Dilara Fındıkoğlu and Harley Weir Reclaim the Witch

Bir kadına neden cadı denir? Kendi doğrularının peşinden gittiği, alışılmış düşünceleri sorguladığı ya da başkalarının açıklayamadığı bir güce sahip olduğu için mi? Dilara Fındıkoğlu ve fotoğrafçı Harley Weir, WITCH adlı fotoğraf kitaplarında bu soruya farklı bir perspektiften bakıyor. Romanya’da gerçekleştirdikleri beş günlük yolculukta kadınlarla ve cadılık gelenekleriyle bir araya gelen ikili, cadı figürünü kadınların gücü ve bağımsızlığı üzerinden yeniden ele alıyor.

Tarih boyunca kendi kararlarını veren, toplumsal normları sorgulayan ve otoriteye boyun eğmeyen kadınlar korkuyla karşılandı, engellenmeye çalışıldı. Kadınların bilgisi ve bağımsızlığı kadar arzuları ve cinsellikleri de denetim altında tutulmaya çalışıldı. Kendi bedenleri üzerinde söz sahibi olan, başkalarının belirlediği rollere ve kalıplara sığmayan kadınlar, çoğu zaman tehdit olarak görüldü. Bu açıdan cadı figürü, bilinmeyene duyulan korkunun yanı sıra kadınların kontrol edilemeyen taraflarına yönelik toplumsal kaygıları da temsil ediyor.

Romanya’da sekiz şehir ve köyü kapsayan yolculuklarında Fındıkoğlu ve Weir, geleneksel kıyafetler giyen kadınlarla ve cadılık geleneğini sürdüren kişilerle bir araya geliyor. Projede yer alan Mihaela Minca ve kızları, kuşaklar boyunca aktarılan büyücülük geleneklerini yaşatıyor. Fındıkoğlu’nun Doğu Avrupa kökleriyle kişisel bir bağ da kuran bu yolculukta, Weir’in fotoğrafları kadınların hikâyelerini kaydederken tasarımcının kreasyonları bölgenin kültürel mirasıyla buluşuyor.

WITCH’in merkezinde, başkalarının çizdiği sınırların dışında var olabilmek var. Kendi kararlarını vermek, arzularını ifade etmek ve onaylanma ihtiyacı duymadan yaşamak, kadınların bağımsızlığının farklı biçimleri olarak karşımıza çıkıyor. Harley Weir’in cadıyı kontrol edilemeyen ya da kontrol edilmeyi reddeden kadınla ilişkilendirmesi de bu fikri destekliyor. Buradaki güç, başkalarını yönetmekten çok, kendi hayatının sınırlarını kendin belirleyebilmekte yatıyor.

Fındıkoğlu’nun İlkbahar/Yaz 2026 koleksiyonundan Cherry Dress de bu anlatının görsel parçalarından biri. Kiraz detaylarıyla korse silüetini buluşturan tasarım, romantizmle baştan çıkarıcılık arasında bir gerilim yaratıyor. Kirazların masumiyet çağrışımı ve korsenin bedeni vurgulayan yapısı, kadın cinselliğinin nasıl algılandığı sorusunu gündeme getiriyor. Kadın bedeni hem arzunun nesnesi hem de kişinin kendi kimliğini ve arzusunu ifade edebileceği bir alana dönüşüyor.

Weir, fotoğraf kitabını karmaşık, güçlü, başına buyruk, şefkatli, tuhaf ve kendisi olmaktan çekinmeyen kadınlara bir övgü olarak tanımlıyor. WITCH, kadınlığı tek bir karaktere ya da role indirgemeyi reddederek farklı kimliklerin ve çelişkilerin bir arada var olabileceği bir alan açıyor.

Belki de bir cadının asıl gücü, herkes tarafından anlaşılmasında değil, anlaşılmak uğruna kendinden vazgeçmemesinde yatıyor. WITCH, kadınların arzularını ve bağımsızlıklarını çevreleyen yargıları sorgularken korkulan kadın imgesini yeniden yorumluyor. Çünkü kendi kurallarını koyan bir kadın, her zaman herkesin rahat edeceği bir hikâyenin parçası olmayabilir.