Pierpaolo Piccioli’nin Balenciaga’sında couture artık yalnızca büyük anlar için saklanmıyor. Spring/Summer 2027 koleksiyonunda beyaz tişörtler, yıpranmış denimler, bomber ceketler ve parmak arası terlikler; couture’ün hacim, kesim ve konstrüksiyon kodlarıyla aynı dünyaya giriyor. Sonuç, gösterişli olmaya çalışmadan lüks hissettiren, fazlasıyla rahat ama bir o kadar kontrollü bir gardırop.

Paris Fashion Week kapsamında sunulan SS27, Piccioli’nin Balenciaga için kurduğu yeni dilin biraz daha netleştiği bir sezon. Cristóbal Balenciaga’nın bedeni çevreleyen mimari formları hala koleksiyonun temelinde, fakat bu kez mesele arşivi yeniden üretmek değil. Piccioli, couture tekniğini gündelik hayatın içine çekiyor.

Bu yüzden koleksiyonun en dikkat çekici anlarından bazıları aslında en sıradan görünen parçalar. Beyaz gömlekler dikişlerle şekillendirilerek peplum benzeri silüetlere dönüşüyor; denimler verev kesimlerle alışıldık formlarından uzaklaşıyor. Bomber ceketlerin hacimli kolları blazer’lara taşınırken, kargo pantolonların arkasından etek benzeri paneller çıkıyor. Tanıdık parçalar hala tanıdık, sadece biraz off — ve tam da bu yüzden ilgi çekici.

Koleksiyon boyunca bu kontrollü çelişki devam ediyor. Beyaz atlet, denim ve flip-flop üçlüsünün neredeyse umursamaz rahatlığı; dantel, tüy, püskül ve işlemelerle yan yana geliyor. Couture burada ayrı bir kategori değil, styling’in doğal bir parçası. Piccioli’nin önerdiği lüks anlayışı da tam olarak burada beliriyor: Bir parçanın ne kadar süslü olduğundan çok, nasıl kesildiği, nasıl düştüğü ve bedenle nasıl ilişki kurduğu önemli.

Belki de SS27’nin en güçlü tarafı bu rahatlık hissi. Balenciaga’nın dramatik silüetleri kaybolmuyor, fakat drama bu kez daha az performatif. Bir tişört gerçekten tişört gibi, jean gerçekten jean gibi giyilebiliyor. Arkalarındaki teknik ise onları sıradan olmaktan çıkarıyor. Couture’ün gösterisi değil, bilgisi gündelik gardıroba sızıyor.

Finale doğru Piccioli yeniden volümü açıyor. Gümüş payetlerle kaplı kuyruklu bir elbise, geometrik püsküllerle hareketlenen turuncu tonlar ve transparan pembe şifon, koleksiyonun başındaki gündelik sadeliğin karşısına daha teatral bir Balenciaga çıkarıyor. Fakat bu iki uç birbirinden kopuk hissettirmiyor. Aynı fikir farklı yoğunluklarda devam ediyor: giysi bedeni saklamak yerine onun etrafında hareket ediyor.

Piccioli’nin Balenciaga’sı böylece ilginç bir ara bölgede şekillenmeye başlıyor. Bir tarafta Cristóbal’ın couture mimarisi, diğer tarafta Demna döneminin günlük hayatı lüksün merkezine taşıyan tavrı var. Piccioli ise ikisini taklit etmek yerine kendi alanını arıyor: daha yumuşak, daha sensual, daha az ironik ama hala fazlasıyla Balenciaga.

News