nasıl o anın ruhuna dokunduğunu yansıtan bir ifade.



YSL Beauty olarak M. Saint Laurent’te hayranlık duyduğumuz şey tam da bu. Bizim en önemli misyonlarımızdan biri de onun mirasını ve DNA’sını yaşatmak ve aktarmak. Bu fikre her zaman derinden bağlı kalıyoruz, çünkü onun ruhu hakkında çok şey söylüyor. Ekibime her zaman şunu hatırlatırım: YSL’e sadık kalmak, YSL’in ruhuna sadık kalmaktır; kendi çağımızın dönüşümüne katkıda bulunmaya devam etmektir.



DUYGU Gerçekten inanılmaz.&nbsp;



STEPHAN Bir çağ değişirken, kuşaklar da değişir. Bunu gözlerimizin önünde görüyoruz. Gen Z, Gen Alpha, Millennials, Gen X ve elbette boomers… Bu kuşaklarla her karşılaşmamızda; kim olduklarını, hayallerini, beklentilerini ve ne kadar hızlı değiştiklerini yeniden öğreniyoruz. Markanın misyonlarından biri de içinde yaşadığımız çağla uyumlu olmak, onu yansıtmak, onunla rezonansa girmek; samimi, gerçek ve anlamlı olmak. İnsanların kalbine böyle dokunursunuz. Bir şeyleri zorlayarak değil, dürüst ve sahici olarak. Cool görünmeye çalışamazsınız; ya cool’sunuzdur ya da değilsinizdir. Ve eğer fazla çabalarsanız insanlar bunu anlar, özellikle genç nesil. Görsel sanat konusunda uzman gibiler; görüntülerin içinde doğdular, adeta birer marketing dehaları gibi… Hayat onlara imajı nasıl çözeceklerini öğretti.



DUYGU Sosyal medyayı kullanmıyorlar—onu yaşıyorlar.



STEPHAN Onlar sosyal medyanın ve görsel üretimin bir parçası. Birer imaj uzmanı… Onları kandıramazsınız, olmadığınız biri gibi davranamazsınız. Bu yüzden ekibimiz için her gün gerçekten bağlı kalmak, dinlemek, birlikte üretmek, paylaşmak ve YSL’in DNA’sını daima korumak çok önemli. Sürekli kendimize şu soruyu soruyoruz: Onlarla nerede ve nasıl aynı frekansta buluşabiliriz?



Onlarla nasıl örtüşürüz? Bazen estetikle, bazen imajla, bazen ürün formülleriyle, ambalajla, tasarımla, etkinliklerle… hatta oyun dünyası ya da Twitch gibi alanlarla. Gerçek bağın kurulduğu her kanala bakıyoruz. Çin’de WeChat’te, Japonya’da Line’da, Kore’de Kakao’da yaşıyorlar. YouTube’dan diğer tüm platformlara kadar her yerde bağlantı halindeler. Bu yüzden biz de onların olduğu her yerde onlarla iletişim kurmaya önem veriyoruz.



DUYGU Ama aynı zamanda tüm bu sosyal medya platformlarında “cool” kalmak da zor, çünkü her şey çok hızlı ve bazen fazla trend odaklı. Sektör bu kadar hızlı bir tempoya nasıl ayak uyduruyor?



STEPHAN Dengeyi doğru kurmakla ilgili. Çok kısa sürede demode olabilirsiniz. Ben şanslıyım — çok yetenekli ve tutkulu bir ekibim var. YSL’deki insanlar kendini markaya adamış durumda ve gerçekten YSL’in ruhunu seviyorlar. YSL’e birinin katılması asla tesadüf değildir; insanlar markanın bir parçası olmak ister çünkü kendilerini onda bulurlar. Bu sadece güzellik sektöründe çalışmakla ilgili değil. İnsanlar YSL’i seçer.



DUYGU Bence fark da burada, çünkü bunu her yerden hissediyorsunuz. Tutkulu bir marka ve onun için çalışan insanlar da aynı tutkuyla çalışıyor.



STEPHAN Onlar markayı yaşıyor. Markayı seviyorlar. Ve kendilerini özgür hissediyorlar.



DUYGU Neredeyse markanın DNA’sında hissediliyor. Peki, YSL Beauty’nin lüks güzellik markaları arasında öncü kalmasını nasıl sağlıyorsunuz?



STEPHAN Ekiplerimiz cesur, iddialı, özgür ve kendini saklamayan insanlar. Onlar YSL kızları ve YSL erkekleri… Hayatlarını olduğu gibi yaşayan insanlar. Kendilerini açıklamak zorunda değiller. Risk almayı seviyorlar. Cesur olmayı seviyorlar. Akıllılar. YSL akıllı bir marka. Biliyorsunuz, M. Saint Laurent her zaman güçlü, özgür, bağımsız, cesur ve hiçbir özür taşımayan kadın portresini yüceltirdi. Ben de bir kadını hep böyle düşünüyorum: kendi kendini var eden, güçlü, kimseye yaslanmayan. Bunun genç, zeki ve bağımsız kadınlar, ve erkekler, için son derece ilham verici olduğunu düşünüyorum. Bu özelliklerde kendini bulan insanlar için YSL çok aspirasyonel bir marka. Bu mirasa, bu stile, bu dehaya sahip olmak… hepsi markayı gerçekten özel kılıyor. Estetik açıdan inanılmaz. Yapacak çok şey, ilham alacak çok yer var. Modern kalmak istiyoruz ama bunu mirasa ve köklerimize duyduğumuz saygıyla birleştirerek.



DUYGU Giderek daha rekabetçi bir pazarda YSL Beauty’yi diğer lüks güzellik markalarından ayıran şey ne? Bence Cassandre logosunun geri dönmesiyle ilgili. Bu miras.



STEPHAN Biz onu asla terk etmeyiz. Göstermeyi seviyoruz çünkü o bir sanat eseri. Monsieur Cassandre tarafından tasarlandı.



DUYGU Açıkçası, bence bu şimdiye kadar yapılmış en iyi logo.



STEPHAN Evet, sadece bir araya getirilmiş harfler gibi görünmüyor. Bir sanat eseri. Çok güçlü bir imza. Onunla oynamayı seviyoruz ama büyük bir saygıyla. Çünkü bu logo, marka için duyulan tutkunun bir göstergesi… İnsanlar bu imza için, bu logo için ne kadar ileri gidebileceklerini gösteriyor. M. Saint Laurent’in bize bıraktığı inanılmaz bir miras ve bizim de bir takıntımız. Bu mirası, çağımızla rezonansa girme arzusuyla birleştiriyoruz.



Bu da inovasyon, merak, açıklık ve esneklik demek: risk almak, olup biteni sürekli takip etmek, değişimi görmek ve yeni anları yakalamak. M. Saint Laurent ne avangarttı ne de bir futurist; ama aynı zamanda muhafazakar da değildi. Burjuvaları sevmediğini söylerdi. Çok şık, çok zarif ve ruhunda çok modern biriydi. İşte güzellik burada, bu yüzden markaya köklenmiş olduğumuzu söylüyoruz. Ritmi yakalamak için de her zaman eğrinin biraz önünde olmanız gerekir. Ve evet, bence de hem objeler hem formüller gerçekten karşı konulmaz.



DUYGU Onlar, istediğiniz her şeye dönüşebilen birer statement parçası.



STEPHAN Biz onlara “çantalanabilir” objeler diyoruz. Yani çantanızda taşımak isteyeceğiniz türden. Evet. İnsanlar onları göstermeyi seviyor çünkü bu, kişisel estetikleriyle ilgili bir şey. Instagram’da ürünler ve ambalajlar hakkında yapılan yorumları okumayı çok seviyorum bazen yanaklarımı kızartacak kadar güzel oluyorlar. DUYGU Dua Lipa ile yaptığınız son iş birliğinin yaratıcı vizyonu neydi? Cassandre logosu sanki çok Gen Z bir şekilde geri dönmüş gibi görünüyor.



STEPHAN Bu bizim égérie yaklaşımımız. Kendimizi çok dikkatli bir şekilde konumlandırırız; markanın değerlerini taşıdığını düşündüğümüz profillerle iletişime geçeriz. Asla fırsatçı bir seçim değildir. Dua Lipa, Libre için kusursuz bir eşleşme. Markayı bütünüyle temsil ediyor: kendi kendini var eden, güzel, cesur, iddialı, kendini saklamayan bir kadın. Tam olarak bunun portresi. Birlikte çalıştığımız elçiler markayı gerçekten sever; tıpkı bizim onları seçtiğimiz gibi, onlar da YSL’i seçer. Her zaman karşılıklı bir istek vardır. Kendilerini markada bulurlar. Mesela Austin Butler, YSL’in yüzü olmaktan gurur duyuyor çünkü YSL’nin maskülenlik anlayışıyla, çok katmanlı, klişesiz, norm dışı, rezonansa giriyor. Ve dürüst olmak gerekirse, biz de bununla çok gurur duyuyoruz. Taşıdığımız değerlerle. Parfümlerimizin politik bir ifade taşımasını da seviyorum. Kendim olma hakkını savunuyorum: Kim olursam olayım, bir insan olarak saygı görme hakkını. Ben buyum.



DUYGU Markayla kendini rahat hissetmek önemli. Bir duruş görmek, gerçek bir şey görmek… özellikle de bu kadar fazla seçenek varken.



STEPHAN Evet, bu kadar çok marka, bu kadar çok seçenek varken… Neden YSL’i seçeyim? 



DUYGU Aynen öyle, bana “ben” gibi hissettirmesi gerekiyor!



STEPHAN Ve güzel bir ürün olması, güzel bir kampanyayla sunulması, harika formüllere sahip olması elbette gerekli ama yeterli değil.



 DUYGU Ve güzellik tamamen hisle ilgili. Bir duruşa sahip olmak, bir meseleyle birlikte durmak önemli olan.



STEPHAN Bakın, mesela topluma geri vermek istedik. Bir taahhüdümüz olsun, sosyal bir sorumluluğumuz olsun istedik ve hepimiz buna çok bağlıyız: Abuse is not love.



DUYGU Son sorum şu: YSL Beauty’nin “Abuse Is Not Love” programından biraz daha bahseder misiniz?



STEPHAN Son kampanyamız gerçekten tüylerimi diken diken etti. Ön prodüksiyon sürecinde konsepti onayladığımızda, çok ince bir çizgi olduğunu biliyorduk. Mükemmel şekilde uygulanmazsa kolayca bayağılaşabilir ya da tam tersi bir etki yaratabilirdi. Her şeyin tam ayarında olması gerekiyordu: hassas, narin ve her an o sınırın üzerinde duran bir anlatım. Yönetmenin ve ekibin ortaya koyduğu işe gerçekten çok sevindim. Oyuncular mükemmeldi ve kırılganlık duygusunu çok iyi aktardılar…



DUYGU Kampanyanın tonu harikaydı. Çünkü bilirsiniz, bazen bu tür kampanyalarda kullanılan kelimeler ve ton yüzünden anlatımın kendisi bile rahatsız edici duyulabiliyor. Ama bunda öyle bir durum yok, tamamen kusursuzdu.



STEPHAN Doğru, bu konuya gerçekten büyük bir tutkum var. Neden mi? Çünkü konuştuğumuz şey, M. Saint Laurent’in kadınlara dair vizyonu. Oysa partner şiddetine maruz kalan kadınlar, özgürlüklerini ve cesaretlerini kaybettiklerinde, artık kendileri olamazlar.



Bu nedenle bu davayı desteklemek bizim için çok doğal; çünkü korumak istediğimiz şey tam olarak bu. Bu alanda uzman olan STK’lar var; bizim uzmanlık alanımız değil ama onlara bir ses verebilir, daha fazla insana ulaşmaları için alan açabiliriz. Yeni kampanyayla şimdiden 1,3 milyardan fazla kişiye ulaştık. 1,3 milyonun üzerinde kişiye, özellikle Gen Z’e, istismar belirtileri konusunda eğitim verdik. Çünkü bazen insanların sağlıklı bir ilişkinin neye benzediğine dair yanlış bir algısı olabiliyor; işte burada STK’lar devreye giriyor. Biz fon sağlayarak üniversitelere ve okullara gidip istismar sinyallerine dair eğitim verebilmeleri için gerekli kaynakları yaratıyoruz. Örneğin: kıskançlık aşk değildir; izolasyon ilgi göstergesi değildir. Birini seviyorsanız ona saygı duyarsınız: Onu yalnızlaştırmaz ya da arkadaşlarıyla vakit geçiriyor diye kıskanmazsınız. Bu doğru değil. Ben bile Fransa’da, kitapların ve filmlerin tutku suçlarını neredeyse kabul edilebilir bir şey gibi gösterdiği bir kültürde büyüdüm. Neyse ki artık bu anlayış geride kaldı.



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Kimse kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz&#8220;
</blockquote>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
-Stephan Bezy
</blockquote>



DUYGU Bir başka insanın hayatı üzerinde bu kadar hakkınız olamaz. Kimseyi sahiplenemezsiniz.



STEPHAN &nbsp;​​Hayır, olamazsınız. Kimse kimseye ait değildir. Hepimiz yalnızca kendimize aitiz. Bu nedenle bu konuya geri dönersek, bizim için çok doğal bir duruş oldu. Bu proje için çok fazla emek verildi. Başta Juleah Love olmak üzere tüm ekip derinden dahil. Size şunu söyleyebilirim: herkes bu dava ile gurur duyuyor, özellikle de aramıza yeni katılanlar. Birçok insan, özellikle kadınlar, böyle bir davanın arkasında duran bir ekibe katılmaktan büyük gurur duyuyor.



DUYGU Bu, bir duruşu ve bir ideali olan bir marka. Fark yaratan da bu.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Interview by <span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Duygu Bengi



<em style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;">Photography by <span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Yağız Yeşilkaya

NOT A BRAND, A VISION.

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kazanmak gelip geçici bir an, kaybetmek aslolan. Yola devam edebilmek için, en iyi versiyonuna bir adım daha yaklaşabilmek için… “Çok şey öğretiyor insana kaybetmek. Ağır, atlatması zor ama istediğiniz şeye hayallerinize verdiğiniz önemle ve değerle alakalı devam etmek, devam edebilmek.” diyor Buse Naz. İleri gitmenin kolay olacağını kimse söylemedi ama Buse Naz’ın gözünde şüpheden bir iz bile yok.</h2>



DUYGU Senin için sıradan bir gün nasıl geçiyor?



BUSE NAZ Aslında sıradan bir gün de benim için tamamen işimle alakalı. Hayatım sürekli antrenmanlarla geçiyor. Yani, antrenman yapmak zaten günümün doğal bir parçası. Off dönemler hariç, özellikle önemli bir turnuvaya hazırlanıyorsam, günde ortalama 5-5,5 saat antrenman yapıyorum — sabah ve akşam olmak üzere ikiye bölüyorum. Bu tempo yaklaşık 7-8 ay boyunca devam ediyor. Bugün mesela soft dönemimdeyim; o yüzden 1,5-2 saatlik bir antrenman yaptım. Ama genel olarak benim için her turnuva önemli, bu yüzden yoğunluk hiç azalmıyor aslında.



DUYGU Sporun senin için bir mesleğe dönüşme süreci nasıl başladı?



BUSE NAZ Aslında bu yolculuk benim için çocuk yaşta başladı, o yüzden o zamanlar bunu meslek olarak düşünmek çok erkendi. Ama ilerleyen zamanlarda gerçekten bu işi meslek olarak yapmayı düşündüğüm an, bence kaybetmeye başladığım andı.



Çünkü kaybettikten sonra önümde iki seçenek vardı: boksu bırakıp okul hayatıma devam etmek ya da tüm zorluklara rağmen bu yolda yürümek. Ben ikincisini seçtim.



Hayal ettiklerim beni bu işe daha da bağladı ve bir zaman sonra her şey kendiliğinden gelişti. Bir baktım, bu artık benim mesleğim olmuş. Şimdi tamamen bir sporcu olarak yaşıyorum ve hayatıma boksör olarak devam ediyorum.&nbsp;



DUYGU Birçok insan hayatı akışına bırakırken, sen tam tersine kontrolü tamamen elinde tutuyorsun. Bu nasıl bir zihinsel çalışma gerektiriyor?&nbsp;



BUSE NAZ Motivasyon bu yolda çok önemli, ama tek başına yeterli değil. Bu işi bu seviyede sürdürebilmek, dediğiniz gibi, irade ve disiplin gerektiriyor. Disiplin dediğim şey şu: her gün aynı şekilde uyanmıyorum, her zaman aynı modda olmuyorum.



Ama o gün canım antrenman yapmak istemese de yapıyorum. Kahvaltı saatim 9.30’sa, o saatte oturup yiyorum. Çünkü bu rutini sürdürmek, o istikrarı korumak disiplinin ta kendisi. Beni ayakta tutan da hayallerim. Başarmak istediğim şeyler o kadar ağır basıyor ki, diğer her şeyin önüne geçiyor. Bu yüzden bu yolu tamamen disiplinle sürdürüyorum.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8645" height="11527" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_03.jpeg" alt="" class="wp-image-70422"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="7974" height="10631" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_02.jpeg" alt="" class="wp-image-70421"/><figcaption class="wp-element-caption">BUSE NAZ&nbsp;wears a cropped hoodie, sports bra, hood by&nbsp;Nike and a skirt by&nbsp;MT1012</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Mesleğin gereği hep bir sonraki hedefi koymak zorundasın. Durmadan devam eden kısır bir döngü gibi… Bu temponun içinde seni ne motive ediyor?



BUSE NAZ Aslında motivasyon çok değişken bir şey. Bazen sabah uyandığımda dinlediğim bir şarkı beni kazandığım bir maç sabahına ya da o maçın sonrasına götürüyor: O an bile motive oluyorum. Bazen de kaybettiğim bir maçı hatırlıyorum ve o da beni yeniden harekete geçiriyor. Yani bu süreçte motivasyon sürekli değişiyor, farklı şeylerden besleniyor. Ama sonunda hep aynı yere varıyor: hayal ettiğim yer, olmak istediğim kişi. Gözümü kapattığımda kendimi orada görebilmek… işte o benim için en büyük motivasyon kaynağı. O görüntüye ulaşmak için elimden gelen her şeyi yapıyorum.



DUYGU Bir sporcu için kazanmak mı daha büyük bir motivasyon, yoksa kaybetmek mi? Hangisi seni daha çok çalışmaya itiyor?



BUSE NAZ Kaybetmek. Çünkü kazandığınızda şu oluyor; o gün, eve döndüğünüzde her şey bitiyor. Evet, kazandın ama sonrası? Bizim için çok önemli kazanmak ama devam etmek istiyorsan kaybetmek daha önemli. Kaybetmek ve ondan ders çıkararak ilerlemek. Çok şey öğretiyor insana kaybetmek. Ağır, atlatması zor ama istediğiniz şeye hayallerinize verdiğiniz önemle ve değerle alakalı devam etmek, devam edebilmek. Devam etmek istiyorsan, gerçekten ilerlemek istiyorsan kaybetmekten öğreniyorsun bence. Tabii bu biraz ağır bir süreç, kaybetmeyi atlatmak kolay değil. Ama o da hayaline ne kadar değer verdiğinle ilgili. Çok fazla kaybetmeyi kimse istemez ama dürüst olayım, beni en çok büyüten şey hep kaybetmek oldu.



DUYGU Sahip olduğun başarıları ve içinde gördüğün potansiyeli düşündüğünde, seni ileriye taşıyan şey ne? Milli sporcu olmanın sorumluluğu mu, yoksa kendi hedeflerini gerçekleştirme isteğin mi?



BUSE NAZ Üzerimizde gerçekten çok büyük bir yük var ama bu yükü isteyerek taşıyoruz. Milli sporcu olmak sadece kendi ülkeni değil, seni ekranda izleyen herkesi temsil etmek demek. Ringin içinde olduğum an, bütün Türkiye’yi temsil ettiğimi hissediyorum. O an yaptığım her hareket, bu ülkedeki bir kız çocuğu için çok şey ifade edebilir. Belki sabah uyanıp beni televizyonda izlediğinde, o görüntü onun için bir dönüm noktası olur. Bu düşünce bile beni motive ediyor.



Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak. Şampiyon olmak, beni izleyen kızlara ve genç sporculara ilham olmak, onların “ben de yapabilirim” diyebilmesini sağlamak. Bu sorumluluk bazen ağır geliyor ama aynı zamanda beni ayakta tutan da bu. O “ya yapamazsam” korkusu bile bana güç veriyor.



Zaten bu branşta olimpik kategoriye giren sadece altı sıklet var, yani bu işi yapan herkesin olimpiyatlara gitmesi mümkün değil. Dünya ya da Avrupa şampiyonu olmak bile çok büyük bir başarı. Ama bir kez olimpiyat sahnesine çıkmış, hatta madalya kazanmış bir sporcu için bile en büyük hedef hep aynı kalıyor: dört yıl sonra yeniden o sahnede olmak.



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8736" height="11648" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_BUSE_NAZ_CAKIROGLU_04.jpeg" alt="" class="wp-image-70423"/><figcaption class="wp-element-caption">BUSE NAZ wears a lazer by Acne Studios, sports bra, shorts and boxing gloves by&nbsp;Nike. Her shoes are&nbsp;Nike Shox R4.</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Bazen kendime soruyorum; başarısız olsaydım daha mı özgür olurdum? Belki evet. Çünkü o zaman kazanmak da kaybetmek de sadece birer seçenek olurdu. Ama şu anda benim için tek seçenek kazanmak.&#8221;



Buse Naz Çakıroğlu
</blockquote>



DUYGU Boks kariyeri belirli bir yaşa kadar devam edebiliyor. Senin için bu süre zarfında hedef hep maksimum seviyede, yani olimpiyatlarda yer almak mı?



BUSE NAZ Evet, normalde bir kadın olarak olimpiyatlarda 40 yaşına kadar dövüşebiliyorsunuz. Ama boks çok ağır ve komplike bir branş. Hem koşu yapıyorsun, hem kuvvet çalışıyorsun, hem reflekslerinin çok iyi olması gerekiyor. Aynı zamanda zihinsel olarak da tamamen anda olman lazım.



Ben 2017’den beri milli takımdayım ve bu süreçte bütün büyük turnuvalarda dövüştüm. Her seferinde tam motivasyonla gittim. Önce Avrupa şampiyonası, sonra dünya… Her adımda o atmosferlere alışıyorsun.



Ama zaten çıkabileceğin en üst nokta olimpiyat. O sahneye bir kez çıktıktan sonra, seyirciyi, o enerjiyi yaşadıktan sonra eve dönsen bile aklında tek şey kalıyor: dört yıl sonrası. Bir sonraki olimpiyat. 2028.



DUYGU Bir kere o duyguyu tattıktan sonra insan hep yeniden yaşamak istiyor. O yüzden mi hep o hissin peşine düşüyorsun?



BUSE NAZ Evet, kesinlikle. Hiç unutmuyorum, Paris Olimpiyatları’nda final maçıma çıkmadan beş dakika önceydi. Antrenörüm yanımdaydı, sandalyeye oturdum. Formamın inip kalktığını, kalbimin tam üstünde attığını hissediyordum. O an antrenörüme dönüp “Bir daha bu kadar heyecanlanacağım bir an olacağını sanmıyorum” demiştim.



İçerideki sıcaklık, insanların sesi, atmosfer&#8230; hepsi bir aradaydı. Belki 2028’de tekrar olimpiyatta final oynarsam aynı heyecanı yaşarım. Çünkü bir olimpiyat bitmeden bir sonrakini düşünmeye başlıyorum. Bu biraz hastalık gibi ama öyle — girince alışıyorsun. O adrenalin, o tutku zaten seni kendine bağlıyor.



Bu sporu yaptıktan sonra fark ettim ki, hayatta en çok keyif aldığım şey anda olmak. Çünkü boks da tam olarak bu. O anda, o ringde olmalısın. Zihinsel olarak da fiziksel olarak da orada olman gerekiyor. Uyanık olmalısın. O kadar ses, o kadar hareket arasında, sadece o ana odaklanmak… işte bütün mesele bu.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Talent&nbsp;Buse Naz Çakıroğlu Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It? w/ Buse Naz Çakıroğlu

<h2 class="wp-block-heading">Karşınızda bir efsane olduğunda ne yaparsınız? İşte bu mesleğin hem en güzel hem de en çetrefilli yanı olabilir, ama burada subje “Kenan Doğulu” ise sonuç her zaman kusursuz ve korkusuz. Bir insanın “güneş” amblemi ile ikonlaşmasının tesadüfi olduğunu düşünmüyorum. Hayatta her şey bir işaret ve er ya da geç nedenini ortaya koyuyor.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kenan Doğulu da tam böyle! Güneş gibi sizi yörüngesine alıyor, etrafında döndürüyor, yolunuzu aydınlatıyor. Sözlerine kulak verdikçe her şey daha anlamlı hale geliyor. “Ne yaparsan yap, aşk ile yap.” Onun için bir şarkı sözünden çok daha fazlası yaşamının merkezindeki bir felsefe. Başarısı ise detaylarda saklı. “Korku cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. Hiçbir şeyden korkmuyorum demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir,” diyor, korkmamak da değil korkunun ardına saklanmamak da gizli zaferler.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">“Her gecenin ardında bir sabah olduğunu, her kapanan kapının yeni bir kapı açtığını düşünürüm,” diye sözlerine devam ediyor Kenan, 30 yılı aşkın kariyerinde Türkiye’de popüler müziği her yeni adımı ile domine edebilmek işte tam olarak böyle bir cesaretin ürünü.&nbsp;</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



KENAN Her sahneye çıkış, her beste sunumu, her işbirliği benim için cesaret demek. Bilinmeze açılan bir kapıdan geçerken cesur bir adım gerekiyor.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



KENAN Buçuklu albümlerim çıktıkları dönemde çok sevilmişti. “Patron” albümümde “Nereye Kadar” isminde sözlerini benim yazdığım, hard rock bir Ozan Doğulu bestesi vardır mesela. Keşfeden azdır. Bence en iyi şarkılarımdan. Caz albümlerim misal. “İkinci Yüzyıl” marşım. Veya Kenzi projem de öyle. Hesapsız kitapsız kendim için yaparım. Ve ne mutlu ki anlayan, dinleyen, sevenleri de var.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



KENAN Korku cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. Hiçbir şeyden korkmuyorum demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir. Şans hazırlıklı olana güler derler. Başarı detaylarda saklı.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2160" height="2700" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/KENAN_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-70611" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1293-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70613"/><figcaption class="wp-element-caption">KENAN wears an overcoat by Hermes, two-piece suit by Emre Erdemoğlu, shirt by Beymen Club, tie by Burberry and shoes by Camper.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



KENAN Tabulara meydan okumak risklidir. Ve bu yuzden de kışkırtıcır. “10. Yıl Marşı”nı yeniden düzenleyip sunmak o dönemde dokunulmazlığı varsayılan marşları gençlere yaklaştırma yönünde yeni bir yol açmıştı. Ve bugün tüm anlamlı günlerde herkesin sesinde, gönlünde olduğunu görmek gurur verici.



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?



KENAN Sen yapmazsan yok.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



KENAN İlk günden beri mottom belli. Kendime genç beni hatırlatırım. ‘Yaparım bilirsin.’



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Kenan Doğulu | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/YqN0E1LG76c?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



KENAN Her gecenin ardında bir sabah olduğunu, her kapanan kapının yeni bir kapı açtığını düşünürüm. Yeniye olan açlığım beni rüzgâra kaptırır.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



KENAN “Tehlike gerçek, korku seçenektir.” Cesur bir şekilde hayatı akışa bırakanlardanım. Neyse o.



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



KENAN Kendine özgü bir dışavurum, geleceğe atılan bir çalım. Yoktan var etme hali.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1410-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70614" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/B_1426-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70615"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Korku, cesaretin kardeşi. Biri eksik olursa yerinde sayar insan. &#8220;Hiçbir şeyden korkmuyorum,&#8221; demek kolay ama korkmalı da bazen. Korku titizleştirir. Şans hazırlıklı olana güler derler. &#8220;



-Kenan Doğulu
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



KENAN Konfor alanımdan çıkıp, sınırlarımı yeni hayallerle genişleterek, acı ve mutluluk eşiğimi yükselterek, duyduğum hikayeleri şarkılaştırmak yoluyla duygulara tercüman olup faydalı olmak şeklinde diyebilirim.&nbsp;



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



KENAN Hatalar ve yürüdüğünüz yollar, sizi siz yapan şeyler. Evet dedikleriniz kadar kabul etmediğiniz işler de sesiniz, mirasınız oluyor. Sezgilerime güvenip yol alanlardanım. Pişmanlıkları da tecrübe sayfama yazdım. Yıllar önce iç sesime bıraktım kendimi.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Cover Guest&nbsp;Kenan Doğulu Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Kenan Doğulu

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Ulaş Durmaz | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/ADgGEpZPkQg?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Sınırlar koymayı hayallerimin ne kadar sınırsız olduğunu fark edince bıraktım. Genç seslerin aslında kıymet bulduğunu anladığım zaman yine bıraktım. Ve, sadece özgün kalabildiğimde varlık gösterebildiğimi anladığımda…”



&#8211; Ulaş Durmaz
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Ulaş Durmaz Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It talks w/ Ulaş Durmaz

Sonunda hem geçmişteki bir Viktoryen çocuğa hem de bugünün tüm romantiklerine seslenen bir kampanya. Dior’un 2026 Yaz Kampanyası zihnimizdeki soru işaretlerini bir noktaya dönüştürüyor: Goth geri mi dönüyor? Aslında çoktan döndü: gümüş tepsilerde, vişneyle lekelenmiş parmak uçlarında ve şimdi de kusursuz şıklıkta Dior parçalarında&#8230; Bu kampanya, Jonathan Anderson’ın Dior’daki ilk kampanyası olma özelliğini taşıyor; görsel dünya ise David Sims’in eşsiz bakışıyla şekilleniyor… tam anlamıyla bir cherry on top!



2026. Özlemin yılı. Yüksek yakaların. Basılı metnin. Aklın her şeye hükmettiği, hissin ise budandığı bu sentetik çağa bir tepki. Clean girl’den sıkıldık. Vişne lekeli parmaklar istiyoruz, çiçekleri demetlerinden ayırıp kurumasına izin vermeyi… Bir zamanlar canlı olduklarının kanıtı olarak.



Dracula ve In Cold Blood tote çantalar sadece gotik edebiyata göz kırpmıyor; çok daha net bir şey söylüyor: basılı olan ölmedi. Anderson, bizi raflarda sessizce duran kitapların tozunu üflemeye çağırıyor. Dior’un yaptığı şey gotik estetiğe nostaljik bir dönüş değil; metne, edebiyata, basılı kültüre geri dönüş. Aşırı dijitalleşmiş bir çağda bu çantalar, kitapları içsel hayatın sembolleri olarak ele alıyor. Onları taşımak; derinliğe, yavaşlığa ve duygusal taşkınlığa sadakat ilanı gibi.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1440" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/12.jpg" alt="" class="wp-image-70586"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="4500" height="6000" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/11.jpg" alt="" class="wp-image-70585"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="5197" height="3366" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/DIOR-SS26-ADV-CAMPAIGN-BY-DAVID-SIMS-9.jpg" alt="" class="wp-image-70584"/></figure>
</div>
</div>



Ve romantizm yalnızca görsellerle sınırlı kalmıyor. Dior’un bu kampanya için seçtiği yüzler, bilinçli bir duygusal harita oluşturuyor. Greta Lee’nin içe dönük bakışı, Louis Garrel’in miras aldığı melankolisi, Paul Kircher’in henüz tamamlanmamış yoğunluğu ve Kylian Mbappé’nin baskı altındaki saf odağı ve disiplini… Birlikte modern arzunun bir spektrumunu oluşturuyorlar: entelektüellik, romantizm, gençlik ve kontrol. Süs olarak kullanılan ünlüler değil, mizaç olarak seçilmiş yüzler.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="5197" height="3366" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/DIOR-SS26-ADV-CAMPAIGN-BY-DAVID-SIMS-5.jpg" alt="" class="wp-image-70589"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="5197" height="3366" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/DIOR-SS26-ADV-CAMPAIGN-BY-DAVID-SIMS-7.jpg" alt="" class="wp-image-70588"/></figure>
</div>
</div>



Günün sonunda Dior’un 2026 Yaz Kampanyası bir geri dönüş ya da trend tahmini değil. Bir izin meselesi. Derin hissetmeye, oyalanmaya, anlık netlik yerine içsel hayatı seçmeye dair bir izin. Hız ve yüzeysellikle takıntılı bir anda Dior yavaşlıyor ve bize şunu hatırlatıyor: romantizm eskimedi; sadece bekliyordu.



Biraz tozlu, sessizce tekinsiz ve hala capcanlı.

Dior Brings Back the Romantics

<h2 class="wp-block-heading">Bazı insanların cesaretini hiç görmediğinizde bile hissedersiniz. Bu duygu öyle keskindir ki tüm benliğine sirayet etmiştir. Yaratmak ve hayata kendi izini bırakabilmek adına adanacak bir ömrün ayak sesleri sizi hemen kendisine çeker. Taro Emir Tekin, bu cesareti ile ilk günden yörüngesine alıyor etrafındaki herkesi, biz de kayıtsız kalamıyoruz. Yaratıcı pratikte cesaret çoğu zaman dışarıdan bakıldığında ataklık, kendinden eminlik veya gözü kara bir çıkış olarak okunur. İçeriden bakıldığında ise mesele çok daha inceliklidir: korkunun yokluğu değil, korku ile çalışmak; kuralsızlık değil kuralla müzakere; sarsmak değil derinlikte ısrar; ve en önemlisi, yaratılmış olana karşı özürsüz bir duruş… </h2>



<h2 class="wp-block-heading">Tam da bu eksende, Taro ile dostluğumuzu her geçen gün daha sağlam bir yere taşırken yaratım, cesaret, risk, bilinmezlik ve öz disiplin üzerine sorularımızı sıralıyor, görmek istediğimiz yeni bir Taro Emir portresini de beraberine ekliyoruz. </h2>



<h2 class="wp-block-heading">Bu bizim dostluğumuzun anlarından sadece biri olsa da hafızalara kazınacak ilk çekimimiz. Taro için yaratıcılık parmak izi kadar kişisel bir alan, onun gerisindeki iç monologlar, tereddütler, sıçrama anlarını ve sıçrayışın sessiz mantığı ise nüanslarda saklı.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



TARO “Cesaret korkusuzluk değil, korkuya rağmen aksiyon almaktır.” demişti çok sevdiğim bir hocam. Bende bu cümlenin fazlasıyla karşılığı var.&nbsp;



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



TARO Kurallar bence oyun oynama hali için gerekli bir olgudur. Yaratma halinde olduğum bütün anlarda kuralların sınırlayıcılığı beni daha yaratıcı olmaya itti bugüne kadar. Nedense yatkınlığım genellikle onları çiğnemekten yana oluyor. Özre gelecek olursak, ben olduğum hiçbir an, varlığımdan ve yarattığımdan özür dilemek aklıma dahi gelmedi bugüne kadar. Başkasının alanına girmeden saygımı ve hassasiyetlerimi koruyarak tabii ki.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



TARO Korku genelde benim bütün yaratıcı süreçlerimin ilk aşamasında çokça hissettiğim bir duygu. Ben de onu bir benzin, bir yakıt olarak kullanmanın farklı yollarını bulmaya çalışıyorum her seferinde.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_3038-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70569" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_2919-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70567"/><figcaption class="wp-element-caption">TARO wears a cardigan, pants, shirt, tie by Louis Vuitton and shoes by Prev.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



TARO Bence yaratmak ve analiz etmek iki farklı süreçtir. Risk, analiz tarafında göz önünde bulundurduğum bir parametre. Ben kendimi deneyime maruz bırakmaktan keyif alıyorum. Dönüp baktığımda, “Ucuz atlatmışım,” dediğim bir sürü tecrübem var hayatımda. Bunlar da kümülatif bir şekilde demlenip benim cümlelerim haline geliyor. “Sesimi böyle tanımlıyorum,” demek için yolun daha fazla başındayım sanırım…



DUYGU Eğer yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?&nbsp;



TARO Kendine ve hayata karşı dürüst ol. İnsan ürettiğinde ne kadar şahsi, kişisel ve dürüstse, o kadar evrensel rezone eder bence.&nbsp;



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?&nbsp;



TARO Jean-Luc Godard’ın çok sevdiğim bir sözünü anımsattı bu soru: “He who jumps into the void owes no explanation to those who stand and watch.” Saf merak sanırım…



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Taro Emir Tekin | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/A_2RuM6ghSU?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



TARO Kendini dürüstçe tanımaya mesai harcamak ve karşılaştığın benlikte bir konfor bulmak. Olmak istediğin insan ve olduğun insanı birbiriyle tanıştırmak.



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



TARO Parmak izi sanırım



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



TARO Olmadığımı fark ettiğim her an üstüne gitmeye çalışıyorum korkularımın.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="2511" height="1655" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2026/01/TARO_WEB_LAYOUT.jpg" alt="" class="wp-image-70577"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Ben kendime karşı hala çok acımasız olabiliyorum maalesef. Son zamanlarda okuduğum bir metin, çok basit bir şey olsa da bende bir farkındalık yarattı. İç monoloğumu olabildiğince — sanki yakın bir dostumla konuşuyormuş gibi — şefkatli ve anlayışlı bir forma sokmaya çalışıyorum. &#8220;



-Taro Emir Tekin
</blockquote>



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?



TARO Ben kendime karşı hala çok acımasız olabiliyorum maalesef. Son zamanlarda okuduğum bir metin, çok basit bir şey olsa da bende bir farkındalık yarattı. İç monoloğumu olabildiğince — sanki yakın bir dostumla konuşuyormuş gibi — şefkatli ve anlayışlı bir forma sokmaya çalışıyorum.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Cover Guest&nbsp;Taro Emir Tekin Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Taro Emir Tekin

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">“Sınırlar koymayı hayallerimin ne kadar sınırsız olduğunu fark edince bıraktım,” diyor Ulaş. Yeni menüler, yeni reçeteler, yeni tatlar yazdıkça adımlarının doğrulandığını hissediyor. Onu motive eden başarıdan çok, her seferinde yeniden yaratma ihtiyacı; gençlikle beslenen, köklerle beslenen, özgüvenle beslenen bir ihtiyaç bu. Ulaş’ın yolculuğu, hayatından süzülen tatlarla kurduğu bir tadım menüsü, yaratıcılık ise doymak bilmeyen açlığı.</h2>



DUYGU Ulaş için sıradan bir gün nasıl geçiyor?



ULAŞ Sıradan bir gün nasıl geçiyor? Uyanıyorum, gözümü açar açmaz. Kahve makinesine uzanıyorum. Kahvem olurken bir duşa giriyorum çıkıyorum kahvemi içiyorum. Genelde kahvaltıyı atlarım. Çok kahvaltıcı değilim. Sonra öğle yemeğinde ne yiyeceğimi düşünürüm. Öğle yemeğini düşünürken bir yandan bilgisayarı açarım, işlere bakarım, ekiple konuşurum. Gelecek yıl planlarını yaparım, menü yaparım, menü yazarım, reçete yazarım. Biraz çalışırım. Sonra bir öğle yemeği, sonra akşam ne yiyeceğimi düşünürüm. Sonra bir dışarı çıkarım, arkadaşlarımla bir şeyler yerim. Ve geri gelir yatarım. Çok erken yatmam, çok erken yatar bir tip değilim. Genel sıradan bir günüm böyledir, sadece yemek.



DUYGU Aslında alışılmışın çok daha dışında bir düzen. Bir yandan keyifli görünse de bir yandan kendine sınırlar koymayı bıraktığın, cesaretle tutkunun peşinden gittiğin bir yolculuk. Peki sen kendine sınırlar koymayı ne zaman ve nasıl bıraktın?



ULAŞ Sınırlar koymayı hayallerimin ne kadar sınırsız olduğunu fark edince bıraktım. Genç seslerin aslında kıymet bulduğunu anladığım zaman yine bıraktım. Ve, sadece özgün kalabildiğimde varlık gösterebildiğimi anladığımda sınırlar koymayı bıraktım.



DUYGU Aslında bir yola çıkıyorsun ama burada kazanmak da kaybetmek de bir seçim. Peki burada seni motive eden şey ne? Kendinde neye olan inancın seni bu yolda ilerletti?



ULAŞ Çok çalışınca bence kaybetmek pek mümkün değil. Beni en çok motive eden şey, yazdığım her yeni reçete, planladığım her yeni menü, başladığım her proje beni dimdik ayakta tutan ve motive eden en büyük şeyler.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_ULAS_DURMAZ_01-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70552"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_ULAS_DURMAZ_04-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70555"/><figcaption class="wp-element-caption">ULAŞ wears a pleated track jacket, pants, socks by Nike and a dress shirt by MT1012. His shoes are Nike Shox R4.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Risk almak Ulaş için ne ifade ediyor? Risk aldığında kaybetme ihtimalinden mi yoksa kendini kanıtlama arzundan mı daha çok korkuyorsun?



ULAŞ Korkmuyorum diyeyim. Çünkü kaybetme ihtimali her zaman mevcut. Dış etkenlere bazen engel olamıyoruz. Risk almak Ulaş için aslında cesareti ifade ediyor. Çünkü attığım her adım, attığımız her adım diyeyim, bence risk [bulunduruyor].&nbsp;



Ben bugüne kadar hep risk alarak yeni işlere başladım. İşte, çok genç bir mutfağın başına geçtim. Çok genç bir ekip kurdum. Bunların hepsi bir riskti. Ama çok şükür diyeyim. Hiç de bunların hatasını veya geri dönüşünü olumsuz karşılamadım. O yüzden yine aynı cevabı verecek olursam risk benim için cesareti temsil ediyor. 



DUYGU Başarını korumak mı? Yoksa kendine sadık kalmak mı? Ya da her ikisi de mi? O kararlar ve seçimler aşamasında nasıl hareket ediyorsun Ulaş?



ULAŞ Şöyle, kendime çok sadık kalamıyorum aslında. Çünkü düşündüğüm, ürettiğim her fikir, her yemek, her menü tekrar düşündüğümde kendimi eleştiriyor oluyorum. Ve böylelikle sürekli kendimi yeniliyor oluyorum. Sadık olmaktan çıkıyorum, ama ana fikire tabii ki her zaman sadık kalıyorum. Aslında biraz burada bir yerdeyim.



DUYGU Peki, bir şef nasıl özgün olur? Sence bir şefi özgün ve farklı yapan nedir?



ULAŞ Benim özgünlük olarak baktığım, kendime kural edindiğim şey; köklerime sadık kalmak. Her zaman. Çünkü özgünlüğü ancak orada bulabiliyorum. Herkes ilham alıyor; her işte, her yerde ilham var. Ben de köklerimden ilham alarak her zaman orada özgünlüğümü ortaya çıkarmaya çalışıyorum.&nbsp;



Uzak doğudan bir yemeği bir Türk malzemesiyle birleştiriyorum. Bir Türk yemeğini bir İtalyan malzemesiyle birleştiriyorum. Herkese hitap eden, hitap eden veya hiç kimseye hitap etmeyen ama sadece benim olan, sadece benim düşündüğüm, başka insanların düşüncelerinin üzerinden benim tasarladığım yemekler veya menüler ortaya çıkararak özgün kalıyorum. 



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/BI_NIKE_ULAS_DURMAZ_02-Large-1.jpeg" alt="" class="wp-image-70556"/></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Sınırlar koymayı hayallerimin ne kadar sınırsız olduğunu fark edince bıraktım. Genç seslerin aslında kıymet bulduğunu anladığım zaman yine bıraktım. Ve, sadece özgün kalabildiğimde varlık gösterebildiğimi anladığımda…&#8221;



Ulaş Durmaz
</blockquote>



DUYGU Peki tam bu noktada hayal kurmak nasıl devreye giriyor senin için? Sen bir reçeteyi nasıl hazırlarsın?



ULAŞ Ben reçeteleri aç karnına hazırlarım. Çünkü tok olduğumda hiçbir zaman yemek yazamam. Ve, gerçekten bence bunun kimyasal ve biyolojik bir tarafı da var. Gerçekten aç olunca insanın canı aşerir ya insan. Gerçekten aşererek hayal gücüm çok yükseliyor ve hemen kalemi alıp hani bir şair gibi “Kalemi alayım, hemen yazayım. Bir şey geldi aklıma.” falan oluyorum. Böyle hayal gücüm &#8220;up&#8221; oluyor. O zamanlarda yazıyorum. Aç olmam lazım.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Talent Ulaş Durmaz Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant Murat Agrak Special Thanks to Focamia

Why Do It w/ Ulaş Durmaz

<h2 class="wp-block-heading">Çözebildiklerin ve çözemediklerin… Hayat bunların toplamı. Soru soran insanları çok seviyorum. Eylül Lize belki de bu yüzden kalbimi kazanmayı her seferinde başarıyor. Her şeye “tamam” demeyen, neden arayan hali, ne kadar olağan ama bir o kadar da sıra dışı. “Her şeyin büyük anlamlar taşıması gerekmiyor. Bazen tek bir an sadece sana ait olduğu için değerli. Bir şeyin dünyayı değiştirmesi de şart değil ama onu senin yapman senin dünyanı değiştirebilir,” diyor Eylül, Gandhi’den ilhamla&#8230; Kendi yaratıcı yolculuğumuzda tam olarak böyle bir yerdeyiz.&nbsp;</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Yolun neresinde olursanız olun kendiniz olma cesaretinde kalın dediğimiz bu zamanlarda Eylül kadar gerçek bir yerden yaklaşırsanız konuya her şey değişebilir; “Varlık asıl kendini tanımak ve kendine sahip çıkmakla başlıyor.”</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



EYLÜL LİZE Kendi yaratıcı yolculuğumda cesur olmak kalıplara sığmamayı seçmek demek. Birilerinin çizdiği yolu değil, kendi sezgimi takip etmek ve yoluma sadık kalmak. Bazen de bu yolda çoğunluktan farklı düşünmeyi göze almak, bir ölçüde de dik kafalılık… Ben tüm dış seslere rağmen kendi sesimi duymaya odaklanıyorum. Ve bu yolda gizlenmeden, maskesizce kendimi ifade edebilmek yeterince cesur geliyor bana.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



EYLÜL LİZE Çok kıymet verdiğim bir işin setinde repliksiz, hissi yoğun bir sahne çekerken anın içinde küçük ve komik bir set kazası yaşadım. Planı değil, içgüdümü takip edip o anı sahneye dahil ettim. Zaten yönetmenimiz her sahnede bizi gerçeği aramaya ve ona yaklaşmaya teşvik ediyordu. Bence yaratmanın en özgür hali hiçbir şeyi zorlamadan anı olduğu gibi kabul etmek. Gerçeğe en çok orada yaklaşıyorsun.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



EYLÜL LİZE Korku varsa, orada üstüne gidilmesi gereken bir şey vardır. Mesele korkusuz olmak değil ama korkuyla yüzleşmeyi öğrenmek bence. Çünkü eğer korkular seni şekillendiriyorsa, kendini ifade edecek gücü nerede bulabilirsin? Ben korkularımla ve zihnimle oyun oynamayı tercih ediyorum… Zaten korkunun kendisi zihnin oynadığı bir başka oyun. Bu hissi geçtiğin an kendinle, kim olduğunla, sunduğun şeyle ilgili bir şeyler değişiyor bana göre. Özgürleşiyorsun.&nbsp;



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_2187-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70536"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_2044-copy-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70533"/><figcaption class="wp-element-caption">EYLÜL LİZE wears a shirt, tie, skirt by Burberry and boots by Prev.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



EYLÜL LİZE Hayatımda verdiğim en riskli karar aslında bugün sanatımı icra edebilmem için atmam gereken ilk adımdı, o da oyuncu olmak. Mühendislik okuyordum, güvenliydi ve o zamanlar için mantıklıydı ama o yolda iç sesimi kısacağımı da sesimi istediğim şekilde duyuramayacağımı da biliyordum. Başka bir ifade alanına ihtiyacım vardı ve sanatın kendisi gibi benim yolum da hisle şekillendi. Ve şimdi geriye dönüp baktığımda riskli bulduğum şeyin aslında sezgilerime güvenme ve kendi sesimi yaratma cesareti olduğunu görüyorum.&nbsp;



DUYGU Yaratıcı işlerin dünyaya tek bir Brave Monologue sunabilseydi, ne söylerdi?&nbsp;



EYLÜL LİZE Her şeyin büyük anlamlar taşıması gerekmiyor. Bazen tek bir an sadece sana ait olduğu için değerli. Bir şeyin dünyayı değiştirmesi de şart değil ama onu senin yapman senin dünyanı değiştirebilir. Gandhi’nin “Whatever you do in life will be insignificant but it’s very important that you do it because no one else will.” cümlesi de benim durduğum yere çok yakın geliyor. Benim monoloğum da muhtemelen buna benzer bir anlam taşırdı.



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



EYLÜL LİZE Her şey senin içinde, uzaklarda arama derdi. Kendini tanıdıkça var oluyorsun. Ve bence varlık asıl kendini tanımak ve kendine sahip çıkmakla başlıyor. Seni sen yapan her şey aslında ihtiyacın olanlar. Artısıyla, eksisiyle…Çözebildiklerin ve çözemediklerin… Hepsi bu yolculuğun parçası. Ve tam da orada, kendi içinden besleniyorsun. O yüzden ‘Sen sadece sen kal. Gerisi gelir,’ diyorum.



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Eylül Lize Kandemir | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/zN94M9f0ZGA?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



EYLÜL LİZE Bilinmezliğin eşiğinde durduğumda, beni ileriye iten şey bilinmezliğin ta kendisi. Çünkü o korkuyu da getirir, merakı da. Ve ben o karışımı seviyorum. Kendini ve hayatı sürekli sorgulayan biri olarak, bilinmezlikle baş etme çabam bile bana çok şey öğretiyor. Her şeyin belli olduğu, öngörülebilir bir hayatın içinde, güvenli alanda insan yaratıcı tarafını nasıl besleyebilir ki? Bilinmezlik insanı diri tutar bana göre. Kendini yeniden keşfetmeye, cesur yanlarını ortaya çıkarmaya zorlar. Ve bence güzel olan şey, o bilinmezliğe rağmen hatta onun yüzünden ilerleyebilmek.



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



EYLÜL LİZE Cesareti bilinçli bir seçim gibi yaşamıyorum. Hayatın kendisi itiyor. Korkutsa bile, canlı hissettiren şeyi takip ediyorum sadece. Sanırım böyle davranmak bende bir reflekse dönüştü. Artık farkında bile olmadan yapıyorum. Hayat beni o tarafa çekiyor ben de karşı koymuyorum belki de.



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



EYLÜL LİZE Yaratmanın kendisi benim tanımımda kendinle ve dünya ile bağ kurmanın en samimi hali. Ve yaratıcılık, klişe olsa da sadece bakmak yerine gerçekten görmekle ilgilenmekten başlıyor benim için. Ve o her ne ise ondan bir anlam çıkarabilmek&#8230; Somutun ötesine geçip seni yakalayan hissi takip etmeye başlayınca yol da seni kendi diline götürüyor ve ifade bir ihtiyaç haline geliyor.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_2126-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70537" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_2237-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70535"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Pişmanlık bana göre bir şey değil. Bazen hata sandığın şey bile seni kendi yoluna götürüyor. O yüzden kendimden özür dilemedim hiç. Ama kendime sert davrandığım zamanlar oldu, hala da olur. Kendimle inatlaşıyorum ama orta yolu bulmayı da öğreniyorum. &#8220;



-Eylül Lize Kandemir
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



EYLÜL LİZE Sınırlar aslında bir illüzyon bence, yeniden hayal edilmek için varlar. Benim için mesele, korkutan duygulara da yer açmak. Korkuyu yenmek zaten bir nevi kendine meydan okumak. Bu bile sınırları zorlamanın benim gerçekliğimde ne olduğunu özetliyor.



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



EYLÜL LİZE Hayatta her şeyin bir nedeni olduğuna inanıyorum. Pişmanlık bana göre bir şey değil. Bazen hata sandığın şey bile seni kendi yoluna götürüyor. O yüzden kendimden özür dilemedim hiç. Ama kendime sert davrandığım zamanlar oldu, hala da olur. Kendimle inatlaşıyorum ama orta yolu bulmayı da öğreniyorum. Dengeyi bulmak gerekiyor, hayattaki diğer her konuda olduğu gibi…



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Cover Guest&nbsp;Eylül Lize Kandemir Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Eylül Lize Kandemir

<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Why Do It? w/Ekin Bernay | Based Istanbul x Nike | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="500" height="281" src="https://www.youtube.com/embed/MAcrT-IjV6Y?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
“Küçüklüğümden beri bir kalıp içerisindeki şeylerle bir derdim oldu. O yüzden belki biraz içgüdüsel bir yerden sınırlarla bir derdim var. Bazen yıkmaya bazen koymaya çalışıyorum. Bazı anlamlarda sınır bence çok faydalı bir şey. Bazı durumlarda da sınırımın olmaması bir problem olabiliyor. Ama kalıpları yıkmak ve birazcık daha sıra dışı olmak daha konforlu olduğum bir yer sanırım. Öyle hissediyorum. Biraz yabancı olma pozisyonunu da seviyorum. Dış çemberde kalma hali hoşuma gidiyor.”



Ekin Bernay
</blockquote>



From Based Istanbul N°45 – Brave Monologues Issue. <a href="https://shop.basedistanbul.com/">Buy your copy here!</a>



Talent&nbsp;Ekin Bernay Creative Direction &amp; Interview by&nbsp;Duygu Bengi Photography by&nbsp;Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by&nbsp;Umut Sımsıkı Styled&nbsp;by&nbsp;Naz Paksoy Makeup&nbsp;by&nbsp;Alper Kabadayı Hair by&nbsp;Talat Kıvrak Produced &amp; Words by&nbsp;Tunga Yankı Tan Creative Agency&nbsp;BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant&nbsp;Furkan Kumaş Makeup Assistant&nbsp;Rana Gülsoy Styling Assistant&nbsp;İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It talks w/ Ekin Bernay

Tüm güzel şeyin bir sonu vardır, öyle değil mi? MTV’ye hoşçakal derken şunu düşünmemek mümkün değil: müzik eğlence sektörünü biz mi yarı yolda bıraktık yoksa bu sektör dünyanın değişmesine adapte olamayıp yok olup gitti mi? Dünya’ya devamlı olarak doom-scroll ettiğimiz bir ekrandan ulaşıyoruz, oturup heyecanla beklediğimiz bir kanalla değil.&nbsp;&nbsp;



Ne olursa olsun, MTV’yi kaybetmek, müzik kültürünün dramatik bir boyutta değişmiş olduğunu gösteriyor bizlere. Onlarca yıl boyunca kanal, pop kültürünü tanımlayan anlara imza attı; şanslı olduğumuz zamanlarda ise rock ve grunge’ın o güzel, kontrolsüz haline tanıklık ettik. Mitoslar inşa eden rockumentary’ler, ikonu belirleyen röportajlar, kolektif hafızaya kazınmış reality şovlar ve kültürel dönüm noktalarına dönüşen performanslar…



MTV bir zamanlar bir buluşma noktasıydı. Asla ulaşamayacağın sanatçılara yakın hissetmek için gittiğin bir yerdi. Hayran kültürü ekranın içindeydi, yorumlar bölümünde değil. O zamanlar televizyon, bir sanatçı ile izleyicisi arasındaki tek köprüydü. Peki şimdi? Artık kimse televizyon karşısına oturmuyor. Streaming platformlarıyla televizyonu biz öldürdük ve MTV hayatta kalacak kadar hızlı uyum sağlayamadı. Geriye ise internetin henüz yutamadığı miras kırıntılarını bir araya getirmek kaldı.



Uzun bir süre MTV sadece bir televizyon kanalı değildi. Sanatçıların persona’larını görünür kılan bir araçtı. Müzik kliplerinin, röportajların ve kısa belgesellerin favorilerimizin etrafında bir mitoloji inşa ettiği bir alandı. İnsanlar, gerçek hayatta asla karşılaşamayacakları sanatçılara yakın hissetmek için MTV’yi açardı; o bir portaldı, bir erişimdi, nabzın ta kendisiydi.



Ama vedalaşmadan önce, kanala neden önemli olduğunu hatırlatmayı borçluyuz. Zamanı donduran anları. Zihnimizde tekrar tekrar oynattığımız performansları. Pop kültürü canlı tutan o kaosu.



<figure class="wp-block-embed"><div class="wp-block-embed__wrapper">
https://www.instagram.com/p/DSu9sNMAvRP/?utm_source=ig_web_copy_link&#038;igsh=MzRlODBiNWFlZA==
</div></figure>



Doğru bir başlangıç yaparak başlayalım: İlk VMA’i hatırlıyor musun? 1984’te gerçekleşen o ilk VMA’leri. Muhtemelen hayır. Ama hafızanı tazelemek ya da seni hak ettiğin pop kültür erbabına dönüştürmek için hatırlatalım: Madonna, Like A Virgin’ü bir gelinlik içinde seslendirdi. Performansına bir düğün pastasının üzerinden başlayarak. Ve yıllar sonra, 2003 VMAs’te, bu ikonik performansın yeniden canlandırılmış halini Britney Spears ve Christina Aguilera ile izledik. Madonna’yla bir öpücük paylaştıkları o an. Prometheus bilgiyi ateşle insanlara taşıdıysa, bu da ikonluğun el değiştirdiği andı bu kez bir öpücükle.



Britney Spears demişken, omuzlarında bir pitonla I’m A Slave 4 U’yu seslendirdiği anı nasıl unutabiliriz ki? Tam olarak 2001 VMAs. Bu bir From Dusk Till Dawn göndermesi miydi, yoksa sadece içindeki divayı mı konuşturuyordu? Bazı soruların cevaba ihtiyacı yok.



VMAs her zaman hayranlık uyandırmadı… bazen bizi yalnızca afallattı. Miley Cyrus’un 2013 performansını hatırlıyor musun? Geriye dönüp baktığımızda, aslında mantıklıydı… ya da en azından biraz. Bu onun taşkınlığıydı, kendi ergen isyanıydı. Hannah Montana imajını kelimenin tam anlamıyla twerk’leyerek üzerinden attı. İlk pixie kesimden, dili dışarıda anlardan ve bitmek bilmeyen twerk’lerden sonra, sonunda bize gerçek hâlini sundu. Madem tuhaflıklardan bahsediyoruz, Lady Gaga’nın 2010 VMAs’te giydiği o meşhur et elbiseyi anmadan geçemeyiz. Bu kadın manşet yaratmayı gerçekten biliyor. Elbette bir ikon kıyafet tercihleriyle tanımlanmak zorunda değil… Ödülünü Cher’dan almıştı: “Cher’dan et çantamı tutmasını isteyeceğimi hiç düşünmezdim,” cümlesi de ancak Lady Gaga’ya yakışırdı.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1920" height="1080" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/p0gfx0mq.jpg" alt="" class="wp-image-70489" style="aspect-ratio:3/2;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



MTV’ye veda ederken, bize verdiği en önemli şeylerden birini anmadan geçemeyiz: Unplugged’lar. Dinleme deneyiminin daha özel bir hale dönüştüğü akşamlar… Mumlar, akustik gitarlar ve seyirciyle müzisyenler arasında sessizce dolaşan hayranlık. Benim favorim mi? Nirvana’nın MTV Unplugged’ı. Lead Belly’nin yazdığı “Where Did You Sleep Last Night?” gibi unutulmaz cover’lara hayat veren o performans. Unplugged estetiği yeniden incelenmeli, yeniden düşünülmeli ve yeniden hayata geçirilmeli.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1581" height="1054" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/KurtCobtain.jpeg" alt="" class="wp-image-70488"/></figure>
</div>
</div>



MTV sadece bir kanal değildi. Ortak bir nabızdı. İsyanın, kimliğin, kalp kırıklığının, stilin, ergenliğin ve aradaki her şeyin çıkış rampasıydı. Nesillerin müziği nasıl gördüğünü şekillendirdi, sadece bir ses olarak değil, içinde yaşayabileceğin bir dünya olarak. Evet, büyüdük. Teknoloji hızla ileri atıldı. Ama MTV’nin bize verdiği o anlar: Unplugged setleri, VMA gösterileri, bir dönemi tanımlayan müzik videoları, Headbanger’s Ball gibi programlar… bunlar bize ait ve sonsuza kadar bizimle kalacak.



Hoşça kal MTV. Sanatçılara algoritmanın a’sı yokken, onlara bir alan verdiğin için teşekkürler. Rock yıldızlarını sansür kurallarıyla sinir ettiğin için teşekkürler. Ünlü kavgaları, kontrolden çıkmış sahne anları ve her fangirl’ün hala zihninde tekrar tekrar oynattığı performanslar için teşekkürler.



Huzur içinde uyu. Unutulmayacaksın.

May You Rest In Peace MTV and Thank You

Josh Safdie imzalı Marty Supreme, ilk bakışta masa tenisi etrafında dönen bir spor filmi gibi görünse de, aslında Amerika’nın savaş sonrası dönemine, hayatta kalma refleksine ve “kendi efsanesini yazma” arzusuna odaklanan bir karakter portresi. Filmin merkezinde yer alan Marty Mauser, masa tenisinin asi dahilerinden Marty Reisman’dan ilham alıyor. Ancak film, biyografik bir anlatıyı birebir kopyalamak yerine, gerçeğin ruhunu yakalayan yeni bir kahraman yaratıyor.&nbsp;



Marty Mauser, profesyonel liglerin dışladığı, kurallara uymayan, ama masaya çıktığında oyunun ritmini baştan yazan bir karakter. Film, onun masa tenisindeki yükselişini kronolojik bir “başarı hikayesi” olarak anlatmıyor; aksine, kayıplar, hırs, kumar ve kişisel takıntılarla örülü bir iç yolculuğa odaklanıyor. Marty’nin en büyük eşlikçisi ise 1950’lerin New York’unun çetrefilli arka sokakları, dumanlı salonları ve bodrum katlarına gizlenen masaları.



Timothée Chalamet ise rol yapmaktansa var olarak yaratmayı tercih ettiği Marty Supreme karakterinde bugüne kadar alışık olduğumuz kırılgan, içe dönük ya da romantize edilmiş karakterlerinden belirgin biçimde uzaklaşıyor. Bu filmdeki oyunculuğu, bir karakteri “oynamaktan” ziyade, onu bedensel ve psikolojik olarak taşımaya dayanıyor. Chalamet’in Marty Mauser yorumu, diyalogdan çok beden diliyle çalışıyor. Omuzların sürekli hafif öne düşmesi, masaya eğilirken aldığı agresif pozisyon, oyunu kaybettiği anlarda yüzüne yerleşen kısa ama sert donukluklar… Bunların hiçbiri büyük jestler değil; ama karakterin içindeki huzursuzluğu sürekli canlı tutuyor.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/10-2.jpg" alt="" class="wp-image-70474" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1440" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/9-1.jpg" alt="" class="wp-image-70470" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>
</div>



Josh Safdie’nin kamerası sık sık yüzüne yaklaşıyor ve Chalamet bu yakın planları “oyunculuk gösterisine” çevirmiyor. Gözleriyle oynuyor; bazen bakmıyor, bazen fazla bakıyor. Seyirciye karakterin ne düşündüğünü söylemek yerine, onu rahatsız edici bir belirsizlikte bırakıyor. Ve karşımıza alışılagelmişin aksine sevilmek istemeyen bir ana karakter portresi çıkıyor. Bu, Oscar sezonu için “riskli” ama sanatsal olarak çok güçlü bir tercih. Çünkü performans, seyirciyi memnun etmeyi değil; karakterin gerçekliğini korumayı önceliklendiriyor. Safdie’nin kadrajı da seyirciyi karakterle özdeşleşmeye zorlamıyor; onunla aynı masaya oturtuyor.



Marty Supreme, sporu bir amaç değil, bir araç olarak kullanıyor. Masa tenisi burada; sınıf atlama, kimlik inşası ve “sistemin dışında kazanma” arzusunun metaforu. Film boyunca masanın etrafında kurulan her oyun, Marty’nin hayata karşı oynadığı bir el gibi. Bu nedenle film, Rocky tarzı bir zafer anlatısından çok, scor seven bir karakter çalışmasına yaklaşıyor.



Bu tercih, filmi bugünün sinema ikliminde özel bir yere koyuyor. Çünkü Marty Supreme, seyirciye “iyi hissettiren” bir final vaat etmiyor; bunun yerine, bir karakterin kendi efsanesini nasıl inşa ettiğini — ve bunun bedellerini — gösteriyor.



Henüz vizyon sürecindeyken Marty Supreme’in “Oscar konuşmalarına” dahil edilmesi tesadüf değil. Film, klasik ödül sezonu formüllerine yaslanmadan; oyunculuk, yönetmenlik ve dönem atmosferiyle güçlü bir prestij algısı yaratıyor. Özellikle Chalamet’in performansı, “yılın en iddialı erkek oyuncu rolleri” listelerinde şimdiden anılmaya başladı.



Ancak filmi asıl ilginç kılan, yalnızca ödül potansiyeli değil; kült film olma ihtimali. Çünkü Marty Supreme, dönemi yeniden anlatmaktan çok, bugünün seyircisine “kendin olmanın bedeli”ni hatırlatan bir anlatı sunuyor.



Bu kendin olma mücadelesini filmin tanıtım sürecine de taşıyan Marty Supreme; kült olma yolunda emin adımlarla ilerliyor.&nbsp;&nbsp;Chalamet’in sosyal medya hesabında paylaşılan sahte bir Zoom pazarlık toplantısı videosu, başlangıçta sıradan bir tanıtım fikri gibi görünse de viral gücüyle konuşuldu. Chalamet’in komik, hatta absürt pazarlama fikirleri, filmin temasına uyumlu bir “meta-tanıtım” haline geldi. Filmin merkezindeki turuncu top, kampanyanın ana görsel imgesi haline geldi. ABD’nin birçok kentinde turuncu renkte uçan bir blimp ile Marty’nin dünyası gökyüzüne taşındı.



Viral klipler, fragmandan çok atmosfer satan kısa sahneler ve Chalamet’in karakterle iç içe geçen imajı, filmi bir sinema işinden ziyade kültürel bir olay haline getirdi.Filmden moda sahnesine taşınan Marty Supreme ceketleri ve track suit’i; turuncunun geri dönüşü;&nbsp;



Özellikle bomber ceket estetiği, filmin 50’ler Amerika’sından taşıdığı sert ve maskülen stilin bugüne tercümesi olarak öne çıktı. Filmle birlikte anılan bomber siluetleri; sosyal medyada, sokak stilinde ve Türkçe moda hesaplarında hızla karşılık buldu. Resmî iş birlikleri kadar, filmin yarattığı görsel dilin markalar ve stil editörleri tarafından sahiplenilmesi, Marty Supreme’i popüler kültürde görünür kıldı.



Sinematografinin gücü marketingin keskin adımları ile birleştiğinde elinizde de popüler değil gerçek olma kaygısı olan bir film varsa sinemanın yeni efsanesi doğuyor diyebiliriz. Marty Supreme, gerçek bir hayat hikayesinden yola çıkıp onu ikonlaştırırken bir masa tenisi oyuncusunun varoluş hikayesi günümüz popüler kültürünün merkezine yerleşiyor.

Marty Supreme: A Life Shaped Around the Table 

<h2 class="wp-block-heading">Harekete geçmek, bir adım atmaktan çok daha fazlası. Bir fikrin ağırlığını taşımak, inançla ve kararsızlıkla bir&nbsp; denge oyunu oynamak, bazen de kendine rağmen devam etmek&#8230; Kazanmak ya da kaybetmekten önce gelen şey; o ilk cesaret. Yersiz bir cesaret değil bu. Aksine, içten içe bildiğin bir gerçeğin dışarı taşması. Ne kadar zor, ne kadar uzun, ne kadar kırılgan olursa olsun… yine de devam etmeye iten bir iç ses. Aklındaki o içten soruyla yüzleşmek tüm mesele, “Neden yapıyorsun?”</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Ekin için yaratıcılık karanlık bir ormanda yeni bir patika açmak gibi. Kalıplarla derdi çocuklukta başlamış, sınırları hem yıkan hem yeniden kuran bir iç sesi var. Üretemediği anlarda nefesinin daraldığını söyleyecek kadar dürüst. “Biraz yabancı olma pozisyonunu da seviyorum. Dış çemberde kalma hali hoşuma gidiyor,” diyor kendiyle ilgili ilişkisinden bahsederken. Korkuları kadar inancı da bir tetikleyici onun için; kaybolmakla güçlenmek arasında ince bir çizgide Ekin dans ediyor.&nbsp; </h2>



DUYGU Ekin, senin için sıradan bir gün nasıl geçiyor?



EKİN Son zamanlarda günüm kahve ve müzikle başlıyor. Ardından antrenman yapıyorum. Üzerine çalıştığım işle ilgili araştırma, video izleme, bir şeyin içine dalma, kedim, ev… Böyle küçük ama beni besleyen bir rutin oluştu.



DUYGU Kendine sınırlar koymayı ne zaman ve nasıl bıraktın?



EKİN Küçüklüğümden beri bir kalıp içerisindeki şeylerle bir derdim oldu. O yüzden belki biraz içgüdüsel bir yerden sınırlarla bir derdim var. Bazen yıkmaya bazen koymaya çalışıyorum. Bazı anlamlarda sınır bence çok faydalı bir şey. Bazı durumlarda da sınırımın olmaması bir problem olabiliyor. Ama kalıpları yıkmak ve birazcık daha sıra dışı olmak daha konforlu olduğum bir yer sanırım. Öyle hissediyorum. Biraz yabancı olma pozisyonunu da seviyorum. Dış çemberde kalma hali hoşuma gidiyor.



DUYGU Olduğun yere baktığında sence gücün mü seni buraya getirdi, yoksa korkuların mı?



EKİN Belki ikisi bir arada. Endişe ve korku bir şekilde beni harekete geçiriyor ama aynı zamanda dirençliyim. Vazgeçmeme gücü diyebileceğim bir tarafım var. Yaptığım işte hep kapalı bir yol var karşımda sanki. Ormanda yürürken patika biter, yeni bir patika bulman gerekir ya… Ben her seferinde yeni bir yön yaratmak, yeni bir dünya kurmak zorundayım. Kendimi ve ekibimi yeniden inandırmam gerekiyor.



İçimde çocuksu, şaşkın, kör bir inanç var. Ne olduğunu çok anlamadığım ama beni bir şeye doğru çeken bir inanç. Onun peşinden gitmezsem mutsuz oluyorum. Üretmediğim dönemler benim için karanlık dönemler.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/NIKE_EKIN_BERNAY_01-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70448"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/NIKE_EKIN_BERNAY_02-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70449"/><figcaption class="wp-element-caption">EKİN wears a faux-fur shrug by MT1012, zip-up by Nike and tights by Calzedonia. Her shoes are Nike Shox MR4 x Martine Rose ‘Fire Red’.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Denememenin verdiği korku mu, kaybetme ihtimalinin verdiği korku mu daha baskın?



EKİN Denememek diye bir şey yok. Bir hayal görüyorsam, önümde bir resim canlanıyorsa o artık ulaşmam gereken bir şey oluyor. Denememek kendime karşı dürüst olmamak gibi.



Bir performans yaratırken aslında bir rüya görüyorsun. O rüyayı gerçekleştirebilmek için habitatını kurman gerekiyor. Bazen bir fikir beş yıl uyuyor. Not defterlerime bakınca yeniden canlanıyor. Bazen de uykuda çok uzun kalmış bir fikir tam aynı anda dünyanın başka bir yerinde başka bir bedenden çıkıyor. O “zeitgeist” işte. Hepimiz aynı şeyleri düşünüyoruz bazen.



DUYGU Her şeyin çok hızlı kopyalandığı, çok benzeştiği bir çağdayız. Yaptığın iş de bu görsel dünyanın tam merkezinde. Özgün kalmayı nasıl başarıyorsun?



EKİN Çok zor. Bir senedir çalıştığım bir iş var. Mood board’umu tamamen kendi iç dünyamdan kuruyorum. Objeleri çok rastlantısal yerlerden alıp hareketle buluşturuyorum.



Bir gün provada bir objeyle bir şey deniyoruz, o akşam dansçım Rusya’da aynı objeyle o gün yapılmış bir denemenin videosunu gönderiyor. O an insan kendi özgünlüğünden şüphe ediyor. Çünkü nasıl oluyor da dünyanın başka ucunda biri aynı gün aynı şeyi aynı şekilde deniyor?



Bir yandan da benzerini görünce “Acaba etkilendiler mi?” diye düşünüyorum ama biliyorum ki çoğu zaman tamamen bağımsız. O yüzden hem kendimi hem ekibi sürekli tarıyorum: “Benzerini gördük mü? En yakını ne?” Ama bunun bir sonu yok. Çok büyük bir döngüdeyiz artık. Özgün olduğuma inanmak istiyorum ama aksini düşünenler her zaman olacaktır.



DUYGU Kendine inanmak, dayanıklılık göstermek, devam etme cesaretini bulmak günümüzde en büyük mücadelelerden biri. Senin motivasyonun ne?



EKİN Aksi bir ihtimal yok benim için. Bu iş benim yaşama biçimim. Üretmezsem nefes alamıyorum. Hep bir fikre, bir hayale, bir görüntüye doğru ilerlemem gerekiyor. Bu benim içsel motorum. En gerçek anlarım performans ürettiğim anlar. Geri kalan her şey dekor, makyaj gibi. Öz ise ürettiğim şey. Merakım hiç bitmiyor.&nbsp;



Çok “hayır” duyuyorsun. “Bu mümkün değil”, “Yine uçuyorsun” gibi şeyler. Bazen gerçekten “Sorun bende mi?” diye düşündüğüm oluyor. Ama bir şekilde o fikir arkanda bir dağ gibi, bir çöp dağı gibi, seni dürtüyor. Onu çekiyorsun, çekiyorsun… Sonra bir açıyorsun, içinden bir şeyler çıkıyor.



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="960" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/NIKE_EKIN_BERNAY_04-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70451"/></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&#8220;Küçüklüğümden beri bir kalıp içerisindeki şeylerle bir derdim oldu. O yüzden belki biraz içgüdüsel bir yerden sınırlarla bir derdim var. Bazen yıkmaya bazen koymaya çalışıyorum. Bazı anlamlarda sınır bence çok faydalı bir şey. Bazı durumlarda da sınırımın olmaması bir problem olabiliyor. Ama kalıpları yıkmak ve birazcık daha sıra dışı olmak daha konforlu olduğum bir yer sanırım. Öyle hissediyorum. Biraz yabancı olma pozisyonunu da seviyorum. Dış çemberde kalma hali hoşuma gidiyor.&#8221;



Ekin Bernay
</blockquote>



DUYGU Sana “hayır” dediklerinde sanki içindeki “evet” olma ihtimali artıyor gibi.



EKİN Evet, desinler tabii ama bazen fikir o kadar mümkün olmayan bir şey ki kelimelerle aktarmakta zorlanıyorum. Bazen yanlış anlaşılıyorum. Herkes sürekli “evet” dese nasıl olurdu bilmiyorum. Belki daha çok dağılırdım. Zaman zaman başka alanlara kaydığım oldu. Dans terapisi gibi. Ama sonunda yolumu yine buluyorum. Hareket hep merkezde.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now!</a>



Talent&nbsp;Ekin Bernay Creative Direction &amp; Interview by Duygu Bengi Photography by Yağız Yeşilkaya Fashion Direction by Umut Sımsıkı Styled by Naz Paksoy Makeup by Alper Kabadayı Hair by Talat Kıvrak Produced &amp; Words by Tunga Yankı Tan Creative Agency BI Creative Creative Team&nbsp;Duru Ustaoğlu, İrem Ekinci Gaffer&nbsp;Onur Karaca Camera Assistant Furkan Kumaş Makeup Assistant Rana Gülsoy Styling Assistant İrem Geçer Lighting Assistant&nbsp;Murat Agrak Special Thanks to&nbsp;Focamia

Why Do It? w/ Ekin Bernay

<h2 class="wp-block-heading">“Aykırı olmak, denenmemişi denemek yani sürüden çıkmak hatta sürünün tersine doğru gitmek. Sevilmemeyi, anlaşılmamayı, dışlanmayı göze alarak.” Nilperi’nin bu sözlerle tanımladığı cesaretiyle inşa ettiği kariyerinin büyük bir bölümüne tanıklık edecek kadar şanslıyım. Tanışıklığımız, İstanbul’a ilk taşındığı dönemlere denk geliyor. O günden bu yana, yeteneğine güvenerek attığı her adımda cesaretinin ardına başarıyı da ekleyerek ilerleyişine adım adım şahit oldum. Bazen B planı yapmadan yola çıkmak, planın ta kendisidir… Onun hikayesi tam olarak da böyle.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kuralsız, özgün ve özgüvenli. Based İstanbul’u ilk kurduğumda bir masada oturup çeviri yaptığımız günlerden, sayısız çekime uzanan bir yolculuk bu… Her adımda, her karede onun izi var. Birlikte kaç çekim yaptığımızı artık hatırlayamıyorum bile. Son kapağımızda, tüm o birikimi kutlayan bir çekim bile yapmıştık. Bizimkisi bazen anlaşılma çabasından vazgeçmek, bazen de kendini ödüllendirmekti.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">“Dünyaya sunabileceğin ne varsa onun peşinden git. Bil ki doğru yol sana ilham verendir.” Son dönemde Nilperi’nin bana söylediği en önemli söz bu oldu. İnsan, yeteneğini paylaştıkça ve cesaretiyle büyüyor. Biraz da dürüst olmak gerek; “Niyetin eğer somut zenginliklerse, mutluluğun hep öteye kaçar. Ama eğer kendini ifade etmekse niyetin, mutluluk hep sana akar.” Bu, çoğu insanın ulaşması gereken asıl bakış açısı. Nilperi; mutluluğun, yaratıcılığın ve cesaretin formülünü bulmuş gibi. Motivasyon her zaman olmuyor — olamaz da. Çoğu için motivasyon kaybı, beraberinde isteksizlik getiriyor. Ama işin alametifarikası, her koşulda işi doğru yapacak bir yol bulabilmekte gizli.</h2>



DUYGU Kendi yaratıcı yolculuğunda “cesur” olmak senin için ne ifade ediyor?



NİLPERİ Aykırı olmak, denenmemişi denemek yani sürüden çıkmak hatta sürünün tersine doğru gitmek. sevilmemeyi, anlaşılmamayı, dışlanmayı göze alarak.



DUYGU Kuralsız ve özürsüz bir şekilde bir şey yarattığın, hafızanda yer eden bir anı paylaşır mısın?



NİLPERİ Yarattığım karakterler kuralsız ve özürsüz. &#8220;Kötü kadın rolü&#8221;ne indirgenen bütün rollerim aslında cesur, sıra dışı, aykırı kadınlar. Onlara hak vermesem de onları anlamak ve anladığımın üstüne rol inşa etmek ve bu konuda başarılı olmak, zaten başlı başına kuralsız ve özürsüz olmak.



DUYGU Korku — ya da onun yokluğu — kendini ifade etme biçimini nasıl şekillendirdi?



NİLPERİ İnsan ancak korkularının üstüne giderek cesur olabilir ve böylece başarıyı yakalar. Benim için kendimi ifade etmek oyunculuktan geçiyor. Her yeni rol seçimimde başarısızlık korkusundan güç alıp başarılı olabiliyorum. Korku, öfke, kırgınlık gibi kaçtığımız bütün hisler aslında, yaratıcılığa dönüştürüldüğünde, kişiyi güzel yerlere taşıyor.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/02.png" alt="" class="wp-image-70416" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8736" height="11648" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_0246-copy-1.jpeg" alt="" class="wp-image-70379"/><figcaption class="wp-element-caption">NİLPERİ wears a full look by&nbsp;Prada.</figcaption></figure>
</div>
</div>



DUYGU Sanatın için aldığın ve riskli gelen ama sonunda senin sesini tanımlayan bir karar?



NİLPERİ Ankara&#8217;da üniversiteden mezun olduğum gibi, daha hiç para kazanmamışken, yeteneğime güvenerek hemen İstanbul&#8217;a taşındım. Dizim yayınlanana kadar babaannemde yaşayıp, ilk kazandığım parayla hemen kendime ev tuttum. Şimdi düşünüyorum da, tamamiyle kendime güvenip B planı yapmadan ilerlemişim. Dizi tutmasaydı ne yapardım hiç bilmiyorum ama yeteneğimin görülmemesine ihtimal bile vermemiştim.



DUYGU İşlerin yaratıcı dünyaya tek bir “cesur monolog” sunabilseydi, ne söylerdi?



NİLPERİ Dünyaya sunabileceğin ne varsa onun peşinden git. Bil ki doğru yol sana ilham verendir. Yeteneğini paylaştıkça devleşeceksin. Cesaretin sayesinde hayatın tüm bereketi önüne serilecek. Kendine karşı dürüst ol. Niyetin eğer somut zenginliklerse, mutluluğun hep öteye kaçar. Ama eğer kendini ifade etmekse niyetin, mutluluk hep sana akar.&nbsp;



DUYGU Dünya sessiz olduğunda, cesaretin bize ne söylüyor?&nbsp;



NİLPERİ Aşağı yukarı 10 yıl pek görünür olmadan çalıştım. Ama sonunda ışık olduğunu hep bildim. Nitekim bir anda her şey değişti. Verdiğim emeklerin karşılığını hemen almadım. Aksine, karşılık almam çok uzun sürdü. Ben o zamanlar da mutluydum çünkü oynamak bana yetiyordu. Görünür olmak icin hiç acelem olmadı. Çünkü zaten olacaktım, bunu her zaman bildim. Birçoğu bana inanmasa da ben kendime inandığım için cesaretim boşa çıkmadı. 



<figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-9-16 wp-has-aspect-ratio"><div class="wp-block-embed__wrapper">
<iframe loading="lazy" title="Brave Monologues | Nilperi Şahinkaya | Based Istanbul 10th Anniversary Issue" width="422" height="750" src="https://www.youtube.com/embed/RoFcWQC4KZM?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
</div></figure>



DUYGU Bilinmezliğin eşiğinde durduğunda seni ileriye doğru iten şey nedir?



NİLPERİ İleri iten şey bilinmezliği sevmemden geçiyor. Kendimden çok yeteneğime güvenmek ve meraklı olmak. Sanırım tüm kapıları açan büyü bu. Fakat insan açıkça kendine sormalı; “Gerçekten yetenekli miyim?” Bir illüzyona kapılmamak, kendine karşı şeffaf olmak, objektif bakabilmek çok önemli. Ancak gerçekten yetenek varsa ilerlenebilir. Sonrasında atılan her adım etrafa cesurca gelir fakat kişi için doğalında gelişen bir yolculuk olur.&nbsp;



DUYGU Hayata karşı cesur olduğunu düşünüyor musun?



NİLPERİ Kesinlikle cesurum. Her zaman ileriye dönük hareket edip tüm hatalarımdan ders çıkarmaya çalışarak ilerledim. Geçmişte kalanlara takılmadan, hayata bi oyun gibi bakarak, kendimi dövmeden, sadece öğrenerek hareket ettim. Bunları yapamasaydım cesur olamazdım.



DUYGU Yaratıcılık senin için ne anlama geliyor?



NİLPERİ Bence yaratıcılık dünyaya sunulan bir hediye. Yaratımı görenlere katılan bir anlam. Hayatı anlamlandırmanın, güzelleştirmenin bir yolu. Dünyayı da, yaratan kişiyi de büyüten; geliştiren, dönüştüren, parlatan, bir ifade şekli. Kişi duyduğu bütün hisleri yaratıcılığa dönüştürebilir.



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/01.png" alt="" class="wp-image-70415" style="aspect-ratio:3/4;object-fit:cover"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="8465" height="11287" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/B_0499.jpeg" alt="" class="wp-image-70396"/></figure>
</div>
</div>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
&nbsp;&#8220;&nbsp;Buraya mükemmel olmaya gelmedim. Hata yapmaya, saçmalamaya, şımarmaya da hakkı var insanın. Kimse anlamak zorunda değil. Anlaşılma çabasından çıkmak lazım. Kişi herkesi kenara koyup önce kendini anlamalı. Ancak böylece kendine şefkat beslemeye başlıyor. &#8220;



-Nilperi Şahinkaya
</blockquote>



DUYGU Sınırları zorlamak senin gerçekliğinde nasıl şekil buluyor?



NİLPERİ &#8220;Yapamam dediğim her şeyin içinden geçtim.&#8221; lafını çok severim çünkü bana çok uyar. İşimle ilgili sınırlarım hep zorlanıyor fakat hep kendimi ileri iterim. Yorulmak, uykusuzluk, sıkılmak gibi bir sürü sınır zorlayıcı durum elbet yaşanıyor ama bazen motivasyon olmadan da ilerleyebilmek bence çok önemli. Motivasyon hep olmuyor, olamaz da. Mesela bi çok kişide, isteksizlik varsa iş düzgün yapılmıyor. Bence bu yanlış. Her zaman, her şekilde işi düzgün yapmak lazım.&nbsp;



DUYGU Herkes kendine biraz sert davrandığı bir dönemden geçer. Sen ne zaman ve nasıl kendinden ve kararlarından özür dilemeyi bıraktın?&nbsp;



NİLPERİ Önce kendimi görüp dinleyerek. Buraya mükemmel olmaya gelmedim. Hata yapmaya, saçmalamaya, şımarmaya da hakkı var insanın. Kimse anlamak zorunda değil. Anlaşılma çabasından çıkmak lazım. Kişi herkesi kenara koyup önce kendini anlamalı. Ancak böylece kendine şefkat beslemeye başlıyor.



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Cover Guest&nbsp;Nilperi Şahinkaya Creative Direction &amp; Words by Duygu Bengi Photography by Abdullah Yazıc Styled by Emre Köklüçınar Head of Talent Hair and Makeup Önder Tiryaki Creative Group Head Yağız Yeşilkaya Producer Tunga Yankı Tan Creative Production by BI Creative Special Thanks to&nbsp;Cansu Sıtacı Creative Team Duru Ustaoğlu, Kerem Acar Hair Team&nbsp;Batuhan Sancar, Enes Sakızcı, Mustafa Akgül Make-Up Team&nbsp;Doğukan Tuncer, Esra Poyraz, Hazar Baştürk Gaffer Onur Karaca Photography Assistants Hakan Diner, Hamza Kazım Esen Styling Assistants Elif Akpunar, Şimal Özyiğit Editorial Brews by&nbsp;Starbucks Türkiye Bites by Focamia

Brave Monologues w/ Nilperi Şahinkaya

<h2 class="wp-block-heading">Kendini düzenle tanımlayan şehirler vardır — ızgaralarla, sistemlerle, sessizlikle. Bir de İstanbul var; kimliğini hareketin içinde bulan. Sürekli mırıldanan, tartışan, dans eden, her gün kendini yeniden inşa eden bir şehir. Ezan sesiyle tekno ritimlerinin çarpıştığı, seyyar satıcı sesleriyle Boğaz vapurlarının temposunun yarıştığı bir yer. Uzaktan kaotik görünen şey, yakından bakıldığında yaşayan bir koreografiye dönüşür — kentin çelişkileri ise yaratıcı yakıta… İstanbul’un kültürel bakışı asla tek bir gruba ait olmadı. Sayısız göçün, imparatorluğun ve değişimin mirası bu şehir — Bizans’ın altın varakları hala Osmanlı çinilerinin altında titreşiyor. Burada yaşamak, ses, tat ve hafızayla örülmüş binlerce bakış açısının ortasında yaşamak demek.</h2>



<h2 class="wp-block-heading">Kentin çok kültürlü bakışı bir nostaljiden öte — bir öngörü niteliğinde. İstanbul’da kültür küratörlükle değil, yaşanarak var olur. Nabzı düzensizdir, ama onu hayatta tutan da budur. Güzelliği, basitleşmeyi reddedişinde.</h2>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/7-1.jpg" alt="" class="wp-image-70691"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/2-Large.jpeg" alt="" class="wp-image-70322"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="1280" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/4-Large-1.jpeg" alt="" class="wp-image-70342"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/5-1.jpg" alt="" class="wp-image-70362"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/3-1.jpg" alt="" class="wp-image-70359"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/11-1.jpg" alt="" class="wp-image-70369"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/10-1.jpg" alt="" class="wp-image-70367"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/10_BW-1.jpg" alt="" class="wp-image-70693"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/8-1.jpg" alt="" class="wp-image-70365"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/13.jpg" alt="" class="wp-image-70371"/></figure>
</div>



<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/12.jpg" alt="" class="wp-image-70370"/></figure>
</div>
</div>



<div class="wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-9d6595d7 wp-block-columns-is-layout-flex">
<div class="wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow">
<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="1350" src="https://cms.basedistanbul.com/wp-content/uploads/2025/12/14.jpg" alt="" class="wp-image-70372"/></figure>
</div>
</div>



FROM BASED ISTANBUL N45 10TH ANNIVERSARY ISSUE: BRAVE MONOLOGUES



<a href="https://shop.basedistanbul.com">Buy your copy now! </a>



Words by<span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Duygu Bengi



Images Created by <span style="font-size: revert; text-align: right; color: initial; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, &quot;Segoe UI&quot;, Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"> Cesur XC